โลกียทรัพย์และอริยทรัพย์ : หน้า 17/134

สามารถแลกเปลี่ยนสิ่งที่เจ้าของต้องการได้ และนำความปลาบปลื้มใจมาให้เจ้าของได้ เพราะฉะนั้น หน้าที่แท้จริงของทรัพย์ทั้งหลายบรรดามี คือ เป็นเครื่องสนับสนุน ให้บรรลุวัตถุประสงค์ตามที่เจ้าของต้องการ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ ได้ทรงสั่งสอนให้ชาวโลกรู้ว่า ทรัพย์ในโลกนี้ แบ่งเป็น ๒ ประเภท คือ โลกียทรัพย์ และอริยทรัพย์ ๑) โลกียทรัพย์ โลกียะ หมายถึง ทางโลก หรือเรื่องที่เกี่ยวกับการดำเนินชีวิตแบบทางโลก ไม่เกี่ยว กับทางธรรม หรือทางแห่งการพ้นทุกข์จากการเกิด แก่ เจ็บ ตาย ท่านย่อมสามารถบอกให้ ชาวโลกรู้ได้ว่า สิ่งใด เพราะฉะนั้น โลกียทรัพย์ คือ สิ่งมีค่าที่ใช้ทำหน้าที่สนับสนุนการหล่อเลี้ยงชีวิต ใช่หรือไม่ใช่คำสอนของ สามารถตีราคาออกมาได้ว่าเท่านั้นเท่านี้ นำไปแลกเปลี่ยนสิ่งที่เจ้าของต้องการ และนำ ความปลาบปลื้มใจมาสู่เจ้าของได้ แต่ไม่สามารถช่วยให้เจ้าของหมดกิเลสอย่างเด็ดขาด เป็นพระอริยเจ้าได้ เช่น แก้วแหวนเงินทอง เสื้อผ้าของมีค่าต่างๆ เป็นต้น ๒) อริยทรัพย์ หรือทรัพย์ที่สนับสนุนให้เป็นพระอริยเจ้า ในเมื่อพระอริยเจ้า คือ ผู้ที่ปราบกิเลสได้ แม้ยังไม่หมดสิ้นโดยเด็ดขาด ก็เหลือ กิเลสเบาบางเต็มที่ ได้แก่ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์ เพราะฉะนั้น ในเชิงปฏิบัติ อริยทรัพย์ คือ คุณธรรมความดีต่างๆ ที่แต่ละคนทำ ได้ จนกระทั่งกลายมาเป็นธรรมประจำใจ และสามารถปราบกิเลสให้หมดสิ้นไปเป็นพระอริย เจ้าได้ ซึ่งได้แก่ สัมพุทธเจ้า ๑) ยสฺส สทฺธา ตถาคเต อจลา สุปติฏฐิตา ความเชื่อที่ไม่ง่อนแง่นคลอนแคลนในการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมา ๒) สีลญฺจ ยสฺส กลยาณ อริยกนฺต์ ปสํสิต มีศีลอันพระอริยเจ้าสรรเสริญ ๓) สงเฆ ปสาโท ยสฺสตฺถิ มีความเลื่อมใสในพระสงฆ์ ๔) อุชุภูตญฺจ ทสฺสนํ มีความเห็นตรงตามธรรมชาติ โดยสรุป หน้าที่ของโลกียทรัพย์ คือ สนับสนุนการหล่อเลี้ยงชีวิต ส่วนหน้าที่ของอริย ทรัพย์ คือ สนับสนุนให้เป็นพระอริยเจ้า 5. ทำไมความเลื่อมใสในพระสงฆ์จึงเป็นอริย พระสัมมาสัมพุทธเจ้า สิ่งใดถูก-ผิด ดี-ชั่ว บุญ-บาป ควร-ไม่ควรทำ สิ่งใดเป็นประโยชน์ใน ชาตินี้ เป็นประโยชน์ ในชาติหน้า และเป็น ประโยชน์อย่างยิ่ง คือ พระนิพพาน ทรัพย์ ความเลื่อมใสในพระสงฆ์เป็นคุณธรรม เบื้องต้นที่ช่วยให้หมดกิเลสเป็นพระอริยเจ้าได้ ความเลื่อมใสในพระสงฆ์ช่วยให้เป็น กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๕๒ ๑๕