บ้านกัลยาณมิตร : หน้า 112/134

ป โกความทรงจํา อุบาสิกาถวิล (บุญทรง) วัดรางกูล บ้านกัลยาณมิตร สถานให้ธรรมทานชั้นเลิศ วันเข้าพรรษา มหาชิตัง เม ที่บริเวณลานหน้ามหา ธรรมกายเจดีย์ เราหลายหมื่นคนก็ได้ชื่นอกชื่นใจ ที่ได้เห็น อัศจรรย์ตะวันแก้วกันอีกครั้ง เห็นครั้งใดก็เป็นกำลังใจอัน ล้นเหลือทุกครั้งไป พลังรวมใจของหมู่คณะ ไม่หวั่นไหวใน การสร้างบารมี พลังบุญฤทธิ์ พลังอิทธิฤทธิ์ พลังเหล่านี้ รวมกันเป็นความบริสุทธิ์ยิ่งใหญ่ มีอานุภาพมหาศาล พระ อาทิตย์ที่ได้รับยกย่องว่า เป็นมวลสารที่เหนือสิ่งต่างๆ ใน จักรวาล ยังยอมแพ้แก่พลังบริสุทธิ์ของจิตใจพวกเรา ลด แสงจ้าแสบตาลงกลายเป็นตะวันแก้วใสๆ มองได้สบายตา พร้อมด้วยสาดรัศมีสีแสงต่างๆ รอบดวงอย่างสวยงาม ชื่น ตาชื่นใจต่อหน้าสายตาผู้ชูธง “บ้านกัลยาณมิตร” พร้อมเปล่ง เสียง ชิตัง เม เหมือนจะรับรู้อนุโมทนาบุญในการบังเกิดขึ้น ๑๑๐ กัลยา เนตร กันยายน ๒๕๕๖) ของบ้านกัลยาณมิตร ๑ แสนหลัง เร็วๆ นี้ ป้ายังจำเหตุการณ์อัศจรรย์ตะวันแก้วติดตาติดใจ ทุกครั้งที่ได้พบ ไม่เคยลืม การได้เห็นปาฏิหาริย์ต่างๆ ไม่ ว่าเรื่องใด ทำให้ป้าลดความอวดดื้อถือดี และมีความเชื่อใน คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น แต่เดิม เวลาอ่านพบเหตุการณ์ปาฏิหาริย์ในสมัยพุทธกาล ป้าก็จะ เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่ทุกครั้ง บางทีเล่าให้คนอื่นฟังจริงจัง เป็นตุเป็นตะ แต่ใจตนเองก็ยังเถียงอยู่นั่นแหละว่า จริงเรอะ ป่าว จริงเรอะป่าว พอเห็นปาฏิหาริย์อัศจรรย์ตะวันแก้ว ครั้งแล้วครั้งเล่า ยังไม่ยอมเชื่อว่าปาฏิหาริย์เป็นของมีจริง ทำได้จริง ป้าก็คงเป็นอภัพสัตว์ อเวไนยสัตว์ พระโปรดไม่ได้ สอนไม่ได้เสียแล้วแน่นอน