การสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ : หน้า 74/108

๗๒ ทั้งๆที่ศาสนาของพวกฝรั่งนั้นสุดแสนจะพิสูจน์ไม่ได้ ก็ไม่เห็นมีใครไปว่าให้เสียหาย เรื่องมารนี้ หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านเห็นเป็นเรื่อง ใหญ่ทีเดียว เพราะเป็นตัวที่ฉุดดึงมนุษย์ให้มีจิตใจอ่อนเขลา ถูกชักจูงไปในทางเสื่อมได้โดยง่าย คนที่ใช้ชีวิตแบบเปะปะ มักง่าย ชอบทำอะไรง่ายๆ ไม่ชอบคิดมาก ชอบแห่ตามคนอื่นโดยไม่ยั้งคิด ก็เห็นจะไม่ ต่างอะไรจากหุ่นยนต์ ที่ในที่สุดก็จะต้องตกเป็นบ่าวทาส พญามาร นอกจากมันล่อลงอบายมุขแล้ว มันยังชังเราไว้อีก ไว้ในกรงแห่งความเกิดแก่เจ็บตาย ไม่มีวันหลุดพ้นไปได้ คนเกิดแก่เจ็บตายนี้เราเห็นกันทุกวันจนเป็นของปกติธรรมดา แต่หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านว่าถ้าเราเอากันจริงๆ เราก็สู้กับ "เมื่อปรากฏรู้ตัวว่าเป็นทาสพญามารอยู่เช่นนี้ ก็ นี่คืองานของ “นักรบ” ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ที่ ยังชีวิตอยู่ได้ด้วยอาหารที่มีคนลงมาให้เพียงเพื่อยังสังขาร ให้ดำรงคงอยู่ หลังการมรณภาพของท่าน เหล่านักรบ กระจัดกระจายพลัดพรายไปคนละทิศละทาง แต่ไม่ใช่ หมายความว่า จะสร้างขึ้นมาใหม่ไม่ได้ วัดพระธรรมกายก่อสร้างตัวขึ้นมาด้วยความยาก ลำบาก มีหลวงพ่อหัตตะเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญ มีหลวง พ่อธัมมชโยเป็นผู้ถือธงชัยนำหน้า ด้วยนโยบาย “ไม่รู้ ไม่หนี ท่าดีเรื่อยไป" จากท้องนาแตกระแหงและดินเปรี้ยว ในที่สุด สถานที่อบรมจิตใจของประชาชนก็ถูกสถาปนา ใน ท่ามกลางกระแสโจมตีอย่างหนักหน่วงจนยากแก่การทน ในที่สุดมหาธรรมกายเจดีย์ก็ถูกสร้างขึ้นสําเร็จเสร็จสิ้น เป็น เจดีย์ที่มหาชนเป็นผู้สร้าง โดยทางราชการไม่เคยเหลือบแลแม้แต่น้อย ทัชมาฮาล สร้างขึ้นมาด้วยความรัก อันเป็นกิเลส กำแพงเมืองจีน สร้างขึ้นมาด้วยความทรนงของ กษัตริย์ผู้กระหายเลือด แต่มหาธรรมกายเจดีย์สร้างขึ้นมาด้วยความบริสุทธิ์ เพราะความบริสุทธิ์ จึงด้านทานพายุแห่งการทำลาย ล้างได้ มหาธรรมกายเจดีย์ จะช่วยสร้างคนดีให้เกิดขึ้น และ เมื่อคนดีดระหนักถึงความรับผิดชอบที่จะต้องช่วยผู้อื่น คน ดีก็จะกระจายขยายออกไป คนเลวจะทำ อะไรต่อไปคราวนี้ก็ ต้องกระมิดกระเมี้ยน อานิสงส์ของมหาเจดีย์เห็นได้ชัดเจน เช่นนี้ มันได้ ท่านว่า ต้องช่วยรีบเปลื้องตัว ต้องรีบพยายามแก้ตัว ถ้ารีบ พยายามแก้ตัวให้พ้นไปเสียได้ ก็จะไม่ต้องแก่ ต้องเจ็บ ต้อง ตาย เอาชนะเสียได้ ยังไม่นับความศักดิ์สิทธิ์ที่มองไม่เห็นอันสุดจะ ท่านรวมทีมเพื่อสู้กับมาร ๒๔ ชั่วโมง ด้วยวิธีการ ประมาณได้ “กลับเช้าไปสู่ความบริสุทธิของตนเอง" การทำสงครามนี้โม่มีเลือดเนื้อ ไม่มีโทสะ มีแต่ ความสุข เบาสบาย ไปตลอดเส้นทาง เป็นการต่อสู้ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ เพื่อไปให้ถึง “หมดเจ็บหมดแก่หมดตายของพญา มารให้ได้ ให้พญามารแพ้ให้ได้” บางทีจะเป็นเรื่องเล่า เล่ากันจนเป็นตำนาน ไป นี่คือการต่อสู้กับมารของหลวงพ่อวัดปากน้ำ จนถึงชั่วลูกชั่วหลาน Dune na str