การทำบุญและการพัฒนาจิตใจ : หน้า 94/132

อาจจะต้องน่าไปแก้รอบสองก็ได้ แต่ก็นับ ว่าเมื่อพัฒนากันทุกคน อ้อ ! ลืมบอกไป อีกอย่างหนึ่ง เราได้ขนรูปพระบรมพุทธเจ้า ด้วยค่ะ ขนไปไว้บริเวณพิธี ขนหลายเที่ยว เลยค่ะ สนุกดีเหมือนกัน ตอนที่ช่วยงาน นั่นก็เจอฝนไปเยอะ ทำให้มีผื่นแพ้ขึ้น แต่ ก็ไม่สนใจค่ะ เอาบุญก่อนดีกว่า ตอนที่รับบุญ เมื่อนึกขึ้นได้นั่นก็พยายามรักษาใจให้นิ่งๆ ไว้ด้วยค่ะ เผื่อว่าจะได้บุญมากขึ้น นุ่นกำลังนึกถึงเรื่องหนึ่งที่เคยได้ยินมา อยากจะเล่าให้คุณแม่ฟัง คิดว่าน่าจะมา จากพระไตรปิฎกนะคะ คือ เป็นเรื่องสมัย พุทธกาล มีนางเทพธิดาองค์หนึ่งกำลังปีน เก็บดอกไม้ในสวนอยู่ที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ กับเพื่อนเทพธิดาด้วยกัน และในระหว่าง นั้นนางก็ได้จุติลงมาเกิดในโลกมนุษย์พอดี เกิดในตระกูลเศรษฐีด้วยค่ะไม่แน่ใจ แต่ นางยังจำเรื่องราวแต่หนหลังได้ และคิดถึงเทพบุตรที่เป็นสามีของนาง ที่อยู่บนสวรรค์ ดังนั้นเวลาที่นางท่าบุญ นางก็จะอธิษฐานขอให้ได้กลับไปอยู่กับสามี ทำอย่างนี้เป็นประจำจนกระทั่งนางตายไป ก็ได้กลับไปเกิดอยู่ที่เดิมที่นางได้จุติลงมา ก็คือในสวนที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เพื่อน เทพธิดา และสามีก็ถามนางว่า เธอหายไป ไหนมาตั้งครึ่งวันแน่ะ นางก็ได้เล่าให้ฟังว่า ไปเกิดในโลกมนุษย์ แล้วก็พูดด้วยว่า มนุษย์ ส่วนมากยังมีความประมาทอยู่ทั้งที่เวลาชีวิต สร้างบารมีก็ผ่านไปเร็วค่ะ เดี๋ยววันเดี๋ยวคืน บรรยากาศในพัธเวียน สั้นนิดเดียวเอง คือในพระไตรปิฎกบอกว่า ที่ ก็ผ่านไปแล้ว เร็วจนคว้าอะไรไปไม่ค่อยจะ ประทักษิณ ก่อนอัญเชิญ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์เวลา ๑ วัน เท่ากับ ๒๐๐ ปีในโลกมนุษย์ ทัน พอคิดอย่างนี้ได้ก็อยากจะเอาบุญไปให้ มากเท่าที่จะทำได้ ส่วนสิ่งอื่นนั้น ก็พยายาม นั่นได้ฟังเรื่องนี้แล้วก็รู้สึกว่า เรามีเวลา จะปล่อยวาง เพราะถึงอย่างไรเวลาที่ละโลก ชีวิตแค่ช่วงหนึ่งเท่านั้นเอง ตอนที่เรายังอยู่ ไปแล้ว ของที่มันเป็นของเราก็ต้องกองไว้ ตรงนี้เรากลับรู้สึกว่ายาวนาน แต่ชีวิตของนัก กับโลกนี้ มันเหมือนกับของยืมเขามามาก วารสารกัลยาณมิตร ๗๒ มี น า ค ม ๒๕๔๑ หระชรมพุทธเจ้า ประดิษฐาน ณ มหาธรรม กายเจดีย์ ๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๗๗๗