มหาปูชนียาจารย์ : หน้า 62/116

เรื่องเด่น : กองบรรณาธิการ ๑๑๗ ปี มหาปูชนียาจารย์ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๒๗ เป็นวันที่มีความหมาย อย่างยิ่งต่อเหล่าศิษยานุศิษย์ผู้เคารพบูชาต่อพระมงคล เทพมุนี (สด จนฺทสโร) มหาปูชนียาจารย์ ผู้ค้นพบวิชชา ธรรมกาย เพราะย้อนหลังไปเมื่อ ๑๑๗ ปีก่อน ท่านได้ ถือกำเนิดขึ้นมาบนแผ่นดินกลางนา ณ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี การบังเกิดขึ้นของพระมงคลเทพมุนี หรือหลวง พ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ถือเป็นช่วงเวลาแห่งความ สว่างไสวของโลก เพราะท่านได้เอาชีวิตเป็นเดิมพันในการ ค้นพบแนวทางการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่สูญหายไปหลังพุทธปรินิพพาน ๕๐๐ ปี และได้ชี้บอก ขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่ว่า ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ คือกุญแจ แห่งการไขความลับทั้งมวลของชีวิต ดังนั้นหากไม่มีท่าน ถือกำาเนิดขึ้นมาโลกก็จะยังคงถูกความมืดของอวิชชาห่อหุ้ม ปกคลุมต่อไปอีกนานแสนนาน ปัจจุบัน แม้พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ได้จากพวกเราไปแล้ว แต่ชีวประวัติที่งดงามและคุณธรรม 50 | กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. เต**@ อันยิ่งใหญ่ของท่าน ยังคงประทับอยู่ในจิตสำนึกของเหล่า ศิษยานุศิษย์อย่างมิรู้เลื่อน เพราะตลอด ๑๑๗ ปี ของเส้นทางมหาปูชนียา จารย์ เป็นเส้นทางที่สะอาดบริสุทธิ์ยิ่งกว่าเส้นทางสายใด ในโลก แม้เส้นทางสายนั้นจะปูลาดด้วยทองชมพูนุทตลอด ทั้งสายก็ตามที เส้นทางมหาปูชนียาจารย์ คือหลักฐานสำคัญที่ จะยืนยันว่า พระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริง ตั้งแต่สถานที่ที่ท่านเกิดคือ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี สถานที่บรรลุธรรม ที่ วัดโบสถ์(บน) ต.บางคูเวียง จ.นนทบุรี สถานที่เผยแผ่ธรรม เป็นครั้งแรก ที่วัดบางปลา อ.บางเลน จ.นครปฐม และ สถานที่ที่ท่านปักหลักแผ่ขยายวิชชาธรรมกายตลอดสิ้น อายุขัย คือที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรุงเทพฯ ดังนั้น พวกเราเหล่าศิษยานุศิษย์สมควรที่จะ ร่วมแรงร่วมใจกันอนุรักษ์เส้นทางสำคัญนี้เอาไว้ อย่าปล่อย ให้ขาดสูญไปแม้แต่เพียงช่วงเดียว เพราะท่านเป็นบุคคล