การเลือกทางเดินชีวิต : หน้า 90/132

จากความทรงจำ โดย อุบาสิกาถวิล (บุญทรง) วัติรางกูล มื่อวันที่ เลือกทางเดินชีวิตให้ดี เ ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑ ราวๆ ใกล้บ่าย ๕ โมงเย็น ป้าไปยืนอยู่ที่พระมหาธรรมกาย เจดีย์ด้านทิศใต้ เพื่อคอยการอธิษฐานจิตพร้อม พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ซึ่งท่านมากระทำอยู่เป็น ประจําทุกเย็น ป้าเสียใจจริงๆ ที่ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ ไม่งั้นจะ ไปให้ทุกเย็น เพราะรู้สึกว่าใจมีพลังมาก เห็นอุปสรรคใน การทำความดีทุกอย่างเป็นเรื่องเล็กไปหมด ถ้าคุณสงสัยว่า เอ๊ะวันนั้นไม่เห็นที่วัดมีงานอะไร ซักหน่อย ป้าหวินไปทำไม คือยังงี้ พอป้าทราบเรื่อง การทำบุญสร้างองค์พระบนโดม มีเหลือองค์ละ ๕ หมื่น อยู่อีกเพียง ๓๕๐ องค์ ป้าก็คิดต้องการทำบุญทันที เรื่องงกบุญนั่นไม่ต้องพูดถึง ทำบุญเท่าไหร่ป่าไม่รู้จักพอ อยู่แล้ว ที่อยากทำเพราะว่าเกรงขาดชนิดขององค์พระ ป้ายอมแพ้ขาดอยู่ก็เฉพาะองค์ละล้านบาทเท่านั้น เพราะเกินกำลังทรัพย์ในครอบครัว แต่องค์ละแสน องค์ ละ ๓ หมื่น สองหมื่น หนึ่งหมื่น มีครบหมดอย่างละหลายๆ องค์ด้วย พอมาถึงองค์ละห้าหมื่นจะขาดได้ยังไง เหมือน ที่คุณเกษมสุขหรือพี่ใส น้าใสของวัดเราเปรียบเทียบ นั่นแหละ มีหลายๆ องค์เหมือนมีโทรศัพท์หลายๆ เครื่องรับสัญญาณได้มากแห่ง มีองค์พระบนหรือในเจดีย์ หลายๆ องค์ กระแสบุญจากพระนิพพานย่อมส่งพลัง บุญให้เจ้าของได้มากเป็นพิเศษ แต่พอป้าสำรวจตนเอง เงินบำนาญตั้งใจว่าจะรวมยอดไว้ฉลองพระเจดีย์ ตอนนี้ เพิ่งสะสมได้ ๒ หมื่น กัลยาณมิตร ๘๘ มีนาคม ๒๕๔๒