การทำบุญและความสำเร็จ : หน้า 98/134

ผู้นำาอย่างไร้ซึ่งเงื่อนไขและขีดจํากัด สะกดผู้ร่วมสนทนาอึ้งไปชั่วขณะ ความรู้สึกที่ถ่ายทอด ....ฟังเทปธรรมะของพี่ใส (เกษมสุข ภมรสถิตย์) ไม่ใช่ธรรมดา แต่เต็มเปี่ยมและอัดแน่นอยู่ในใจมานาน มีความรู้สึกเลยว่าอยากช่วย อยากทำ พี่ใสบอกว่า พี่ใส หยดน้ำกลั่นจากความบริสุทธิ์ใจที่จะช่วยงานพ่อ ไหล ได้ธรรมะจากหลวงพ่อ พี่ใสเหมือนกับไม่มีชีวิตแล้ว แต่ เป็นทางทั่วใบหน้าต้องขอบอกว่าเป็นบรรยากาศที่วิเศษสุด หลวงพ่อให้ชีวิตกับพี่ใส จากความรู้สึกที่สัมผัสได้ คิด เพราะไม่ใช่บรรยากาศแห่งความเศร้าที่สูญเสีย แต่ เลยว่า.... (เสียงเครือ) เราแข็งแรงโรคภัยก็ไม่มี เงินก็มีให้ แต่ทำไมเราไม่ให้ ยิ่งคิดยิ่งเสียใจ บอกกับน้องที่บ้านว่า อยากทำบุญ น้องถามว่าทำไมต้องทำมากๆ ด้วย พี่ก็ อธิบายไม่ถูก รู้แต่ว่าตัดสินใจทำแล้ว มานอนคิดว่ามัน โค้งสุดท้ายแล้วนะ ถ้าเราไม่ได้ทำ มีความรู้สึกเหมือน ตกโค้ง ถ้าเราได้ทำ รู้สึกว่าโค้งนี้จะรอดพ้น เงินก้อนนี้ ต้องบอกว่า คือ อนาคตของพี่ตอนแก่ตัว แต่เมื่อคิดถึง บุญได้ก็ตัดสินใจเอาอนาคตของเราวางไว้ที่เจดีย์ จะเป็น อะไรก็เป็นกัน... บรรยากาศการเล่าประสบการณ์ของเมลิดาร์ เป็นความปีติแห่งชัยชนะของผู้กำความสำเร็จไว้ต่างหาก กัลยาณมิตรศรีวัฒนา รัตตะรังสี ผู้ร่วมสนทนา อีกท่านหนึ่ง ท่าที่สุขุมเยือกเย็นและออกจะดูร่าเริงไม่แพ้ พี่นพพร ยิ่งถ้าได้ร่วมกิจกรรมที่ถูกใจ โดยเฉพาะการ ออกกำลังกายตอนเช้าตรู่ พร้อมกับเพื่อนกัลยาณมิตร ในช่วงไปร่วมกิจกรรมกับโครงการปฏิบัติธรรมพิเศษ รุ่น ๑๙๙ ที่บ้านกลางดอย จ.เชียงใหม่ ครั้นในคราวที่จะ ถ่ายทอดความรู้สึกที่มีต่อ “พ่อ” ผู้ให้แสงสว่างทางธรรม แล้ว ความเต็มเปี่ยม ตื้นตัน ก็พรั่งพรูร่วงไหลตลอด กาลสนทนา ดูจะมากกว่าพี่มลดาร์เสียอีกแน่ะ แต่ก็ หยดน้ำกลั่นจากความบริสุทธิ์ใจที่จะช่วยงานพ่อ ไหลเป็นทางทั่วใบหน้า ต้องขอบอกว่าเป็น บรรยากาศที่วิเศษสุด เพราะไม่ใช่บรรยากาศแห่งความเศร้าที่สูญเสีย แต่เป็นความปีติแห่ง ชัยชนะของผู้กำความสำเร็จไว้ต่างหาก กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕