การสร้างบารมีและการเป็นเอตทัคคะ : หน้า 79/132

เมื่อทั้งสองได้สติ พระบรมศาสดาจึงทรง แสดงธรรม เมื่อจบพระ เทศนา นกุลบิดา นกุล มารดา ต่างเข้าถึงกาย ธรรมพระโสดา เป็นพระ โสดาบัน ต่อมาภายหลัง พระพุทธองค์ทรงยกย่อง ๕. สร้างบารมีอย่าง ต่อเนื่อง คือเป็นนักสร้างบารมี ที่ไม่ย่อท้อต่อทุกอุปสรรค ไม่ใช่สร้างบารมีแบบทำๆ หยุดๆ ครึ่งๆ กลางๆ แล้ว ล้มเลิกกันไป แต่เป็นนัก สร้างบารมีที่มีหัวใจ เด็ดเดี่ยว เข้มแข็ง สร้าง นกุลบิดาคฤหบดี เป็นผู้เลิศกว่าอุบาสกทั้งหลาย ผู้ บารมีต่อเนื่องอย่างน้อย ๑ แสนกัป สนิทสนมคุ้นเคยกับพระพุทธองค์ ทำอย่างไรจึงจะเป็น “เอตทัคคะ” การก้าวไปสู่ “เอตทัคคะ” ผู้เป็นเลิศด้านใดด้านหนึ่ง นั้นมีองค์ประกอบหลายประการ ๑. มีวีรบุรุษประจําใจ คือได้เห็นต้นแบบในอดีตชาติมาก่อน เช่น อุบาสก เอตทัคคะทั้ง ๑๐ ท่านนี้ ต่างเคยฟังธรรมพระพุทธเจ้า พระนามว่า ปทุมุตตระ เห็นพระศาสดาทรงสถาปนา อุบาสกไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะ เกิดความรู้สึกชื่นชมใน บุคคลนั้นมาก ๒. มีใจรักและปรารถนา คือนอกจากจะเห็นต้นแบบ และเห็นดีงามตามแล้ว ยังเกิดฉันทะ ปรารถนาจะเป็นเช่นนั้นกับเขาบ้างใน อนาคตกาลภายภาคเบื้องหน้า ๓. ตั้งจิตอธิษฐาน คือเมื่อมีใจรัก และมีความปรารถนาในตำแหน่ง นั้นแล้ว ไม่ได้เป็นความรักเพียงผิวเผิน แต่เป็นความรัก ที่มั่นคงไม่ได้เป็นความปรารถนาธรรมดา แต่เป็นความ ปรารถนาอย่างแรงกล้าจนเกิดแรงบันดาลใจให้ตั้งจิต อธิษฐานอย่างสม่ำเสมอ ๔. สั่งสมความดี คือในห้วงวัฏสงสาร พยายามหลีกหนีความชั่ว ท่าแต่ความดี ท่าจิตใจให้ผ่องใสอยู่เสมอ 5. รับการสถาปนา เมื่อบารมีเต็มเปี่ยมแล้ว พระพุทธเจ้า(ในยุคนั้น) จะ สถาปนาไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะ ผู้เป็นเลิศกว่าอุบาสก (อุบาสิกา) ใดๆ บทส่งท้าย ไหนๆ จะทำความดีแล้ว ให้ดีสูงสุดเป็นพระพุทธเจ้า ไปเลย แต่ถ้าทำไม่ได้ขนาดนั้น อย่างน้อยก็ให้ดีเลิศสัก อย่างหนึ่งก็ยังดี อ้างอิง ๑. อรรถกถา เอตทัคคบาลี อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต : มหามกุฏราชวิทยาลัย ๒. อรรถกถา กฐินขันธกะ พระวินัยปิฎก มหาวรรค : มหามกุฏราชวิทยาลัย ๓. คู่มือคู่ใจ อนุพุทธประวัติ นักธรรมโท : เลี่ยงเชียง กัลยาณมิตร ๒๗ มีนาคม ๒๕๕๒