ข้อความต้นฉบับในหน้า
พ่อวัดปากน้ำได้สอนไว้แล้ว ไม่ต้องไปหาในดงในดอนที่ไหน
ปฏิบัติธรรมเข้าไปในตัวก็เห็นธรรมะในตัวได้
การเดินทางเพื่อไปบอกข่าวบุญ ชักชวนกันมา
ทำความดี ไปศึกษาธรรมะ มาวัดทุกวันอาทิตย์ สร้างชีวิต
ให้มีคุณค่า การเดินทางอย่างนี้เป็นการเดินทางที่มีคุณค่า
เหมือนดังการเดินทางของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีที่จะ
เดินทางไปพบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ยักษ์ตนหนึ่งยัง
สรรเสริญการเดินทางในครั้งนั้นของท่านเศรษฐีว่า
“ช้างแสนหนึ่ง ม้าแสนหนึ่ง รถเทียมด้วยม้าอัสดร
แสนหนึ่ง หญิงสาวที่สอดสวมแก้วมณีและกุณฑลแสนหนึ่ง
ย่อมไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ อันจำแนกแล้ว ๑๖ ครั้ง แห่งการยก
ย่างเท้าไปก้าวหนึ่ง ท่านจงก้าวหน้าไป
วันก่อน ได้อ่านหนังสือของคนเดินทางโดยใช้
รถจักรยานเที่ยวไปตามที่ต่างๆ แล้วนำประสบการณ์ที่ได้
มาเขียนเป็นหนังสือเล่าสู่กันฟัง (อ่าน) ก็เป็นประสบการณ์
บนหลังอานจักรยาน เป็นชีวิตในอีกรูปแบบที่ไม่ค่อยได้มี
คนไทยได้ทำแล้วนำออกมาเขียนเป็นหนังสือให้อ่านกัน
คนบางคนก็ต้องการท่องเที่ยวไปในที่ต่างๆ เพื่อ
แสวงหาความรู้ แสวงหาประสบการณ์
หลวงพ่อธัมมชโยเคยกล่าวไว้ว่า “เราไม่จำเป็น
ต้องรู้ทุกเรื่อง แต่เราควรจะรู้เรื่องว่าเป็นของชีวิต" ความรู้
บางเรื่องที่ไม่เป็นไปเพื่อความหลุดพ้น เสียเวลาในการ
เรียนรู้เปล่าๆ
เถิด ท่านคฤหบดี การก้าวหน้าไปของ
ท่านประเสริฐ ส่วนการถอยหลังไม่
ประเสริฐเลย"
การเดินทางมาวัด ฟังธรรม (( เรื่องข่าวเป็นของชีวิต” ความรู้บางเรื่องที่ไม่เป็น 5 5
สร้างทานบารมีนี้ประเสริฐ ส่วนการ
“เราไม่
าเป็นต้องรู้ทุกเรื่อง แต่เราควรจะรู้
ไปพี่อความหลุดพ้นเสียเวลาในการเรียนรู้เปล่าๆ
ถอยห่างจากวัดไปนั้นไม่ประเสริฐเลย
ช้างทองคำดักแสนตัว ม้าทองคำสัก
แสนตัว รวมสิ่งมีค่าอื่นๆ อีกมากมาย
ยังไม่มีค่าเท่าการเดินทางมาวัด ได้มาฟังธรรม เห็นหนทาง
การดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง พลิกชีวิตที่หมดค่า ให้เป็นชีวิตที่มี
ค่าได้ สมบัติมีราคามากมายก็ยังไม่เท่าการได้เดินทางมา
วัดพระธรรมกาย
การเดินทางอยู่ในสังสารวัฏ คือการเวียนเกิดเวียน
ตายอยู่หลายพบหลายชาติ แต่คนที่มีปัญญานั้น "เกิดมา
สร้างบารมี” เพื่อแสวงหาความหลุดพ้นจากการเวียนตาย
เวียนเกิด
รื่องของการ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสเกี่ยวกับเรื่อง
เดินทางในสังสารวัฏว่า
“ผู้มีปัญญาถึงจะเกิดบ่อยๆ ก็เพื่อได้มรรคแล้วไม่
เกิดอีก" (อุทัยสูตร ลังยุตตนิกาย สคาถวรรค)
เกิดมาทั้งที ก็เกิดมาเพื่อแสวงหามรรคคือเส้นทาง
ไปนิพพาน เมื่อได้พบเห็นมรรคคือเส้นทางสายกลางจาก
ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ และได้บำเพ็ญภาวนาปฏิบัติธรรมแล้ว
ก็จะบรรลุนิพพานได้ ไม่ต้องมาเกิดอีก
การเดินทางนั้นสัมพันธ์กับการสูญเสียเวลา ถ้าคิด
อย่างนักสร้างบารมีก็ต้องคิดใช้เวลาให้เกิดคุณค่ามากที่สุด
ด้วยการเดินทางให้น้อยที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางใน
ชีวิตประจำวัน หรือการเดินทางไกลในสังสารวัฏ หลวงพ่อ
ธัมมชโยท่านได้ย่นย่อระยะเวลาการสร้างบารมีด้วยการเปิด
โอกาสให้เราได้สร้างบุญใหญ่ที่จะได้บุญมหาศาล เพื่อย่นย่อ
ระยะเวลาการเดินทางไกลในลังสารวัฏให้สั้นลง
“ก้าวแรกมั่นใจ ก้าวต่อไปสำเร็จ” หลวงพ่อท่าน
กล่าวให้กำลังใจไว้เช่นนั้น ตลอดการเดินทางไกลกว่าจะไป
ถึงที่สุดแห่งธรรม ทุกก้าวย่างของการสร้างบารมีร่วมกับ
พระเดชพระคุณหลวงพ่อ เราล้วนมีความมั่นใจ ก้าวต่อๆ ไป
จนถึงวันแห่งชัยชนะ ย่อมพบแต่ความสำเร็จไปตลอดเส้นทาง
มนาคม พ.ศ. ๒4tc 13