การฝึกสมาธิและความสว่างในใจ : หน้า 83/134

ออกไป สิ่งหนึ่งที่จะเกิดขึ้นมาช้าๆ ในใจก็คือ จาก หลับตามืดๆ มันจะค่อยๆ สลัวๆ ขึ้นมา คือจากที่พบแต่ ความมืด ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ก็กลายเป็นมืด ๙๐ เปอร์เซ็นต์ ๘๐ เปอร์เซ็นต์ ๗๐, ๖๐ ไปเรื่อยๆ จากความสว่าง กลายเป็นสว่างเหมือนอย่างกับสปอตไลท์ (Spotlight) กลายเป็นสว่างเหมือนยามเช้า แล้วในที่สุดก็กลายเป็น สว่างเหมือนตะวันเที่ยง ยิ่งฝึกมากเท่าไร ให้ใจนิ่งอยู่ใน ตัวมากเท่าไหร่ ความสว่างก็มากขึ้นเท่านั้น คราวนี้มาทดลองฝึกเกี่ยวกับกสิณ คือกำหนด ดวงแก้วดวงสว่างอย่างที่พวกเราทำ ก็ปรากฏเช่น เดียวกันว่า เมื่อฝึกกำหนดดวงแก้ว ดวงสว่าง หรือ วงกลมน้ำก็ตามที เอามาตั้งไว้ที่กลางตัว พอใจนิ่งเข้า มันก็สว่างเช่นเดียวกัน เคยไปฝึกด้วยการดูซากศพ ก็ ปรากฏว่าเมื่อเริ่มต้นไม่เหมือนกัน แต่ไปๆ แล้วมันจะ เหมือนกัน ต่อมาคือฝึกแผ่เมตตา อยากจะให้ทุกคนในโลก เป็นสุข ทีแรกก็อยากจะให้คนในครอบครัวของเราเป็นสุข หนักเข้าก็อยากจะให้พรรคพวกเพื่อนฝูงที่เรารู้จักเป็นสุข นับถือพระพุทธศาสนามาก่อน ทั้งที่นับถือศาสนาอื่น จะ เป็นนับถือพุทธศาสนา ไม่ว่าเป็นเถรวาท มหายาน นับถือเจ้าแม่กวนอิม หรือพระโพธิสัตว์ จะนับถือ พระพุทธเจ้าองค์ไหนก็ตามที แม้ศาสนาอื่นก็เช่นกัน เมื่อฝึกสมาธิแล้วก็เป็นอย่างนี้ คือใจจะอยู่ในตัวแล้วจะ ต้องสว่างเป็นสุขเหมือนกันหมด จากประสบการณ์เหล่านี้นี่เอง ทำให้หลวงพ่อ พอนึกอยากจะให้คนทั้งโลกเป็นสุขนี่ใจมันไม่รู้จะไปอยู่ เข้าใจว่า ใครจะนับถือพระพุทธศาสนานิกายไหนก็ตาม ที่ไหน ในที่สุดมันก็กลับมาอยู่ในตัว มันก็เลยสว่างอีก เช่นกัน ก็เลยพอสรุปได้ว่า วิธีฝึกสมาธิที่มีอยู่ใน พระพุทธศาสนา ๔๐ วิธี เมื่อฝึกจริงๆ แล้วใจกลับเข้า มาอยู่ในตัว แล้วก็จะสว่าง ไม่ว่าจะฝึกวิธีไหน นอกจากสว่างแล้ว ความชุ่มใจ ความสุขใจ ความ สงบใจมันเกิดขึ้นมาสว่างมากเท่าไหร่ สุขมากเท่านั้น ซึ่งในเรื่องนี้ไม่เฉพาะหลวงพ่อเท่านั้นที่เป็น แม้พระ ภิกษุในพระพุทธศาสนา เมื่อฝึกแล้วก็เป็นอย่างนี้ และ เมื่อสอนให้ชาวคริสต์ในประเทศไทย ชาวอิสลามใน ประเทศไทย ก็ได้ผลเช่นเดียวกันอย่างนี้ ยิ่งกว่านั้นจาก การที่มีสมาชิกมาวัดพระธรรมกายจำนวนมาก ทั้งที่ เมื่อลงมือฝึกสมาธิตามที่มีอยู่ในนิกายนั้นแล้ว ขอให้ฝึก อย่างจริงๆ จังๆ ใจสงบนิ่งในตัวได้เมื่อไหร่ ตรงจุดนั้นที่ แยกเป็นนิกายโน้น นิกายนี้จะเริ่มหมดไป เพราะว่าเริ่ม เข้าถึงจุดเดียวกันแล้ว การที่ใครจะเป็นชาวพุทธนั้น ท่าแต่เพียงไปไหว้ คนไทยจะทำแค่ไปไหว้พระพุทธรูป หรือชาวจีนจะไป ไหว้พระโพธิสัตว์ ทำเพียงเท่านี้นั้น ก็ยังไม่ได้ชื่อว่าเป็น ชาวพุทธอยู่ดี ต่อเมื่อไหร่ลงมือรักษาศีล ลงมือฝึกสมาธิ เอาใจกลับมาเก็บไว้ในตัวได้นั่นแหละ ความเป็นชาว พุทธเริ่มเกิดตรงนี้เอง ใครจะนับถือพระพุทธศาสนานิกายไหนก็ตาม เมื่อลงมือฝึกสมาธิตามที่มีอยู่ในนิกายนั้นแล้ว ขอให้ฝึกอย่างจริงๆ จังๆ ใจสงบนิ่งในตัวได้เมื่อไหร่ ตรงจุดนั้นที่แยกเป็นนิกายโน้น นิกายนี้ จะเริ่มหมดไป เพราะว่าเริ่มเข้าถึงจุดเดียวกันแล้ว กัลยาณมิตร ๘๑ เมษายน ๒๕๔