กลไกการทำงานของใจ : หน้า 20/132

พระเดชพระคุณหลาบที่ปาดชากมา หามได้คนพบว่า แท้ที่จริงแส้า ใจนี้มีลักษณะรูปว่างเข็มดางกสม ใส สะฉาด ปริสุทธิ์" ตั้งอยู่ที่กลางกาย เหมีมีสะดียิ้ม มา ๒ มีธ หริบีที่เรียกกันว่า ศูนย์กลางกามฐานที่ เช ส่วนกลไกการทำงานของใจ ทั้ง 4 ขั้นตอน รับ จ่าว คิด รู้ จะเริ่มต้นจากประสาทสัมผัสต่างๆ ของ กายก่อน คือ เมื่อมีรูปมากระทบตา ประสาทตาก็ส่งต่อไปให้ใจ ใจรับเอาไว้ เรียกว่า เห็น มีเสียงมากระทบหู ประสาทหูก็ส่งต่อไปให้ใจ ใจ รับเอาไว้ เรียกว่า ได้ยิน มีกลิ่นมากระทบจมูก ประสาท มุกก็ส่งต่อไปให้ ใจ ใจรับเอาไว้เรียกว่า ได้กลิ่น มีรสมากระทบลิ้น ประสาทลิ้นก็ส่งต่อไปให้ใจ ใจ รับเอาไว้ เรียกว่า ลิ้มรส แล้วอะไรก็ตามมากระทบกาย ประสาทกายก็ส่ง ต่อไปให้ใจ ใจรับเอาไว้ เรียกว่า โผฏฐัพพะ หรือสัมผัส ทางกาย ด นี้เป็นกลไกการทำงานขั้นตอนที่ คือ “รับ” ซึ่งเกิดขึ้นที่เนื้อใจชั้นนอกสุด แต่แปลกอยู่ตรงที่ว่า ไม่ว่าอะไรก็ตามที่มาสัมผัสประสาทในตัวแล้ว เมื่อ ถูกส่งต่อไปที่ใจก็จะถูกเปลี่ยนไปเป็นภาพให้ใจรับ ไว้ทั้งหมด เสียงถูกเปลี่ยนให้เป็นภาพได้ กลิ่นก็ถูก เปลี่ยนเป็นภาพได้ รสก็ถูกเปลี่ยนเป็นภาพได้ สัมผัสทางกายก็ถูกเปลี่ยนเป็นภาพได้ เหมือนอะไร ก็เหมือนกับคลื่นไฟฟ้า ภาพน่ะเปลี่ยนเป็นคลื่นไฟฟ้า พอเข้าไปในจอทีวี มันก็เปลี่ยนไปเป็นรูป เสียงก็ เป็นคลื่นเมื่อเปลี่ยนเป็นคลื่นไฟฟ้าเข้าไปในเครื่องทีวี เข้าไปในวิทยุ ก็กลับมาเป็นเสียงได้อีก คือสามารถ จะเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้ เพราะฉะนั้น รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส และธรรมารมณ์ทั้งหลาย จึงเปลี่ยน ไปเป็นภาพได้ทั้งหมด ดังนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านจึงใช้ค่าว่า เห็น (ภาพ) แทนคำว่า “รับ" เนื้อใจชั้นที่ ๑ เมื่อรับแล้ว ก็ส่งต่อไปยังเนื้อใจ วารสารกัลยาณมิตร ๑๘ มี น า ค ม ๒๕๔๑