บุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา : หน้า 52/108

ปี องดีจากพระคัมภีร์ : กาญจนมป์ ศรีวิศาลภพ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์สุดท้ายแห่ง มหา ภัทรกัป ม ล) วันพฤหัสบดีที่ ๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๔ แรม ๒ ค่ำ เดือน ๒ นับเป็นอีกครั้งหนึ่งแห่งบันทึก ประวิติศาสตร์พระพุทธศาสนาและแวดวงวรรณกรรมไทย จะต้องจารึกเรื่องราวของบุคคลสำคัญผู้หนึ่ง ผู้ซึ่งทรงคุณ ยิ่งต่อพระพุทธศาสนาของไทย ท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญรอบรู้ทั้ง การปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ อันเป็นคุณสมบัติที่ภิกษุสงฆ์ ทั้งหลายควรปฏิบัติ กระทำตามเป็นแบบอย่างอันดีงามแห่ง วงการคณะสงฆ์ และสาธุชนชาวพุทธทั้งหลาย ทั้งยังเป็น ผู้เชี่ยวชาญด้านร้อยกรองวรรณกรรมไทย ท่านได้รจนา เชน พุทธวรรณกรรมไทย จากพระไตรปิฎกไว้หลายเรื่อง กรรมทีปนี โลกทีปนี โลกนาถทีปนี มุนีนาถทีปนี ภาวนาทีปนี ๕๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ วิปัสนาทีปนี ภูมิวิลาสินี วิมุตติรัตนมาลี โพธิธรรมทีปนี ฯลฯ ผลงานที่ท่านได้รับรางวัลชนะเลิศวรรณกรรมไทยสาขาศาสนา ของธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ได้แก่ ภูมิวิลาสินี ประจำปี พ.ศ. ๒๕๑® วิมุตติรัตนมาลี ประจำปี พ.ศ. ๒๕๑๕ กรรมทีปนี ประจำปี พ.ศ. ๒๔๑๗ นอกจากนี้ สมณศักดิ์ สูงสุดที่ท่านได้รับคือ พระพรหมโมลี อันเป็นสมณศักดิ์ขั้น พระราชาคณะขั้นหิรัญบัฏ นามเดิมของท่านคือ วิลาค ทองคำ เกิดวันที่ ๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๗๓ ที่กาญจนบุรี บรรพชา ที่วัดพระแท่นดงรัง จ.กาญจนบุรี เมื่อ พ.ศ. ๒๔๔๖ อุปสมบทที่วัดดอน กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๓ ได้รับฉายาว่า “ฌาณวโร”