กระทำโทษแก่อาตมาให้เสวยทุกข์สาหัสเห็นปานนี้ : หน้า 31/134

กระทำโทษแก่อาตมาให้เสวยทุกข์สาหัสเห็นปานนี้ พญาวสวัตตีมารยิ่งคิดก็ยิ่งรำพัน โศกเศร้าเตะ ถีบภูเขาบรรพตเสียงดังสนั่นและลั่นวาจาว่า “หากอาตมา มีกุศลผลบุญที่ได้สั่งสมไว้ และมีพระสัพพัญญูเจ้าใน อนาคตกาลแล้วไซร้ ขอข้าฯ ได้เป็นพระสัพพัญญูพุทธ เจ้าเถิด จะได้เกิดมามีความเมตตากรุณาเป็นที่พึ่งแก่สัตว์ ทำความชั่ว ล้างผลาญคุณความดี ทำให้บุคคลประสบ หายนะและความพินาศ ข้าพเจ้าอยากบอกสาธุชน ทั้งหลายว่า ใครก็ตามที่มีพฤติกรรมดังกล่าวเห็นทีจะ เรียกได้ว่าเป็นมารหนึ่งใน ๕ ประเภท อย่างแน่แท้ อย่างไรก็ตามในฐานะที่ข้าพเจ้าเป็น พุทธศาสนิกชนคนหนึ่ง ก็ยังยึดมั่นถือมั่นในหลักคำสอน ทั้งหลาย” พระอุปคุตเห็นดังนั้นจึงได้เข้าไปปลดพันธนาการ ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ว่า ให้แก่พญามารทันที พญามารก็ได้รับการพยากรณ์ว่าจะ ได้เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่า พระพุทธธรรมสามี เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ เดียวในกัปที่มีไม้รังเป็นมหาโพธิ์สถานที่ตรัสรู้ ซึ่ง “พึงเอาชนะคนที่โกรธด้วยความไม่โกรธ พึงเอาชนะคนชั่วด้วยความดี พึงเอาชนะคนตระหนี่ด้วยการให้ พึงเอาชนะคนพูดพล่อยด้วยคำสัตย์” ปัจจุบันนี้เป็นเจ้าแห่งหมู่มาร สถิตอยู่ ณ โลกสวรรค์ชั้น และด้วยความตั้งใจมั่นของสาธุชนผู้ประพฤติปฏิบัติธรรม ปรนิมมิตวสวัตติภูมิ ณ สั่งสมบุญสร้างความดีด้วยจิตใจอันบริสุทธิ์ เพื่อที่จะ เรื่องมารรำพันที่ข้าพเจ้านำมาเขียนนี้ เกิดจาก สืบสานพระพุทธศาสนาให้มีอายุยืนนาน ขอให้ทุกท่าน แรงบันดาลใจ จากการได้อ่านหนังสือเรื่อง โลกทีปนี แผ่เมตตาจิตอันเป็นกุศลให้กับสรรพสัตว์ทั้งหลายที่อยู่ เขียนโดย พระราชวิสุทธิโสภณ (วิลาส ญาณวโร ป.ธ.๙) เจ้าอาวาสวัดดอน ยานนาวา กรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน คือ พระพรหมโมลี เจ้าคณะภาค ๑ เจ้าอาวาสวัดยานนาวา กรุงเทพมหานคร คำว่า มาร ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ หมายถึง เทวดาจำพวกหนึ่ง มีใจบาป หยาบช้าคอยกีดกันไม่ให้ทำบุญ, ยักษ์, ในพระพุทธศาสนา หมายถึง ผู้ กีดกันบุญกุศล มี ๕ อย่าง เรียกว่า ร่วมโลกใบเล็กนี้ด้วยจิตอันมีเมตตาเถิด เพราะกำลังใจ ในการทำความดีอันมหาศาลต้องก่อกำเนิดจากเมตตา จิตอันผ่องใส จึงจะทำให้สามารถมีสติมั่นสั่งสมคุณความ ดีต่อไป เหมือนดั่งพญามารวสวัตตีเมื่อได้คิดก็คิดได้จึงมี สติกลับตัวกลับใจตั้งใจสร้างบารมี ปรารถนาจะบรรลุ พระสัพพัญญุตญาณในเบื้องหน้า การทําหน้าที่ในการสืบสานพระพุทธศาสนาดั่ง ที่เรากระทำอยู่ในทุกวันนี้เพื่อ ประโยชน์อันใหญ่หลวงที่จะช่วยให้ เบญจพิธมาร คือ ขันธมาร กิเลสมาร อภิสังขารมาร มัจจุมาร เทวบุตรมาร โดยปริยายหมายถึงผู้ที่เป็นอุปสรรค ขัดขวาง มารที่กล่าวมาแล้วทั้ง ๕ อย่างนี้ ข้าพเจ้ามีความเห็นว่าที่ น่ากลัวที่สุดเห็นจะเป็น กิเลสมาร เนื่องด้วยมารคือกิเลส กิเลสเป็นมาร โดยอาการที่เข้าครอบงำจิตใจ ขัดขวางไม่ให้ทำความดี ชักพาให้ กัลยาณมิตร ๒๙ เมษายน ne ชาวโลกในปัจจุบันได้รู้จักการให้ การสั่งสมบุญ อันจะเป็นเหตุให้เกิด ความสุขทั้งในภพนี้และภพหน้า ทั้ง ต่อตนเองและมวลมนุษยชาติรุ่นหลัง สืบไป