4 ครั้ง

คือผู้มีบุญ ตนวนา สวมหัวใจสู้สุดฤทธิ์ สองมือกระชับมั่น ก้าวพร้อมกันไม่หวั่นไหว องอาจแสนเกรียงไกร สวมหัวใจสู้สุดฤทธิ์ ขุนเขาแม้แข็งแกร่ง ฤาต้านแรงคนศักดิ์สิทธิ์ หันไปรอบทุกทิศ เอาชีวิตเป็นเดิมพัน สังคมเกิดวิกฤต มารอำมหิตหวังโรมรัน ต่อสู้เข้าฟาดฟัน ทำลายพุทธให้สิ้นไป แม้หวังตั้งสงบ จงสยบเสี้ยนมารไซร้ มลายสิ้นจากถิ่นไทย ยอมตายมิยอมแพ้ ผดุงธรรมให้รุ่งเรือง ธรรมอำไพ กครองเมือง สัจจะแท้ที่ลือเลื่อง กลางใจโลกอันมืดมน ก้อย ณ ตร กันยายน ๒๕๕๒ ๘๗
- บทกวีเกี่ยวกับการต่อสู้เพื่อธรรม