การบรรพชาและเป้าหมายในการบวช : หน้า 39/108

ส่วนการบรรพชาเป็นหนทางที่ปลอดโปร่ง การจะประพฤติ พรหมจรรย์ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ดุจสังข์ที่ขัดดีแล้วได้นั้น ต้อง ออกบวชเป็นบรรพชิตเพื่อแสวงหาโมกขธรรม บวชเพื่อเป็นธรรมทายาท ปัจจุบันนี้ มีชาวพุทธจำนวนไม่น้อย ที่บวชเป็นภิกษุ สามเณรโดยไม่มีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน ส่วนใหญ่มักจะบวช ตามประเพณีเพียงเท่านั้น หรือพ่อแม่ขอร้องให้บวชเพราะ มีอายุครบบวชพอดี บางท่านบวชเพียงไม่กี่วันก็ลาสิกขา เสียแล้ว เป้าหมายในการบวชในปัจจุบันจึงเบี่ยงเบนออกไป จากสมัยพุทธกาลเป็นอย่างมาก จะหาผู้บวชเข้ามาเพื่อเป็น ธรรมทายาทสืบทอดอายุพระศาสนาให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆขึ้นไป จึงหาได้ยากอย่างยิ่ง พระเจ้ามิลินท์ได้ตรัสถามพระนาคเสน เถระเรื่องการบวชว่า ข้าแต่พระนาคเสน บรรพชานี้ มีประโยชน์อย่างไร อะไรเป็นประโยชน์อย่างเยี่ยมของพระผู้เป็นเจ้า? พระเถรเจ้าตอบว่า ขอถวายพระพร ทุกข์นี้จะดับไป และขันธ์อื่นจะไม่เกิดขึ้นด้วยสิ่งอันใด บรรพชาก็เพื่อสิ่งนั้น อนุปาทาปรินิพพานเป็นประโยชน์อย่างเยี่ยมของอาตมภาพฯ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า บุคคลทั้งปวง บรรพชาเพื่อ อนุปาทาปรินิพพานด้วยกันทั้งนั้นหรือ? ขอถวายพระพร ไม่ใช่บวชเพื่ออนุปาทาปรินิพพาน ทั้งนั้น คือ บางพวกก็บวชเพื่อนิพพาน บางพวกก็บวชหนี ราชภัย บางพวกก็บวชหนีโจรภัย บางพวกก็บวชเพื่อหนีหนี้สิน บางพวกก็บวชเพื่อเลี้ยงชีวิต บุคคลเหล่าใดบวชโดยชอบ บุคคลเหล่านั้น ชื่อว่าบวชเพื่อนิพพาน ขอถวายพระพรฯ พระเจ้ามิลินท์ทรงชักว่า ก็พระผู้เป็นเจ้าเล่า บวช เพื่อนิพพานหรือ? พระเถรเจ้าตอบว่า อาตมภาพบวชแต่ยังเป็นเด็ก ยังไม่รู้เรื่องว่า บวชเพื่อนิพพาน แต่อาตมภาพคิดว่า พระ สมณะลักยบุตรเหล่านี้เป็นบัณฑิต จักต้องให้อาตมภาพศึกษา อาตมภาพได้รับการศึกษาแล้ว จึงรู้เห็นว่า บวชเพื่อนิพพานนี้ ขอถวายพระพรฯ ข้าแต่พระนาคเสน พระผู้เป็นเจ้าแก้ถูกต้องดีแล้ว ต้นแบบของผู้บวชอย่างมีเป้าหมาย ท่านพระรัฐบาลเถระ เป็นภิกษุในพุทธศาสนาผู้ เป็นต้นแบบในด้านการบวชอย่างมีเป้าหมายที่เราควรศึกษา อัดชีวประวัติของท่านเอาไว้ คือท่านเคยเป็นลูกมหาเศรษฐี มาก่อน พอได้ฟังธรรมแล้วก็อยากออกบวช แต่โยมพ่อโยม แม่ไม่อนุญาต เพราะกลัวว่าท่านจะไปลำบาก กลัวจะไม่มีใคร สืบทอดมรดก ท่านอยากบวชมากถึงกับยอมอดข้าวอดน้ำ ถ้าไม่ได้บวชก็ยอมตายกันเลยทีเดียว จนโยมพ่อโยมแม่ใจอ่อน อนุญาตให้ท่านบวชได้ เพราะคิดว่าลูกชายคงบวชได้ไม่กี่วัน ก็คงสึกออกมาแน่นอน เพราะชีวิตนักบวชแม้อยากได้ ของร้อนก็ได้เย็น อยากได้เย็นก็ได้ร้อน ส่วนอยู่ที่บ้านไม่ ต้องลำบากอะไรเลย เมื่อท่านออกบวชแล้ว ก็ตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรม ใช้เวลาเพียง ๑๕ วัน ก็ได้เป็นพระอรหันต์ จึงหวังจะ อนุเคราะห์โยมพ่อโยมแม่ อยากให้ท่านได้เข้าถึง พระรัตนตรัยภายใน ท่านได้เดินทางไปที่บ้าน พอไปถึง โยมพ่อโยมแม่ได้ขนเอาเงินทองมากองต่อหน้า สูงท่วมหัว ทีเดียว แล้วให้เอาเสื่อผืนใหญ่ปูทับไว้ ปูอาสนะไว้ตรงกลาง กองเงินกองทองอีกที พร้อมกับเรียกหญิงงามทั้งหลาย ให้ มาช่วยกันเอาอกเอาใจ ปรารถนาจะให้ท่านลาสิกขา โยมพ่อได้พูดหว่านล้อมอ้อนวอนท่านว่า ทรัพย์ ทั้งหมดนี้เป็นมรดกของตระกูลของเรา พ่อจะยกสมบัติ ทั้งหมดนี้ให้ท่าน ขอให้ท่านลาสิกขาออกมาเถอะ มาใช้สอย ทรัพย์สมบัติเหล่านี้ถ้าปรารถนาจะทำบุญก็จงทำตามพอใจเถิด แต่ท่านก็ปฏิเสธ เพราะอริยทรัพย์ที่ท่านได้เข้าถึงนั้น ประเสริฐยิ่งกว่าทรัพย์สินเงินทองเหล่านี้อย่างเทียบกันไม่ได้เลย พวกหญิงงามได้ถามท่านว่า ท่านประพฤติ 2 มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ ๓๗