วิชชาธรรมกายและการค้นพบ : หน้า 5/116

สว่างๆ และมีตัวตน เพราะฉะนั้น “ธรรมกาย” คือ กายที่ประกอบไป ด้วยธรรม ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ รวมประชุมเกิดเป็นก้อนกาย เป็นกายที่มีลักษณะมหาบุรุษครบถ้วนทุกประการ เพราะฉะนั้น “วิชชาธรรมกาย” ก็คือความรู้แจ้งที่เกิด จากการเห็นแจ้งด้วยธรรมจักขุ แล้วก็รู้ได้ด้วยญาณทัสสนะของ ธรรมกายนั่นเอง นี่เป็นเรื่องสำคัญทีเดียว วิชชาธรรมกายเกิดขึ้นได้ด้วยธรรมกายเป็นที่ประชุม รวมอยู่ตรงนั้น มีอยู่ในกลางกายของมนุษย์ทุกคน มีมา ดั้งเดิมตั้งแต่ดึกดำบรรพ์โน้น เริ่มต้นเมื่อไหร่ไม่มีใครทราบ การที่เราเคารพกราบไหว้บูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะ พระองค์ทรงบรรลุวิชชาธรรมกายก่อน แล้วก็ได้ทรงน่า มาเปิดเผย กระทั่งมีผู้ตรัสรู้ตามพระองค์ เป็นพยานในการตรัสรู้ธรรมมากมาย ทีเดียว แต่หลังจากพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้ว ๔๐๐ ปี ความรู้ ยิ่งนี้ก็หายไปคงเหลือไว้แต่ชื่อ คือ คำว่า “ธรรมกาย” ปรากฏอยู่ใน คัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาในนิกายต่างๆ ทั้งวัชรยาน มหายาน และเถรวาท แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ธรรมกายนั้นมีลักษณะเป็นอย่างไร จนกระทั่งเมื่อ ๘๔ ปีที่แล้ว พระเดชพระคุณหลวงพ่อ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ท่านได้สละชีวิตปฏิบัติธรรมกระทั่งเข้าถึง พระธรรมกาย ณ วัดโบสถ์(บน) ต.บางคูเวียง จ.นนทบุรี ความลับ นี้จึงได้เปิดเผยออกมาสู่ชาวโลกอีกครั้งหนึ่ง หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ท่านบวชเมื่ออายุ ๒๒ ปี บวชได้หนึ่งวัน รุ่งขึ้นอีกวันหนึ่ง ก็ปฏิบัติธรรมแล้วศึกษาทางด้านปริยัติ ศึกษาหมดทุกสำนักแต่ ว่าไม่ได้สอบเป็นมหาเปรียญ รู้ว่าสำนักไหนมีครูดี ชำนาญใน พระไตรปิฎกท่านก็จะไปศึกษาทุกหนทุกแห่ง ศึกษาด้วยตัวเองด้วย จากครูบาอาจารย์ตามสำนักต่างๆ ด้วย แล้วในที่สุดท่านก็สรุปว่า ความรู้จะสมบูรณ์ได้จะต้อง ประกอบไปด้วย ๓ ป. คือ ปริยดี ปฏินดี และปฏิเวธ ปริยัติก็คือ การศึกษาด้านทฤษฎีต้องอ่านต้องศึกษา ท่านอ่านหมดในพระไตรปิฎก แล้วปฏิบดีด้วยตนเองเรื่อยมา ไม่ว่างเว้นในการปฏิบัติเลยแม้แต่ วันเดียว รู้ข่าวคราวว่าครูไหนสำนักไหนมีการปฏิบดี ก็ยอมตนเข้าไป เป็นศิษย์ไปศึกษา ได้เข้าถึงที่สุดแห่งความรู้ของครูบาอาจารย์ ซึ่ง ได้แค่ดวงสว่างปรากฏอยู่แล้วครูก็ชวนท่านช่วยกันสั่งสอนศิษย์เช่น เดียวกับครูบาอาจารย์ของท่าน แต่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำมีความคิดว่าความรู้ แค่นี้เหมือนหางอึ่งนิดเดียว จะไปเป็นครูเขาได้อย่างไร ท่านก็กราบ ลามาด้วยความเคารพ แล้วก็แวะเวียนไปศึกษาวิธีการต่างๆ ที่มี ปรากฏอยู่ในวิสุทธิมรรค ๔0วิธีก็ศึกษากันมานั่วหมดทุกสำนัก แต่ยังไม่จุใจเพราะท่านมีความรู้สึกว่า ยังไม่ถึงจุดของ ความรู้ตามที่ได้ศึกษาภาคปริยดีมา ในที่สุด หลังจากที่ศึกษาทั้ง ทฤษฎีและปฏิบัติตามสำนักต่างๆ มาจนย่างเข้าพรรษาที่ ๑๑ ของ การบวช ไนกลางพรรษาขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๑ ท่านได้ตัดสินใจอย่าง เด็ดขาดว่า วันนี้เป็นไงเป็นกัน ถ้าหากว่าไม่ได้บรรลุธรรมที่พระ สัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบรรลุจะไม่ลุกจากที่ จะนั่งปล่อยชีวิตอย่างนี้ เรื่อยไป แม้เนื้อเลือดจะแห้งเหือดหายไป เหลือแต่กระดูกหนังช่างมัน ถ้าไม่รู้ไม่เห็นธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ได้ตายเถอะ นี่ เป็นความอัศจรรย์ของภิกษุหนุ่มวัย ๓๓ ปี ซึ่งยังไม่ได้รู้เรื่องราว อะไรเลยเกี่ยวกับหนทางไปนิพพาน ได้ศึกษาแต่พระปริยัติ แล้วในที่สุดวันนั้นตามประวดีที่ท่านได้บันทึกเอาไว้ ท่าน ได้ทำความเพียรที่วัดโบสถ์(บน) บางคูเวียง ปัจจุบันนี้ในโบสถ์นั้นยัง มีพระพุทธรูปองค์ดั้งเดิมอยู่ ที่นั่งก็ลุ่มๆ ดอนๆ ไม่ราบเรียบ ท่าน เลือกเอามุมหนึ่งเป็นสถานที่นั่งสมาธิตัดสินใจยอมสละแม้ชีวิต เอา น้ำจุ่มน้ำมันก๊าดเพื่อจะขีดวงกันมดที่ไต่ตามช่องแตกของพื้นหินไม่ ให้มารบกวน แต่ปิดไปได้ครึ่งหนึ่งท่านก็นึกละอายใจว่า สละชีวิต แล้วยังมากลัวมดอีกจึงตัดสินใจหลับตาปล่อยชีวิตไปเลย ท่านบอกว่า ค่อนคืนทีเดียวจึงได้บรรลุถึงธรรมกาย บรรลุถึงธรรมกายแล้วท่านก็ บอก โอ้! มันยากอย่างนี้นี่เอง มันต้องดับก่อนแล้วจึงเกิด คือใจต้อง หยุดต้องนิ่งเสียก่อน ถูกส่วนถึงจะเห็นไปตามลำดับ จนกระทั่งถึง กายธรรม พอถึงกายธรรมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเข้าก็รู้ว่านี่แหล คือ กายธรรม เป็นกายตรัสรู้ธรรมอยู่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ท่าน ตรวจตราดูทบทวนดูอย่างดีทีเดียว จนกระทั่งนั่นใจว่า นี่ถูกทาง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ท่านก็ทบทวนทำความเพียรไปทั้งคืน จนกระทั่งติดอยู่ในกลางท่าน แล้วต่อมาท่านเห็นในญาณทัสสนะว่า จะมีผู้บรรลุธรรมกายตามท่านอยู่ที่วัดบางปลา อ.บางเลน จ.นครปฐม ภายในพรรษานั้นท่านทบทวนแล้วก็ศึกษาวิชชาธรรมกาย ด้วยธรรมกายภายในกลางกายเรื่อยไป ในที่สุดออกพรรษาแล้วก็ได้ ไปที่วัดบางปลา มีผู้บรรลุธรรมตามท่าน เป็นพระภิกษุ ๓ รูป ฆราวาส 4 ท่าน ตามที่ท่านได้เห็นในญาณทัสสนะ แล้วก็เริ่มเผยแผ่ธรรม เรื่อยมาจนกระทั่งได้มาเป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เพราะฉะนั้น การที่หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ได้ ค้นพบ “วิชชาธรรมกาย” ทำให้พวกเราทั้งหลายรู้จัก “ธรรมกาย” ว่ามีอยู่ในกลางกายของมนุษย์ทุกคน เป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด และ เป็นเป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์ ที่ต่างเกิดมาก็เพื่อแสวงหา ธรรมกาย เพราะฉะนั้นหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ จึงเป็นบุคคล สำคัญที่มีพระคุณต่อชาวโลกและเป็นบุคคลที่ควรแก่การเคารพบูชา เป็นอย่างยิ่ง สัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ๓