การเจริญสมาธิภาวนา : หน้า 18/132

ใจของเขาให้ได้ คือทั้งเป็นครูสอนตัว เองและสอนผู้อื่นอยู่เสมอ สัจจะในตัว จึงแก่รอบขึ้นตลอดเวลาไม่หยุดยั้ง เป็นเหตุให้ใจของคนรักสัจจะ ยิ่งทวี ความใสสะอาด บริสุทธิ์ ผุดผ่องมาก ยิ่งขึ้น ซึ่งแม้ว่าตัวเขาเองอาจจะยัง ไม่สามารถมองเห็นดวงใจของตัวเอง ก็ตาม แต่สามารถรู้สึกได้ด้วยความ รู้สึกถึงอาการ าชุ่มใจด้วยความดี ตามมาทัน ต้องไปเกิดเป็นสัตว์ เช่นไป 66 เกิดเป็นช้าง เป็นม้า เป็นนก ก็ตาม แต่ ใจก็ยังใสสะอาด ไม่ขุ่นง่าย และด้วย การที่ไปเกิดเป็นอะไรก็ยังใจใสอยู่นั้นเอง เมื่อใดเขามีโอกาส จึงทำให้ใจของเขามีกำลังมากพอที่จะ ต่อสู้กับอ่านาจกิเลสฝ่าย ที่หมักดอง เจริญสมาธิภาวนา ห่อหุ้ม บีบคั้น ทำลาย กัดกร่อน ใจของผู้มีสัจจะเป็นทุน เดิมอยู่แล้ว ย่อมช่วย ทำให้เขาสามารถตัด บังคับใจได้ ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ใจ ของเขามีฤทธิ์ที่จะไปบันดาลความ ซึ่งเป็นบ่อเกิดของกำลังใจอย่าง มหาศาลในการรักษาสัจจะในใจ ตนเองต่อไป เมื่อใดเขามีโอกาสเจริญสมาธิ ภาวนา ใจของผู้มีสัจจะเป็นทุนเดิม อยู่แล้ว ย่อมช่วยทำให้เขาสามารถ ตัดความกังวลต่างๆ ออกไปได้รวดเร็ว สามารถสงบหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ได้ง่ายกว่าผู้อื่นและสงบหยุดนิ่ง ต่อเนื่องกันได้ครั้งละนานๆ ในที่สุดนิสัยรักสัจจะก็จะติดตัว ติดใจของเขาข้ามภพข้ามชาติไป และกลายเป็นต้นทุนที่เป็นประโยชน์ อย่างใหญ่หลวงต่อการค้นพบอริยสัจ ภายในตัวในภายภาคหน้าต่อไป ด้วยอำนาจของสัจจะที่สั่งสม อบรมมาข้ามภพข้ามชาตินั่นแหละ ความกังวลต่างๆ ออกไปได้รวดเร็ว สำเร็จต่างๆ ให้เกิดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ หากจะย้อนทบทวนอีกทีว่าใจใสนั้น เกิดขึ้นได้อย่างไร ก็บอกได้ชัดเจนว่า ประการที่ ๑ ต้องสั่งสมนิสัยรักสัจจะ ต่อหน้าที่มามาก คือ ทำหน้าที่ที่ รับผิดชอบอย่างครบถ้วนและดีที่สุด ประการที่ ๒ ต้องสั่งสมนิสัยรักสัจจะ ต่อการงานมามาก คือ งานอะไรก็ตาม ที่มีอยู่ในหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ เขา ต้องทุ่มเททำอย่างดีที่สุด ไม่สุกเอาเผากิน ไม่ทำงานอย่างมักง่าย ไม่ทำงานแบบ ขอไปที ประการที่ ๓ ต้องสั่งสมสัจจะวาจา มาจนคุ้นปาก คือ พูดอย่างไรก็ทำอย่าง นั้น ทำอย่างไรก็พูดอย่างนั้นเป็นปกติ ประการที่ ๔ ยามต้องคบค้าสมาคม กับใคร ก็จริงใจ ไม่คดในข้องอในกระดูก ไม่ปากปราศรัย น้ำใจเชือดคอ มีสัจจะต่อ เป็นเหตุให้เขาไม่ว่าจะไปเกิดที่ไหน ไปเกิดเป็นอะไร ใจของเขาจะทั้งใส ทั้งมีฤทธิ์ข้ามชาติ เช่นถ้าไปเกิดเป็นมนุษย์ก็เป็นมนุษย์ กษัตริย์ใจใสกว่ากษัตริย์ทั้งหลาย มั่นคงอยู่ใน ทศพิธราชธรรมโดยปริยาย บุคคลล้วนๆ ประการที่ ๕ ต้องสั่งสมสัจจะต่อคุณความดีมา ใจใสพิเศษกว่ามนุษย์ทั้งหลาย ไปเกิดเป็นพ่อค้าก็เป็น มากๆ คือ ทุกสิ่งที่คิด ทุกอย่างที่ทำ ทุกคำที่พูดล้วน พ่อค้าใจใสกว่าพ่อค้าทั้งหลาย ไปเกิดเป็นกษัตริย์ก็เป็น ตั้งอยู่บนคุณงามความดี มีค่าอุปมาของไทยค่าหนึ่งที่กล่าวถึงคนทำความ ดีโดยไม่คาดหวังอะไรว่าเป็นผู้ปิดทองหลังพระ แต่คนที่มี แต่ก็อาจจะมีบ้างเหมือนกันที่กรรมเก่ามัน สัจจะต่อคุณความดีนั้น แม้จะต้องไปปิดทองที่ใต้ฐานพระ กัลยาณมิตร ๑๖ มีนาคม ๒๕๕๒