การบริหารเวลา : หน้า 76/134

หลวงพ่อตอบปัญหา การบริหารเวลากับชีวิต บทฝึกคุณธรรม และ การบำเพ็ญตนเป็นกัลยาณมิตร O การบริหารเวลากับ do ชาต ถาม : หลวงพ่อคะ ถ้าเราจะ บริหารเวลากับชีวิตของเรานั้น เราจะต้องทำอย่างไรบ้างคะ ตอบ : ก่อนอื่นเราต้องมองเวลาตามความเป็นจริงให้ได้เสีย ก่อนว่า เวลาที่เขาพูดกันว่ามีค่านั้น ทำไมเขาจึงบอกว่ามีค่า ลองมาดูคุณสมบัติของเวลาก็แล้วกันว่า มันเป็นอย่างไร ประการที่ ๑ เวลาในชีวิตของเราไม่มากนะลูก อย่าไปหลงเชื่อใครว่า ชีวิตของคนเราเท่านั้นปีเท่านี้ปี ไม่ใช่ ชีวิตคนเราช่วงสั้นแค่ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ถ้า หายใจเข้าแล้วไม่ออกก็ตาย ถ้าหายใจออกแล้วไม่เข้าก็ตาย อีกเหมือนกัน คนส่วนมากไม่ค่อยได้คิดกันตรงนี้ว่า ชีวิตคน เราสั้นแค่นี้ มัวแต่หลงคิดไปว่ามันยาว ประการที่ ๒ เวลาที่ผ่านไปแล้วเราไม่สามารถ เรียกกลับมาได้ นอกจากเรียกกลับมาไม่ได้แล้ว ประการที่ ๓ ยังเอาความแก่มาให้ เอาความ ตายมาเป็นเครื่องจำกัด ยังไม่พอ มันผ่านไปแล้วผ่านไป ๗๔ | กัลยามิตร กันยายน ๒๕๔๒ เลยยังไม่เท่าไหร่ แต่มีโอกาส หรือช่วงจังหวะดีๆ ในชีวิตมันก็ เอาไปด้วย มันไม่ยอมเปิด โอกาสให้เราเป็นครั้งที่ ๒ เลย เพราะฉะนั้นต้องมานั่งมองความจริงกันให้ดี เกี่ยว กับเวลา เมื่อพบความจริงเกี่ยวกับเวลาในนัยต่างๆ แล้ว เวลากับชีวิตมันเป็นของคู่กัน เมื่อเวลามันจำกัดแล้วมีคุณสมบัติอย่างที่ว่า คน ฉลาดจึงต้องบริหารเวลาให้เป็น มิฉะนั้นแล้วเนื้อหาสาระ สำคัญๆ ที่ต้องทำในชีวิต จะไม่ได้ทำ มันก็เลยเป็นการเสีย เวลาในชีวิตไป ชีวิตนี้ใช้ไม่คุ้ม ไม่ใช่เวลาใช้ไม่คุ้มนะ ชีวิตใช้ไม่ คุ้มนั้นอีกอย่างหนึ่ง คือ เวลาแต่ละเวลาที่ผ่านไป บางครั้ง เราทอดเวลาทำในสิ่งที่เป็นสาระบ้าง ไม่เป็นสาระบ้าง อย่างนั้นเรียกว่าใช้เวลาไม่คุ้ม แต่ใช้ชีวิตไม่คุ้มมันเป็นอย่างไร ร่างกายของมนุษย์นี้เป็นร่างกายที่ไม่ใหญ่โตนัก แต่ว่า เหมาะแก่การประกอบคุณงามความดีทุกสิ่งทุกอย่าง ถึงแม้ ตัวไม่โตเท่าช้าง ไม่ทรหดอย่างกะแรด แต่ว่าเป็นร่างกายที่