การทำบุญสร้างเจดีย์ : หน้า 99/134

อยากให้ทุกท่านนึกภาพ การสนทนาที่ถูกต้องไว้นะครับ ถือโอกาสระลึกถึงพ่อแม่ พี่น้องที่ได้เกิดมาร่วมกันด้วย พวกเราทุกคนอบอุ่นซาบซึ้ง และมีกำลังใจเต็มเปี่ยม ไม่ อ่อนแรง และหดหู่แม้แต่น้อย ...เพื่อนเล่าว่าหลวงพ่อกำลังลำบาก ตอนพี่ขับ รถกลับบ้านก็คิดว่า เอ๊ะ! จะทำอย่างไร นึกขึ้นมาได้ว่า มีเงินอยู่ก้อนหนึ่งที่สะสมไว้ตอนเกษียณ รัฐเขาอนุญาต ให้เก็บปีละสองพันเหรียญโดยไม่ต้องเสียภาษี และก็เก็บ สะสมได้ทุกปี สอบถามจากเพื่อนที่อยู่ด้วยกันว่า จะ ทำบุญองค์พระร้อยองค์ มีพอไหม เพื่อนบอกว่า มี แล้ว ถามว่า แน่ใจหรือ ? ตอบเลยว่า แน่ใจ เพื่อนถามต่อ อีกว่า ถ้าเจ็บป่วยจะทำอย่างไร? เพราะค่ารักษา พยาบาลมันแพงมาก ตอบได้ทันทีเลยว่า เราจะไม่เป็นอะไร เขาถามว่า ทำไมต้องทำมากขนาดนี้ บอกว่าต้องการทุ่ม สุดตัวแบบไม่มีเงื่อนไข หลวงพ่อท่านชี้แนะชัดเจนขนาด นี้ เราไม่ต้องสงสัยในตัวท่านเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบารมี หรือความตั้งใจที่ท่านมีต่อเรา ท่านคอยประคับประคอง ลูกๆ ไม่ให้หลงทางบุญ การทำบุญสร้างเจดีย์ครั้งนี้ พี่ เพราะบุญทำให้เรามีท่าน พร้อมทั้งพี่น้องที่เอื้ออำนวย ต่อการสร้างบุญ จวบจนมาพบหลวงพ่อและหมู่คณะ เพราะฉะนั้นการพบกับหลวงพ่อครั้งแรก พี่มีความรู้สึก ว่าเต็มเปี่ยมแล้ว (เสียงหายไปในลำคอ) และตั้งใจเลยว่า สิ่งใดๆ ที่เป็นคำปรารภของหลวงพ่อ ภารกิจของพ่อ พวกเราต้องทุ่มสุดชีวิต และมั่นใจจะไม่หลุดจากวงบุญนี้ แน่นอน... การตระหนักถึงคุณค่าของบุญ ความรู้ซึ้งถึง ภาระหน้าที่ของพ่อและลูก อีกทั้งเป้าหมายที่เราต้อง ไขว่คว้า ปัญหาและอุปสรรคที่เราต้องก้าวผ่านอย่างมุ่งมั่น กำลังใจของทุกคนล้วนเต็มเปี่ยมด้วยพลังบุญและศรัทธา พี่น้องในเส้นทางธรรมทั้งหลาย เราจะร่วมกันรังสรรค์ โลกให้สว่างไสวด้วยแสงธรรม ไม่ว่าเราจะอยู่ ณ มุมใด ของโลกใบนี้ก็ตาม บทสรุปการพิสูจน์รักแท้ของการ สนทนาครั้งนี้ แม้ระลึกขึ้นครั้งใด ขอความทรงจำที่มี คุณค่าของทุกท่านจะร่วมส่งเสริมกำลังใจไม่ให้อ่อนล้า และจะเข้มแข็งในการสร้างบารมีต่อไป โปรดจงสัญญาและผูกใจกันไว้ให้ แนบแน่นว่า เราจะไม่ล้ำหน้าและเราจะ ไม่ล้าหลัง แต่เราจะเข้าสู่ฝั่งแห่งชัยชนะ ในความสำเร็จพร้อมๆ กัน การทำบุญสร้างเจดีย์ครั้งนี้ พี่ถือโอกาสระลึกถึงพ่อแม่ พี่น้องที่ได้เกิดมาร่วมกันด้วย เพราะบุญ ทำให้เรามีท่าน พร้อมทั้งพี่น้องที่เอื้ออำนวยต่อการสร้างบุญ จวบจนมาพบหลวงพ่อและหมู่คณะ เพราะฉะนั้นการพบกับหลวงพ่อครั้งแรก พี่มีความรู้สึกว่าเต็มเปี่ยมแล้ว กัลยาณมิตร ๙๗ เมษายน ๒๕๔๒