น้ำกับชีวิต : หน้า 37/116

บทความพิเศษ : นิตยา จรุงจิตต์ [email protected] ภาษาน้ำ ภาษาใจ น้ำกับชีวิด เมื่อชีวิตอุบัติขึ้นนั้น จุดศูนย์กลางที่เล็กที่สุดของ ชีวิตเป็นเพียงหน่วยพันธุกรรมจากแม่ครึ่งหนึ่ง และจากพ่อ อีกครึ่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เป็นน้ำ ณ เวลานั้น ชีวิต ได้เริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางส่วนประกอบซึ่งเป็นน้ำถึง ๙๔70 น้ำ จนถึงทุกวันนี้ที่ชีวิตเราเติบใหญ่ขึ้นมาร่างกายของ เราประกอบด้วยกระดูก กล้ามเนื้อ เอ็น พังผืด ผิวหนัง เม็ดเลือด น้ำเลือด ฯลฯ กว่า ๗๐0% ของร่างกายเราคือ ข้อพิสูจน์ว่าชีวิตกับนํ้าเป็นความสัมพันธ์ที่ แนบแน่น จนไม่อาจแยกจากกันได้ คือ ร่างกายของคนเรา อาจขาดอาหารได้หลายๆ วัน แต่ถ้าต้องขาดน้ำสัก ๒-๓ วันเท่านั้น ร่างกายก็ทนไม่ได้เสียแล้ว แม้กระทั่งโลกที่เราอาศัยอยู่ ผิวโลกเป็นสินํ้าทะเล เพราะมีผืนน้ำอยู่ถึง ๗๐ ปีโลกนี้จึงได้ชื่อว่า ดาวเคราะห์ สีน้ำเงิน ขณะที่มีผืนแผ่นดินให้เป็นที่อาศัยของมนุษย์เพียง ๓๐7อเท่านั้น น้ำ ตามธรรมชาติ จะสะท้อนให้เห็นถึงสภาวะของ สิ่งแวดล้อมและมลพิษได้ หากเราน่าน้ำจากแหล่งต่างๆ มาตรวจ เช่น แม่น้ำ ลำคลอง หนองบึง หรือแม้กระทั่ง น้ำใต้ดิน เราจะทราบได้ว่า ที่นั้นๆ แหล่งน้ำมีสภาพความ ปนเขื่อน และมลพิษมากน้อยเพียงใด ในร่างกายคนเราก็เช่นกัน เมื่อต้องการจะตรวจ การทำงานของระบบต่างๆ เราจะเจาะเอาเลือดออกมา แล้วปั่นแยกเม็ดเลือดออกไป น่านน้ำที่ได้ไปตรวจ ก็จะ สามารถบอกได้ว่า ตับ ไต หัวใจ เส้นเลือด อวัยวะใหญ่ น้อยภายในตัวเรายังทำงานปกติดีอยู่หรือไม่ จากตัวอย่างที่กล่าวมา จึงพอตั้งสมมุติฐานได้ว่า น้า มีคุณสมบัติในการถ่ายทอดสิ่งที่มันแวดล้อมอยู่และ เป็นที่บันทึกข้อมูลได้เป็นอย่างดี ในเมื่อชีวิตเราจะขาดน้ำไม่ได้เลย เราเองต้อง ดื่มน้ำทุกวัน นอกจากนี้แล้ว เรายังใช้น้ำเพื่ออาบ เพื่อ ชำระร่างกาย ฯลฯ น้ำที่เราใช้ทุกวันนี้ จึงมีส่วนอย่างมาก ต่อสุขภาพร่างกายของเรา กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๙(1- ๕