ข้อความต้นฉบับในหน้า
หลังจากเสร็จพิธีปล่อยปลา ข้าพเจ้าพร้อมด้วย มีชื่อเล่นว่า แมว อายุประมาณสามสิบกว่าปี เรื่องนี้
คณะพระภิกษุและเพื่อนกัลยาณมิตรได้ร่วมกันเวียน
ประทักษิณรอบอุโบสถสามรอบ และสวดสรรเสริญ
พระคุณของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ด้วย
ความปีติขนลุกตั้ง ซาบซึ้งในพระคุณอันยิ่งใหญ่ของท่าน
ทุกคนต่างปีติในบุญวันนี้กันอย่างทั่วหน้า จึงอยากน่า บุญ
พิเศษนี้มาฝากคุณผู้อ่านทุกท่านด้วย
พูดถึงอานิสงส์ของการปล่อยสัตว์ปล่อยปลานั้น
นอกจากจะทำให้เราเป็นผู้มีโรคน้อย เป็นคนแข็งแรงและ
อายุยืนแล้ว ยังจะทําให้ผู้ที่หมั่นประกอบเหตุนี้บ่อยๆ มีจิตใจ
อ่อนโยน มีเมตตากรุณาอีกด้วย แต่ปัจจุบันข้าพเจ้าสังเกต
เห็นว่า คนในยุคนี้ขาดเมตตาธรรม เห็นชีวิตของผู้อื่นไม่มีค่า
คราใดที่นั่งรถผ่านร้านอาหารที่มีป้ายบอกว่า “สดๆ เป็นๆ
ซึ่งมีอยู่หลายแห่ง ทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด
ข้าพเจ้านึกสงสารผู้ที่เข้าไปในร้านเหล่านั้น สั่งชีวิตสัตว์
ที่ถูกขังอยู่นั้นน่า มาเป็นอาหาร หาทราบไม่ว่า สิ่งที่ทำไป
เพื่อสนองความอร่อยแค่ปลายลิ้น มันเป็นการกระทำที่
ขาดเมตตาธรรม เป็นกรรมหนัก และเป็นมิจฉาทิฏฐิ
พลอยให้ไม่เชื่อว่าบุญบาปมีจริง
ทำให้นึกถึงเรื่องจริงจากคุณพี่ผู้หญิงท่านหนึ่ง
๖๖ กัลยาณปีเห ตุลาคม พ.ศ. (๐๙
ยืนยันได้ดีว่า กรรมนี้มีผล ถ้าผู้กระทำขาดซึ่งความ
เมตตาธรรม
ย้อนไปเมื่อยี่สิบปีก่อน ที่หมู่บ้านในอำเภอบางเลน
จังหวัดนครปฐม วิถีชีวิตชาวบ้านที่นี้ยึดอาชีพทำนา ปลูก
บ้านอยู่ริ
ยู่ริมคลอง อาศัยผัก ปลา กบ เขียด ที่มีอยู่ตาม
ท้องไร่ท้องนาเป็นอาหาร แต่มีอยู่ครอบครัวหนึ่งใน
หมู่บ้านนี้ที่มีวิธีการกินไม่เหมือนคนอื่น เวลาปรุงอาหาร
ต้องท่า แบบสดๆ เป็นๆ แม้แต่จะกินไข่เป็ดยังต้องไปแย่ง
เอาไข่ที่มันยังคาอยู่ที่ก้นของเป็ด ปลาที่จับมาได้จะไม่ให้
มันตาย ก็ขังมันไว้ พอถึงเวลาต้มน้ำเดือดแล้วถึงจะจับมา
ตัดหัวขอดเกล็ดโยนลงหม้อแกง บอกว่าแบบนี้ถึงอร่อย
ขณะนั้นแมวอายุประมาณ ๗ ขวบ ในช่วงปิดเทอม
ใหญ่ แม่ได้พาแมวเดินทางไปเยี่ยมครอบครัวของลุงและป้า
ที่อำเภอบางเลนญาติพี่น้องของแม่ต่างดีใจที่น้องสาวคนเล็ก
และหลานสาวจากกรุงเทพฯ มาเยี่ยม จึงนัดรวมญาติ
ลังสรรค์กินข้าวเย็นกันที่บ้านป่าคนโตคือ ป้าเลื่อน พี่น้อง
ของแม่มีทั้งหมด ๗ คน พอตกเย็น ลูกๆ ของป่าต่างพูด
บอกกันด้วยความดีใจเป็นพิเศษว่า วันนี้เราโชคดีจับเต่า
ตัวใหญ่มาได้หนึ่งตัว จะได้กินของโปรด ของหายาก เป็น