การเดินทางเพื่อสักการะสังเวชนียสถาน : หน้า 25/116

จะ เรื่องราวการเดินทางเพื่อสักการะสังเวชนียสถาน ทั้ง ๔ แห่ง ในประเทศเนปาลและอินเดีย ดำเนินมาถึง บทสุดท้ายแล้ว เป้าหมายหลักของการเดินทางครั้งนี้แม้ ะอยู่ที่จุดหมายปลายทางทั้ง ๔ แห่ง แต่สำหรับ ประสบการณ์ที่ได้รับระหว่างการเดินทางนั้นคือ ของแถมที่ น่าประทับใจยิ่ง ความอิ่มเอมใจ ความเบิกบานและปิติ มี อยู่ท่วมท้นในการเดินทางครั้งนี้ เมื่อถึงคราวจะจากไป จะไปอย่างไม่มีอะไรติดไม้ติดมือไปเป็นที่ระลึกเลย ก็ดูจะ กระไรอยู่ ผิดวิสัยคนไทยชอบซื้อไปหน่อย คุณไกด์ทั้งหลายดูจะเข้าใจเรื่องนี้ดี จึงพาคณะ ของเราไปเดินเที่ยวชมสินค้าที่ตลาดนัดเมืองคยา ซึ่งอยู่ไกล จากวัดไทยพุทธคยาที่เราพัก แค่เพียงเคี้ยวหมากไม่ทัน แหลกหรือถ้าเคี้ยวหมากฝรั่งยังไม่ทันหมดรสหวานก็ถึงแล้ว สารพัดสารพันสินค้าวางเรียงรายอยู่ให้เลือกซื้อ เลือกชม มีตั้งแต่เครื่องประดับ รูปปั้น โปสเตอร์ และที่ ฉันยืนอยู่บนส่งน้ำแห่งกาลเวลา ทอดสายตามองเวลาที่ผ่านล่วงไป เนิ่นนานเพียงใดที่แม่น้ำสายนี้พาฉันมาที่นี่ ตามเส้นทางสายเก่า ฉันล่องชีวิตไปตามกระแสธารแห่งกาลเวลา ผ่านวันผ่านคืนไปอย่างแทบไม่ทันตั้งตัว เวลา ไม่รีรอที่จะหลากไหล ไม่รั้งรอใคร ไม่ใส่ใจใยดีต่อทุกสรรพสิ่ง เวลา 17 หน้าที่อย่างซื่อสัตย์ มิไยฉันจะร้องขอ “หยุดก่อน ไคเปรดหยุดก่อน" ให้ฉันไต้ทบทวนในสิ่งที่ฉันห่าไป ให้ฉันได้ใคร่ครวญกับสิ่งที่ฉันกำลังห่า และจะห่า ไม่มีการตอบรับหรือปฏิเสธ เวลา ยังคงล่วงไป ล่วงไป มาบัดนี้ฉันตระหนักแล้วว่า สิ่งเดียวที่ควรทำ ไม่ไย่ หยุดเวลา หากแต่ต้อง... หยุดใจ....ตนเอง กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ก. ๒๕๐ ๒๓