วิถีชีวิตของชาวศรีลังกา : หน้า 61/132

พระพุทธรูปหน้าสวนสาธารณะ ทำด้วยศิลา มีความสูงประมาณ ๑๒ เมตร ประดิษฐาน อยู่บนฐานบัว เราเห็นองค์พระงดงามมาแต่ไกล พระพุทธรูปที่เราเห็นในเมืองโคลัมโบทุกองค์ เมื่อมอง พระพักตร์แล้วรู้สึก สงบ เย็น มองเห็นครั้งใดก็ให้รู้สึก สบายใจ ประชาชนชาวศรีลังกาค่อนข้างมีอิสระในการ แสดงออก ทั้งเป็นผู้ที่ชอบอ่าน ชอบเขียน ในบ้านเมือง นี้จึงมีนักคิดนักเขียนอยู่เป็นจํานวนมาก หนังสือเกี่ยว กับพระพุทธศาสนาเถรวาท ภาคภาษาอังกฤษที่ แพร่หลายอยู่ทั้งในยุโรปและอเมริกาส่วนใหญ่มาจาก ศรีลังกา รัฐบาลของศรีลังกาเป็นรัฐบาลที่มีความมั่นคง ในการแสดงออกถึงความเป็นรัฐบาลที่นำเอาพระพุทธ ศาสนาเข้าไปใช้ในวิถีการปกครอง สนับสนุนการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาอย่างเข้มแข็ง รัฐบาลไม่ส่งเสริมให้มี แหล่งบันเทิงเริงรมย์สำหรับประชาชน จากการนั่งรถชม เมืองโคลัมโบ เราไม่เห็นทั้ง ไนท์คลับ ผับ บาร์ เจ้าหน้าที่บอกกับเราว่า “แหล่งบันเทิงเริงรมย์ทั่วไป ไม่ มีอยู่ที่ศรีลังกา จะมีอยู่บ้างก็แต่ในโรงแรมใหญ่ๆ ๒-๓ แห่ง ไว้บริการสำหรับนักท่องเที่ยวเท่านั้น” วิถีการดำเนินชีวิตของชาวศรีลังกา ได้ยึดถือเอา หลักพระพุทธศาสนาเป็นแบบแผนในการดำเนินชีวิต อย่างแนบแน่น การแต่งกายของชาวศรีลังกาส่วนใหญ่ จะใช้ชุดประจำชาติที่เรียบร้อยรัดกุม ผู้หญิงจะห่มคลุม ด้วยผ้าส่าหรีดูแล้วสบายตา ชุดประจำชาติของฝ่ายชาย เป็นสีขาวทั้งชุด ทั้งชุดนักเรียนของเด็กชายหญิงก็ล้วน เป็นสีขาวสะอาดตา เป็นอีกสิ่งหนึ่งในศรีลังกาที่เห็นแล้ว สบายใจ ย้อนรอยอดีต ในพระไตรปิฎกมีอยู่หลายตอนที่กล่าวถึงเกาะลังกา โดยเรียกชื่อว่า เกาะตัมพปัณณ์ทวีปหรือเกาะสิงหล ใน สมัยของพระเจ้าเทวนัมปิยติสสะ ผู้ทรงครองราชย์ ณ เมืองอนุราธปุระ แห่งลังกาทวีป ระหว่าง พ.ศ. ๒๓๖ - ๒๗๖ ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราชของ กัลยาณมิตร ๕๔ มีนาคม ๒๕๔๒