การเรียนปริยัติธรรม : หน้า 22/134

การเรียนปริยัติธรรมมันเป็น เส้นทางให้การปฏิบัติ เพราะการปฏิบัติต้องตามปริยัติ ท่องมาอย่างไร เขียนมาอย่างไร ต้องปฏิบัติไปตามนั้น แล้วปฏิเวธหรือผลที่ได้รับจะ ตามมา ปริยัติเป็นเหมือน เส้นบรรทัด จึงต้องเรียนปริยัติ กันก่อน ชี้ไปทุกตัวอักษรแล้ว ตอบได้ในภาคปฏิบัติหมดเลย หลวงพ่อวัดปากน้ำพอท่านเรียนปริยัติจบ แปลบาลีได้จบ ท่านก็ ขวนขวายหาด้านปฏิบัติให้สมบูรณ์ มีพระดีที่ไหน วัดไหน ตำบลไหน หลวงพ่อท่านคว้ากลดไปต่างจังหวัด ออกไปเรียนด้านปฏิบัติกับท่าน จนใน ที่สุดหลวงพ่อท่านไปได้คำว่า “หลับที่ไหนตื่นที่นั่นเกิดที่ไหนดับที่นั่นมีจุดเดียว” มาเป็นเส้นทางให้ท่านหยุดใจได้สำเร็จในโบสถ์ วัดโบสถ์บน บางคูเวียง เพราะหลวงพ่อท่านทำมาอย่างนี้ ท่านจึงเดี่ยวพระเณรทั้งภาคปริยัติและ ปฏิบัติอย่างจริงจัง หลวงพ่อท่านให้ความสำคัญกับการเรียนมาก เวลาพระเณรสอบได้ ประกาศนียบัตร นักธรรมเอก - โท - ตรี รับมาแล้ว ก็เอามาให้หลวงพ่อ ท่านมอบให้อีกทีหนึ่ง จัดเป็นพิธี แล้วสวด ชะยัน โต ๆ กัน (หัวเราะ) การเรียนปริยัติธรรมมันเป็นเส้นทางให้การปฏิบัติ เพราะการ ปฏิบัติต้องตามปริยัติ ท่องมาอย่างไร เขียนมาอย่างไร ต้องปฏิบัติไปตามนั้น แล้วปฏิเวธหรือผลที่ได้รับจะตามมา ปริยัติเป็นเหมือนเส้นบรรทัด จึงต้อง เรียนปริยัติกันก่อน ชี้ไปทุกตัวอักษรแล้วตอบได้ในภาคปฏิบัติหมดเลย วารสาร : อยากให้หลวงพ่อช่วยยกตัวอย่างวิธีการที่หลวงพ่อวัดปากน้ำท่าน ฝึกพระภิกษุสามเณรทั้งภาคปริยัติและปฏิบัติอย่างเข้มงวด ให้คนรุ่นปัจจุบัน ที่ไม่ทันเห็นหลวงพ่อวัดปากน้ำพอนึกภาพออก หลวงพ่อท่านให้ตีระฆังปลุกตอนเช้ามืด พอระฆัง เป๋ง ! แรกดังขึ้น จะต้องละทุกอย่างหมด พระเณรรีบห่มจีวรกันทีเดียว จะมาอ้างโน่นอ้างนี่ไม่ ได้นะ พอห่มจีวรเสร็จแล้ว ต้องรีบไปคอยอยู่หน้าโบสถ์ พอระฆังสองดังขึ้น หลวงพ่อท่านก็นำเดินเข้าโบสถ์ ที่ได้ธรรมกายก็เดินนำหน้า เรียงแถวต่อกัน ไปเลย ต่อจากธรรมกายก็เป็นประโยค ๙ หมดพระมหาเปรียญ ๙ ประโยค ลำดับต่อมาก็เป็นประโยครอง ๆ เรื่อยไป พอหมดพระมหาเปรียญก็เป็น นักธรรมเอก - โท - ตรี ส่วนที่ยังไม่ได้อะไร หลวงพ่อท่านให้ไปอยู่ท้ายแถว โน่นนะ ยังไม่ได้อะไรต้องไปอยู่ท้ายแถว หลวงพ่อท่านเข้มงวดเรื่องระเบียบวินัยมาก โดยเฉพาะพระเณรนั้น หลวงพ่อท่านจัดพื้นที่ให้พักอยู่ทางด้านเหนือของวัด ส่วนแม่ชีนั้น หลวงพ่อ ท่านจัดพื้นที่ให้อยู่ด้านใต้ เวลาพระเณรมีธุระต้องไปติดต่อกับแม่ชี ก็ต้องกราบเรียนให้ท่าน ทราบก่อน ส่วนแม่ชีก็ต้องปฏิบัติเหมือนกัน ทีนี้มีอยู่วันหนึ่ง แม่ชีสูงอายุพา แม่ชีสาวไปติดต่องานที่เขตกุฏิพระ โดยไม่บอกหลวงพ่อท่านก่อน หลวงพ่อ ท่านทราบเรื่องเข้า ท่านก็ดูแม่ชีเลย “ไปไหนมาทำไมไม่บอกให้หลวงพ่อ ทราบก่อน” แม่ชีสูงอายุก็รีบตอบ “ไม่เป็นไรหรอก ดิฉันแก่แล้ว” หลวงพ่อ ท่านก็ว่าเอา “มึงนะตัวดีอีแก่ คอยเป็นแม่สื่อให้ชีสาวได้กับพระหนุ่ม” เรื่องนี้ หลวงพ่อท่านเข้มงวดจริงๆ กลัวกันหัวหดเลยล่ะ ๒๐ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๔๒