ความสำคัญของทางสายกลาง : หน้า 92/108

ความสำคัญของทางสายกลาง พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ธัมมชโย) ผู้มุ่งมั่นขยายสันติสุขไปทั่วโลก ได้แสดงธรรมถึง ความสำคัญของทางสายกลาง ตอนหนึ่งว่า “ไม่มีทางอื่นใดที่จะไปสู่อายตนนิพพานได้ นอกจากทางเอกสายเดียว เป็นทางสายกลางซึ่งมีอยู่ภายใน ตัวของเรานี่เอง โดยจุดเริ่มต้น เริ่มจากศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เพราะฉะนั้น ตรงฐานที่ ๗ ตรง ตรงนี้จึงเป็นสิ่งที่สำคัญมาก สำหรับชีวิตของมนุษย์ ที่เวียนว่ายดายเกิดในวัฏฏสงสาร เดี๋ยวเกิดเป็น มนุษย์ เดี๋ยวเกิดเป็นเทวดา เดี๋ยวพลัดไปในอบายบ้าง ไป เป็นเปรต เป็นอสุรกาย เป็นสัตว์เดรัจฉาน หรือสัตว์นรก วนเวียนกันอยู่อย่างนี้ เพราะว่าไม่รู้จักหนทางที่จะไปสู่ อายตนนิพพาน หนทางที่จะหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ เพราะว่าไม่รู้หนทางปฏิปทาที่เป็นเครื่องดำเนิน จึงไปผิดทาง เมื่อไปผิดทางก็วนเวียนกันอยู่อย่างนั้นแหละ จนกระทั่งพระผู้มีพระภาคเจ้ามาบังเกิดขึ้นในโลก ท่านได้ค้นพบหนทางสายกลางที่จะเสด็จไปสู่อายตนนิพพาน หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลายได้ด้วยพระองค์เอง ท่าน จึงหลุดได้เป็นองค์แรก แล้วก็แนะนำ หนทางสายกลางที่มี อยู่ในตัวของมนุษย์นี้ให้แก่พระสาวกทั้งหลาย มีพระ ปัญจวัคคีย์เป็นต้น ให้ดำเนินจิตของท่าน หยุดนิ่งอยู่ภายใน ในที่สุดก็ตรัสรู้ธรรมเป็นพยานในการตรัสรู้ของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าได้ ทางสายกลางสายเอกที่มีอยู่ในตัวของเรา โดยเริ่มต้นจากฐานที่ ๗ ตรงนี้จึงเป็นสิ่งที่สำคัญ การที่เราได้มีโอกาสมารู้จักหนทางไปสู่อายตน นิพพานตรงนี้ได้ เป็นเครื่องยืนยันว่าเราได้สั่งสมบุญบารมี มามากเพียงพอ จนกระทั่งกระแสของกิเลสอาสวะ ไม่ สามารถที่จะบดบังหนทางสายกลางนี้ได้ หรือจะตรึงใจของ เราไปดีดอยู่ในสายอื่นสายที่จะไปท่า ให้ไปเกิดในอบาย หรือ สายที่ท่าให้เวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏสงสารได้ ดังนั้น หลวงพ่อขอยืนยันว่าทุกท่าน เป็นผู้มีบุญที่ ได้สั่งสมมาอย่างดี จึงได้รู้วิธีที่จะเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว อ้างอิง กายธรรมนี้แหละเป็นตัวหลักของพระพุทธศาสนา ไม่ใช่ กายอื่น เป็นของที่อยู่ในตัวของเรา เกิดมาถ้ายังไม่รู้จัก กายธรรม ยังเข้าไม่ถึง เกิดมาชาตินั้นเสียเวลา... เพราะฉะนั้น เมื่อเราได้ทราบว่าเราเป็นผู้มีบุญ มา พบหนทางที่จะเข้าถึงพระธรรมกายในตัว ซึ่งจะมุ่งไปสู่ อายตนนิพพานแล้ว ก็ควรจะขวนขวายหาเวลา ให้โอกาส กับตัวของเราปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงธรรมกายให้ได้ สิ่งนี้มีอยู่ แล้วในตัวของเรา เหลืออย่างเดียวคือความเพียร กับท่า ให้ ถูกวิธี เพียรให้ได้ในทุกอิริยาบถ ทุกกิจกรรม จะมั่ง นอน ยืน เดิน หรือจะทํามาหากินอะไรก็ตาม อย่าให้ใจพลาดจาก ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ แล้วสักวันหนึ่ง เราจะเข้าถึง พระธรรมกายในตัว แล้ววันนั้นเราจะเข้าใจว่ากายธรรม คือกายตรัสรู้ธรรม เป็นกายที่สำคัญที่สุด จะซาบซึ้งและ เห็นคุณค่าของพระพุทธศาสนา จนกระทั่งตระหนักเห็น คุณค่าของตัวเอง มีความปีติความภาคภูมิใจว่า เกิดมาชาติ หนึ่งไม่เสียชาติเกิด ได้เข้าถึงพระธรรมกาย มีปีติสุขเป็นรางวัล จะมั่ง นอน ยืน เดิน ใจของเราก็เป็นพระธรรมกายอยู่ ตลอดเวลา... " © ฐานที่ ๒ ทางสายกลาง ทางพิชิต อาสวะ ต/ ทุกข์โศก ของชีวิต โรคทั้งผอง ปวงกิเลส สิ้นทุกกอง สุขเนืองนอง เพราะใจหยุด สุดในกลาง ๑. พระสูตรและอรรถกถาแปล : มหามกุฏราชวิทยาลัย, ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร วินัยปิฎก มหาวรรค ๒. รวมพระธรรมเทศนา ๖๓ กัณฑ์ : หลวงพ่อวัดปากน้ำ, ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ๑ มกราคม ๒๔๙๘ ๓. พระธรรมเทศนา : พระราชภาวนาวิสุทธิ์(หลวงพ่อธัมมชโย), นายบุญเศรษฐี ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๓๙ มน,ไคม พ.ศ ๒**A