นิทานสุภาษิต : หน้า 84/132

นิทานสุภาษิต โดย ฐานวุฑโฒ ภิกขุ ใ นกปากซ่อมกับหอยกาบ นวันที่ฟ้าโปร่งอากาศแจ่มใสวันหนึ่ง มีหอยกาบ ตัวหนึ่งนอนผึ่งแดดอยู่ที่หาดทรายชายทะเล มัน เปิดเปลือกหอยทั้ง ๒ ข้างออกรับแสงแดดอันอบอุ่น อย่างสุขสบาย ในขณะนั้นเองมีนกปากซ่อมตัวหนึ่ง เดิน หาอาหารอยู่ในบริเวณใกล้เคียง มองเห็นเนื้อสีแดงของ หอยกาบตัวนั้นสะท้อนแสงเป็นประกายวับๆ นก ปากซ่อมดีใจมากรีบตรงแน่วเข้าไป ใช้ปากจิกหมายจะ กินเนื้อหอย หอยกาบเจ็บปวดแสนสาหัส รีบหุบเปลือก หอยทั้ง ๒ ข้างเข้าหากันอย่างรวดเร็ว หนีบเอาจะงอย ปากของนกปากซ่อมติดอยู่ในเปลือกหอยด้วย นก ปากซ่อมพยายามดึงจะงอยปากของตนออกสุดแรงเกิด แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะหอยกาบหนีบไว้อย่างสนิทแน่น นกปากซ่อมเริ่มรู้สึกสำนึกเสียใจบ้างแล้ว แต่ก็ แสดงท่าทีทำเป็นไม่แยแส พูดกับหอยกาบว่า “แกช่าง เป็นสัตว์ที่โง่จริงๆ แกมาหนีบจะงอยปากของฉันไม่ยอม ปล่อยอย่างนี้ ตัวแกเองก็เคลื่อนที่ไม่ได้ ถ้าวันนี้ฝนไม่ตก พรุ่งนี้ฝนก็ไม่ตก แกก็จะต้องแห้งตายแน่ๆ ฉันคิดว่า ทางที่ดีแกยังคงรีบคลายเปลือกหอยของแก แล้วกลับลง น้ำไปจะดีกว่า" หอยกาบยิ้มอย่างเย็นชา ตอบกลับมาว่า “แกไม่ต้อง กัลยาณมิตร ๘๒ มีนาคม ๒๕๔๒