การบำเพ็ญประโยชน์ตน : หน้า 9/134

การบำเพ็ญประโยชน์ตน นั้นกล่าวโดยย่อก็คือ การศึกษา ฝึกฝนอบรมตนให้มีความรู้แตกฉานใน พระปริยัติธรรม(คันถธุระ) และในการปฏิบัติธรรม วิปัสสนาธุระ) เพื่อให้บรรลุถึงปฏิเวธธรรม คือ การหมด กิเลสในที่สุดนั่นเอง ส่วนการบำเพ็ญประโยชน์ท่าน กล่าวโดยย่อคือ การประกาศธรรม เผยแผ่ธรรมะให้ผู้อื่นได้รู้เห็นคุณค่า ของพระรัตนตรัย ของพระธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนา และประพฤติปฏิบัติตามนั้น ก็จำเป็นที่จะต้องทำด้วย ความสุขุมรอบคอบ ให้ถูกต้องตามพระธรรมวินัยและกฎเกณฑ์กติกาของสังคมที่ตนอยู่จะถือแต่เพียงว่าตนมี ความตั้งใจดี มีความปรารถนาดีอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพอ ซึ่งจะต้องมีวิธีการทำงานที่ถูกต้องรัดกุมด้วย ดังนั้นเมื่อมหาเถรสมาคมได้มีเมตตาให้คำแนะนำอันทรงคุณค่านี้แล้ว พวกเราทุกคนก็จะต้องใส่ใจ ขวนขวายในการปรับปรุงตนให้ดียิ่งขึ้นในทุกด้าน ให้ตั้งใจศึกษาหาความรู้ในทางปริยัติธรรม ให้มีความแตกฉาน ในด้านธรรมปฏิบัติ ก็ขอให้ตั้งใจฝึกสมาธิเจริญภาวนาเป็นประจำทุกๆ วันไม่เกียจคร้านทอดธุระต่อการปฏิบัติธรรม นอกจากนี้ในการดำรงตน ขอให้ทุกคนได้ฝึกตนเองในทุกด้านให้เป็นผู้ที่มีกิริยามารยาทงดงาม มีความ อ่อนน้อมถ่อมตน ไม่มีทิฐิมานะ และให้เป็นผู้มีน้ำใจ มีความเอื้อเฟื้อต่อทุกคน ในการทำหน้าที่กัลยาณมิตร ชักชวนญาติมิตรมาทำความดีนั้น ก็ขอให้ทำอย่างมีศิลปะ ด้วยความรักและปรารถนาดีต่อทุกคนอย่างแท้จริง ขออย่าท้อถอยหมดกำลังใจ โลกยังต้องการคนดี ยังต้องการความเสียสละ ความสงบร่มเย็น ธรรมะ ขององค์พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้นที่จะดับร้อนผ่อนคลายทุกข์ภัยแก่ชาวโลกได้ โดยเฉพาะธรรมที่ จะต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเป็นอย่างยิ่งคือ อนูปวาโท การไม่ว่าร้ายใคร เลือกใช้วาจาที่ไพเราะ ระวังไม่ให้มี การกระทบกระทั่งกัน ไม่ว่าต่อผู้ที่เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับเราก็ตาม ขอให้ทุกคนเป็นคนดี เป็นคนรักธรรมะ รักความถูกต้องชอบธรรม ช่วยกันชี้นำสิ่งที่ดีงามแก่สังคมด้วย กำลังใจที่เข้มแข็งต่อไป ขณะเดียวกันจงใช้สิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่ผ่านมาเป็นบทเรียนชีวิต เป็นบทเรียนของการสร้าง ความดี แล้วก้าวเดินต่อไปด้วยความสำรวมระวัง อดทนและเปี่ยมล้นด้วยเมตตาจิตต่อทุกคน ตามแบบอย่าง ของพระมหาเถระในมหาเถรสมาคม โดยระลึกถึงพุทธพจน์ที่ว่า " “ บุคคลพึงชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธ พึงชนะความไม่ดีด้วยความดี พึงชนะความตระหนี่ด้วยการให้ พึงชนะคนมักกล่าวคำเหลาะแหละด้วยความสัตย์” (พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ธรรมบท) บุคคลผู้ถูกนินทาหรือสรรเสริญโดยส่วนเดียวไม่มีในโลก สรรเสริญและนินทาเป็นโลกธรรมที่ใครๆ ก็หลีก ไม่พ้น เมื่อเราคิดจะทำงานใหญ่ ร่วมแรงร่วมใจกับผู้ที่เห็นคุณค่าของธรรมะ ฟื้นฟูศีลธรรมในสังคมไทย เผยแผ่ธรรมะในพระพุทธศาสนาไปสู่ชาวไทยและชาวโลก ให้สังคมไทยและสังคมโลกสงบร่มเย็นด้วยกระแสแห่ง พุทธธรรม เมื่อรักจะทำความดีแล้ว ก็ขอให้อดทน สุดท้ายทุกอย่างก็หนีความจริงไปไม่พ้น เมื่อเวลาผ่านไป สิ่ง ที่พวกเราทุกคนทุ่มเทช่วยกันทำก็จะส่งผลให้ผู้คนทั้งหลายได้ประจักษ์ชัดถึงประโยชน์ที่เกิดขึ้นกับส่วนรวม และ ในที่สุดแล้ว เรามั่นใจว่า แม้ผู้ที่คัดค้านไม่เห็นด้วยในขณะนี้ในอนาคตก็คงจะได้มาร่วมแรงร่วมใจช่วยกันทำงาน พระศาสนา เพราะจริงๆ แล้วทุกคนต่างก็ล้วนเป็นชาวไทยและมีความปรารถนาดีต่อพระพุทธศาสนาด้วยกันทั้งสิ้น กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๕๔๕ คณะกรรมการวัดพระธรรมกาย ๒๗ มีนาคม ๒๕๔๒