การเทศน์สอนของพระสงฆ์ : หน้า 18/134

สิ่งที่ชาวพุทธต้อง ตระหนัก คือ ทำไม พระท่านถึงมาเทศน์ พระอริยเจ้าได้อย่างไร ? เมื่อสาธุชนได้เห็นแววตา ท่าทาง ผิวพรรณที่ผ่องใสของพระสงฆ์ท่าน ก็รู้ได้ ทันทีว่าท่านมีความสุขจริง สงบจากกิเลสได้จริง ทำให้ ๑) กิเลสที่อยู่ในใจของเรา ไม่ฟู ไม่ลุกลามขึ้นมา ท่าน ๒) ช่วยให้เกิดกำลังใจจะปราบกิเลสตามท่านไป ๓) อยากจะฟังเทศน์จากท่าน เพื่อจะได้รู้แนวทางปฏิบัติตนให้สงบกิเลสเหมือนกับ ครั้นเมื่อสาธุชนได้เห็นและได้ฟังธรรมจากท่านแล้ว ย่อมมีกำลังใจจะฝึกฝนตัวเอง ไปตามคำสอนที่เป็นแนวทางปฏิบัติที่ลึกซึ้ง ชัดเจน ซึ่งได้มาจากการฝึกฝนตนเองของ พระสงฆ์ท่าน ทำให้ผู้ปฏิบัติไม่ต้องเสียเวลาหลงออกนอกลู่นอกทางของการปราบกิเลสให้หมด สิ้น อันจะเป็นการเพิ่มทุกข์ของการเวียนว่ายตายเกิดให้แก่ตนเอง สิ่งที่ชาวพุทธต้องตระหนัก คือ ทำไมพระท่านถึงมาเทศน์สอนให้เราฟังได้? เพราะ ว่าพระสงฆ์ท่านปฏิบัติตามพระธรรมวินัยของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างลุ่มลึกมาตามลำดับๆ ด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพัน จนส่งผลให้ท่านเกิดคุณธรรมประจำใจเป็นอริยทรัพย์ภายใน ทำให้พระสงฆ์ท่านสามารถทำหน้าที่ปรับปรุงแก้ไขกาย วาจา ใจ ของชาวโลก ให้หมดสิ้น สอนให้เราฟังได้? เพราะว่าพระสงฆ์ ท่านปฏิบัติตามพระ ธรรมวินัยของพระ กิเลส เป็นพระอริยเจ้าได้ในที่สุด สัมมาสัมพุทธเจ้า อย่างลุ่มลึกมาตาม ลำดับๆ ด้วยการเอา ชีวิตเป็นเดิมพัน ๑๖ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๕๒ พระธรรมเทศนา ข้อที่สี่ อุชุภูตญฺจ ทสฺสนํ ทสฺสนํ แปลว่าความเห็น อุชุภูตญฺจ ความเห็นซึ่งเป็นธรรมชาติตรง ความเห็นตรงน่ะ เห็นอย่างไร? นี่เราควรรู้จัก ความเห็นตรงนี้เป็นข้อสำคัญนัก ภิกษุสามเณรอุบาสกอุบาสิกา เมื่อเขาให้ลงความเห็นอย่างหนึ่งอย่างใด เขาบอกว่าต้องลงความเห็นให้ตรง เราจะลงความ เห็นอย่างไร จึงจะเห็นตรง? นึกดูซิว่าต้องลงความเห็นให้ตรงนะ เราก็ต้องดูวัตถุที่เขาให้ลง ความเห็น ดูวัตถุอะไรที่เขาให้ลงความเห็น มีคนอยู่สองคนเขาเล่าให้ฟังว่า คนนี้เป็นอย่างนี้ เอ้าให้ลงความเห็นซิคนไหนผิดคนไหนถูก ก็บอกว่าคนไหนผิด คนไหนถูก เราจะลงความ เห็นอย่างไรมันจึงจะถูกจริง นี่ความเห็นเผินๆ ละให้ลงความเห็นเผินๆ ก่อนวิวาทกันทั้งสองข้าง ข้างไหนผิดข้างไหนถูก ถ้าลงความเห็นถูกคนที่ผิดจริงๆ เข้าละก็ ความเห็นอันนั้นมันก็ถูก ล่ะซี ถูกนั่นแหละเป็นธรรม ถ้าผิดแล้วไม่เป็นธรรม นี้แหละความเห็นอันนี้แหละเป็นตัวอย่าง เป็นตำรับตำราความเห็นเป็นข้อสำคัญนัก จะเปิดมุ้งเห็นขโมยเลยไม่ได้ จะไปเที่ยวสงสัยเขาเรื่อยเปื่อยอย่างนั้นไม่ได้ ต้องให้ถูกตาม ความจริง ถูกตามความจริงที่เรียกว่าความเห็นซึ่งเป็นธรรมชาติตรงนั้น ตรงตลอด ตรง ทำนองคลองธรรม ตั้งแต่ศีลบริสุทธิ์มาเห็นศีลบริสุทธิ์ว่าถูก นอกจากนั้นไม่บริสุทธิ์ไม่ถูก แล้วก็เห็นศีลที่บริสุทธิ์และไม่บริสุทธิ์ ศีลที่พระอริยเจ้าใคร่ พระอริยเจ้าชอบใจ ก็เห็นถูกตรง ตามรอยศีลนั่นไม่เคลื่อนจากศีลนั้น แล้วก็เลื่อมใสในพระสงฆ์ตั้งแต่สงฆ์บริสุทธิ์สามเณรบริสุทธิ์ ดุจนิโครธสามเณร บริสุทธิ์เป็นลำดับมาตามความจริงของภิกษุสามเณร นั่นความเห็นอันนั้น ก็ถูกนี่ตรงนี้ ได้ชื่อว่าตรงเหมือนกันไม่ใช่คลาด ความเห็นซึ่งเป็นธรรมชาติตรงนะ ในบท