ความอดทนและการทำกิจ : หน้า 122/134

ลองธรรม ลัภาษิต อืมธรรม เป็นเยี่ยงหญ้า โย จ สีตญฺจ อุณหญ กร่ ปุริสกิจจาน่ ติณา ภัยโย น มญญัติ โส, สุขา น วิหายติ ผู้ไม่สำคัญความหนาวและความร้อนให้ยิ่งไปกว่าหญ้า ทำกิจของบุรุษ ย่อมไม่เสื่อมจากความสุข (ที, ปาฏิ, ๑๑/๑๙๙) หญ้า แม้เป็นพืชต้นเล็กต้นน้อย แต่ความอดทนนั้นยิ่งใหญ่ แม้ถูกเหยียบย่ำจนแหลกลาญ ถูกทับจนซีดเหลือง ถูกถอนจนเตียน ถูกเผาจนราบ อากาศจะร้อน หรือน้ำท่วมขัง พืชพันธุ์อื่นๆ ไม่อาจดำรงอยู่ แต่หญ้ากลับทนทานอยู่ได้ เกิดเป็นคนจึงเป็นเยี่ยงหญ้าและยิ่งกว่าหญ้า อดทนต่อความยากลำบาก ไม่หวั่นหวาดหนาวร้อนอ่อนแข็ง อดทนต่อความทุกขเวทนา อดกลั้นต่อความป่วยไข้ อดทนต่อความเจ็บใจ แม้ถูกถ้อยคำดูถูกถากถาง อดทนต่ออำนาจกิเลส ไม่ไหลลงสู่อำนาจใฝ่ต่ำ บุคคลผู้มีคุณสมบัติเช่นนี้แล้ว จะทำกิจอันใดย่อมสำเร็จได้โดยง่าย ประสพแต่สุขแท้ตลอดไป ๑๒๐ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๕