การบ่มเพาะสัจจะและการเข้าถึงอริยสัจ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2542 ฉบับที่ 4 หน้า 16
หน้าที่ 16 / 134

สรุปเนื้อหา

ความละเอียดลออรอบคอบด้วย เพราะ ท่านกำลังสอนให้เราเข้าถึงอริยสัจ ภายในที่เข้าถึงได้ยาก การบ่มเพาะสัจจะให้ แก่กล้ายิ่งขึ้น ทำได้ด้วย การฝึกทำทุกสิ่งทุกอย่าง ให้ดีที่สุด แม้แต่เรื่อง เล็ก ๆ น้อย ๆ ใกล้ๆ ตัว เช่น อาบน้ำ กินข้าว แปรงฟัน ก็ต้องสังเกต ศึกษาเพื่อนำมาปฏิบัติ ให้ดีที่สุด วันอังคารเมื่อเข้าพรรษาแสดงถึง ธรรมที่ขาว กับธรรมดำ ซีกดำให้ละ เสีย ซีกขาวให้เจริญต่อไป ซีกดำ เป็นปหาทัพพธรรม ซีกขาวเป็น ภาเวตพพธรรม และให้พิจารณากาย วาจาใจของตนด้วยตนของตนเอง ไม่มีชั่วด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ตัวเองพินิจพิจารณาแล้วว่าเสียหาย พิรุธอย่างหนึ่งอย่างใดไม่ได้ คนอื่น จะพินิจพิจารณาด้วยใจของตน หาความเสียหายไม่ได้ แม้ทั้งตน และบุคคลอื่น ทั้งพินิจพิจารณาด้วย ปัญญาด้วย ก็ไม่เห็นความพิรุธเสียหาย อย่างหนึ่งอย่างใด

หัวข้อประเด็น

- การบ่มเพาะสัจจะและการเข้าถึงอริยสัจ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ความละเอียดลออรอบคอบด้วย เพราะ ท่านกำลังสอนให้เราเข้าถึงอริยสัจ ภายในที่เข้าถึงได้ยาก การบ่มเพาะสัจจะให้ แก่กล้ายิ่งขึ้น ทำได้ด้วย การฝึกทำทุกสิ่งทุกอย่าง ให้ดีที่สุด แม้แต่เรื่อง เล็ก ๆ น้อย ๆ ใกล้ๆ ตัว เช่น อาบน้ำ กินข้าว แปรงฟัน ก็ต้องสังเกต ศึกษาเพื่อนำมาปฏิบัติ ให้ดีที่สุด วันอังคารเมื่อเข้าพรรษาแสดงถึง ธรรมที่ขาว กับธรรมดำ ซีกดำให้ละ เสีย ซีกขาวให้เจริญต่อไป ซีกดำ เป็นปหาทัพพธรรม ซีกขาวเป็น ภาเวตพพธรรม และให้พิจารณากาย วาจาใจของตนด้วยตนของตนเอง ไม่มีชั่วด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ ตัวเองพินิจพิจารณาแล้วว่าเสียหาย พิรุธอย่างหนึ่งอย่างใดไม่ได้ คนอื่น จะพินิจพิจารณาด้วยใจของตน หาความเสียหายไม่ได้ แม้ทั้งตน และบุคคลอื่น ทั้งพินิจพิจารณาด้วย ปัญญาด้วย ก็ไม่เห็นความพิรุธเสียหาย อย่างหนึ่งอย่างใด เห็นความดีชัดๆ นั่นแหละ ให้รักษาความดีอันนั้น ไม่ให้ กระจัดกระจาย ให้แน่นอนในขันธสันดาน นี่ในขั้นต้นเมื่อเข้าพรรษา กัณฑ์ที่สอง รองลงมา ให้เคารพพระพุทธรัตนะ พระธรรมรัตนะ พระสังฆรัตนะ แล้ว แสดงให้รู้จักพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะด้วย @ เหตุนี้เราท่านทั้งหลาย หญิง ชายคฤหัสถ์บรรพชิตทุกทั่วหน้าเมื่อ รู้จักหลักที่จริงนั่นเป็นอย่างไร ตาม วาระพระบาลีท้าย ยกขึ้นเป็นตำรับตำรา นตฺถิ เม สรณ์ อญฺญ์ ที่พึ่งอื่นของเรา ไม่มี พุทโธ เม สรณ์ วร์ พระพุทธเจ้า เป็นที่พึ่งอันประเสริฐของเรา เอเตน สจฺจวชเชน ด้วยการกล่าวสัจนี้ โสตถิ เต วันนี้ ในสัจจกิริยคาถานี้ เพราะ โหตุ สพฺพทา ขอความสวัสดีจงมีแก่ เราท่านทั้งหลายทุกทั่วหน้า อยากหา ท่านทุกเมื่อ นตฺถิ เม สรณ์ อญฺญ์ ที่พึ่งกันนัก ที่ว่าไม่รู้ที่พึ่งจริงอยู่ที่ไหน ที่พึ่งอื่นของเราไม่มี ธมฺโม เม สรณ์ วร์ พระธรรมเป็น ที่พึ่งจริงนี่แหละเป็นตัวสำคัญนัก เข้าใจว่าเงินเป็นที่พึ่ง ที่พึ่งอันประเสริฐของเรา เอเตน สจฺจวชเชน ด้วยความ ทองเป็นที่พึ่ง หาเงินหาทองไปแล้วก็ตาย ไม่เห็นติดตัว สัจนี้ โสตถิ เต โหตุ สพฺพทา ขอความสวัสดีจงมีแก่ ไปสักนิดเดียว หาเงินหาทองได้แล้ว ไม่ติดตัวไปเลย นี่ ท่านทุกเมื่อ นตฺถิ เม สรณ์ อญฺญ์ ที่พึ่งอื่นของเราไม่มี เข้าใจว่าเงินทองเป็นที่พึ่งแล้วนะ บางพวกคิดไปอีกว่า สงฺโฆ เม สรณ์ วร์ พระสงฆ์เป็นที่พึ่งอันประเสริฐของเรา เป็นตายก็ได้ภรรยาสักคนเถิด จะได้พึ่งพักพาอาศัยกัน เอเตน สจฺจวชเชน ด้วยความกล่าวสัจนี้ โสตถิ เต โหตุ และกัน เอ้าพอได้ภรรยาแล้ว ได้ลูกอีกคนเถิดจะได้ สพฺพทา ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ พึ่งพาอาศัยลูกต่อไป ผู้หญิงก็เช่นนั้น ได้สามีคนเถิดจะ นี่เนื้อความของพระบาลีคลี่ความเป็นสยาม ได้พึ่งสามีต่อไป พอได้สามีแล้ว ได้ลูกสักคนสองคนเถิด ภาษาได้ความเท่านี้ นี่เป็นหลักสำคัญที่จะแสดงสัจจกิริย คาถานี้ เพราะเนื่องมาจากสัปดาห์ก่อนๆ โน้นสัปดาห์ต้น จะได้พึ่งลูกต่อไป แล้วลงท้ายเป็นอย่างไรบ้าง ถามท่าน ยายท่านตาดูบ้างซิ ท่านก็รู้หรอกท่านบอกว่าเหลวทั้งนั้น กัลยาณมิตร ๑๔ เมษายน ndr
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More