การสนับสนุนการศึกษาในวัด : หน้า 42/134

รัฐบาลได้ให้การสนับสนุนโดยผ่านทางกรมการศาสนา จัดสรรเงินช่วยเหลือสำหรับสามเณรในโรงเรียนสามัญปริยัติ โดยทาง โรงเรียนจะต้องแจ้งชื่อและจำนวนนักเรียนต่อกรมการศาสนา และจะได้รับเงินช่วยเหลือในอัตราประมาณ ๓,๑๐๐ - ๓,๘๐๐ บาท ต่อ สามเณร ๑ รูป ต่อ ๑ ปีการศึกษา แต่ละโรงเรียนจะได้รับไม่เท่ากัน บางโรงเรียนได้รับในอัตรา ๓,๐๐๐ บาทบ้าง ๓,๒๐๐ บาทบ้าง อัตราสูงสุดที่ได้รับข้อมูลคือ ๓,๘๐๐ บาท ในการส่งมอบเงินช่วยเหลือจะแบ่งเป็น ๒ งวดต่อปี เงิน ช่วยเหลือที่โรงเรียนได้รับจะนำไปเป็นเงินเดือนของครู ซึ่งค่าใช้จ่ายรายการนี้รายการเดียวก็แทบจะไม่พอแล้ว ฉะนั้น ค่าใช้จ่ายอื่นๆ ตั้งแต่สมุด ดินสอ อุปกรณ์การเรียนการสอน และอาหารขบฉัน จึงตกเป็นภาระหน้าที่ของพระภิกษุ เจ้าอาวาสวัดที่สามเณรจำพรรษาอยู่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เราเดินจากวัดแห่งนี้มาจนเกือบพันแนวเขตของวัด เมื่อหันหลังกลับไปมอง เห็นไผ่ต้นสุดท้ายโบกกิ่งไหวราวกับจะ กล่าวคำลา ในใจเรานั้นหมายมั่นที่จะประกาศให้ผู้คนทั้งหลายได้รับรู้โอกาสสำคัญ ที่จะได้สั่งสมบุญกับเนื้อนาบุญที่กำลังรอ คอยความช่วยเหลือยังมีอยู่และอยู่ที่นี่ อรุณแล้ว สายหมอกยังคลอเคลียอยู่ตามยอดหญ้า เป็นละอองชุ่มชื่นไปทั่วผืนป่า ณ วัดป่าศรีสุธาทิพย์ อำเภอหนองหาร จังหวัดอุดรธานี พระภิกษุสามเณรนับสิบรูปประคองบาตรเดินเรียงแถวมาตามแนวไม้ ผ่านเข้าไปในหมู่บ้านเพื่อบิณฑบาต มีชาวบ้านหลายคนรอคอยการมาโปรดของเนื้อนาบุญ เหล่ากอของสมณะ ระหว่างที่พระภิกษุสามเณรยังเดินมาไม่ถึงก็ยก ภาชนะอาหารขึ้นจบอธิษฐานเหนือศรีษะ แล้วบรรจงใส่อาหารลงในบาตร ตัดขาดความตระหนี่ออกจากใจ บุญ คือชื่อของ ความสุขก็หล่อเลี้ยงใจของทายกทายิกา ให้แช่มชื่น หลังจากบิณฑบาตรกลับมาถึงวัดแล้ว สามเณรจะช่วยถ่ายภาชนะ แบ่งปันอาหารและฉันร่วมกัน อาหารที่ได้จาก การบิณฑบาตรส่วนใหญ่เป็นข้าวเหนียว กับข้าว ขนม ก็พอมีบ้างแต่ไม่เพียงพอสำหรับพระภิกษุสามเณร กว่า ๕๐ รูป อาหารที่บิณฑบาตมาต้องแบ่งฉันทั้งมื้อเช้าและมื้อเพล “เมื่อไม่พอฉันทางวัดต้องหาปัจจัยเสริมเข้าไป วันละ ๖๕๐ บาท ให้ ค่าใช้จ่ายรายการ รายการเดียวก็แทบจะไม่พอแล้ว ฉะนั้นค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ตั้งแต่สมุด ดินสอ อุปกรณ์การ เรียนการสอน และอาหารขบฉัน จึงตกเป็นภาระ หน้าที่ของพระภิกษุเจ้าอาวาสวัดที่สามเณรจำพรรษา อยู่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม่ครัวช่วยกันทำอาหารเสริมให้ รวมทั้งน้ำปานะของสามเณรด้วย” พระสุริยันต์ สุจิณโณ พระอาจารย์ใหญ่โรงเรียนวัดป่า ศรีสุธาทิพย์ เล่าให้เราฟังเมื่อเรียนถามถึงความเป็นอยู่ของสามเณรในความดูแลของท่าน สามเณร ๔๕ รูป ที่เป็นเหมือน นักเรียนกินนอน มีพระอาจารย์ที่ทำหน้าที่เป็นทั้งครู ทั้งพี่และพ่อ ที่ให้ความอบอุ่นกับสามเณร ด้วยความยากไร้ทรัพย์สินเงินทอง ด้วยความรักในการศึกษาเล่าเรียนทำให้สามเณรต้องจากครอบครัวมาตั้งแต่ยังเยาว์วัยรูปร่างสามเณรส่วนใหญ่จะตัวเล็ก ผอมบาง ราวกับเด็กอายุยังไม่ถึง ๑๐ ขวบ แต่ความเป็นจริงสามเณรมีอายุเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นแล้ว อาจเป็นเพราะอาหารที่ได้รับไม่ เพียงพอกับความต้องการของร่างกาย ปัญหาเช่นนี้ไม่ได้ไกลตัวอย่างที่เราคิดเลย เพราะสามเณรเหล่านี้คืออายุของพระศาสนา คืออนาคตของชาติ ที่ต้องการการดูแลเอาใจใส่เช่นกัน พระสุริยันต์ สุจิณโณ ได้เล่าให้เราฟังถึงประวัติความเป็นมาของโรงเรียนปริยัติสามัญวัดป่าศรีสุธาทิพย์ว่า เปิดให้มี การเรียนการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๓๗ สอนได้ ๒ ปี ก็ต้องปิดโรงเรียนเพราะทางกรมการศาสนาไม่ได้จัดส่งเงินช่วยเหลือ มาให้ และเปิดสอนอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๕๔๑ ปัจจุบันมีสามเณรนักเรียน ๔๕ รูป มีพระอาจารย์ ๔ รูป ครูที่เป็นฆราวาส ๔ คน ๔๐ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๕๒