หลักคำสอนสูงสุดในพระพุทธศาสนา : หน้า 26/132

ลากคำถาม หลายคำตอบ หลากหลายความ ห คิดเห็น เกี่ยวกับหลักคำสอนสูงสุดใน พระพุทธศาสนา ที่มีการนำมาอภิปราย ถกเถียง โต้แย้ง กัน และบางครั้งเกือบจะกลายเป็นโต้วาทะกัน ในวงการ ผู้ศึกษาพระพุทธศาสนา ทำให้อดไม่ได้ที่จะนึกไปถึง เรื่องราวในยุค ๒๖ ศตวรรษก่อน ในสมัยนั้นคำถามหรือ ข้อถกเถียงทำนองนี้ก็เคยมีมาแล้วเช่นกัน ขึ้นของพระ ยุคสมัยแห่งคำถามและคำตอบ เป็นเวลายาวนาน ก่อนการบังเกิดขึ้น สัมมาสัมพุทธเจ้า ดินแดนที่เรียกกันว่า “ชมพูทวีป” เต็ม ไปด้วยบรรยากาศแห่งการแสวงหาความรู้และความจริง เกี่ยวกับโลกและชีวิต มีการตั้งคำถามและแสวงหาคำ ตอบด้วยวิธีการต่างๆ กัน บ้างก็นึกคิดคาดคะเนเอาโดย เปรียบเทียบจากธรรมชาติรอบตัว แล้วสรุปเป็นความ คิดความเชื่อของตน มีการโต้แย้งหักล้างกันด้วยวาทะ บ้างก็หลบหลีกผู้คนเข้าป่า ฝึกสมาธิ เจริญฌาน บ้างก็ ทรมานร่างกายตนเองโดยเชื่อว่าเป็นทางหลุดพ้นจากทุกข์ แต่ก็ยังไม่มีใครเลยที่ได้ค้นพบสัจธรรมที่แท้จริง ตราบกระทั่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้น ในโลก ทรงประกาศอริยสัจธรรม คือสัจธรรมอัน ประเสริฐที่ไม่เคยมีผู้ใดในโลกเคยค้นพบมาก่อน ทรง สั่งสอนสัตว์โลกให้ได้รู้เห็นความจริงและเข้าถึงความ หลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงตามอย่างพระองค์ไปด้วย โลก ในยุคนั้นจึงสว่างไสวด้วยแสงแห่งพระสัทธรรม เต็มไป ด้วยพระอรหันต์และอริยบุคคล ศาสนาแห่งการปฏิบัติ : สู่ความรู้แจ้งเห็นแจ้ง นับแต่การบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บรรยากาศของภาคพื้นชมพูทวีปก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป จากสังคมแห่งการถาม ตอบ และโต้วาทะ ไปสู่สังคม แห่งการปฏิบัติเพื่อความรู้แจ้งเห็นแจ้ง การเผยแผ่พระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น พระองค์มิได้ประสงค์ให้เรียนรู้และทรงจำเพื่อนำมาโต้ตอบ กัลยาณมิตร ๒๔ มีนาคม ๒๕๕๒