การต่อรองราคาที่ตลาด วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 10 หน้า 27
หน้าที่ 27 / 116

สรุปเนื้อหา

ก็ให้ช่วย แต่ในที่สุดเขาก็บอกว่าอยากได้เสื้อผ้าที่เราใช้แล้ว หรือไม่อย่างน้อยเป็นปากกาลูกลื่นสักด้ามก็ดีใจมากแล้ว การประลองฝีปากและทักษะการต่อราคาก็เริ่มขึ้น หลังจากฟิตซ้อมมาอย่างดีตลอดเวลาที่อยู่ในอินเดีย แต่ คราวนี้ถือเป็นรอบชิงชนะเลิศให้รู้กันไปว่าใครจะแน่กว่ากัน ระหว่างนักช้อปปีปากกล้าชาวไทยกับพ่อค้าแขกที่ครอง ตำแหน่ง “เห็นงู เห็นแขก ให้ดีแขกก่อนดีงู" ผู้เขียนชอบใจผ้าเนื้อละเอียดบางเบาอยู่ผืนหนึ่ง สีเหลืองนวล ความกว้างยาวขนาดผ้าห่มผืนย่อมๆ อยาก จะได้มาฝากคุณแม่ไว้ห่มช่วงที่อากาศเย็น หลังจากที่เดิน วนเวียนอยู่หลายรอบ จึงตัดสินใจถามราคา เจ้าของร้าน ตอบอย่างไม่ลังเลว่า “๕๐๐ รูปี” ซึ่งก็ประมาณ ๕๐๐ บาท ฝันไปเถอะ! ผู้เขียนคิดในใจ แล้วบอกเขาว่าเดี๋ยวมานะ ว่าแล้วก็เดินหาใครสักคนในคณะของเราที่จะม

หัวข้อประเด็น

- การต่อรองราคาที่ตลาด

ข้อความต้นฉบับในหน้า

0 ก็ให้ช่วย แต่ในที่สุดเขาก็บอกว่าอยากได้เสื้อผ้าที่เราใช้แล้ว หรือไม่อย่างน้อยเป็นปากกาลูกลื่นสักด้ามก็ดีใจมากแล้ว การประลองฝีปากและทักษะการต่อราคาก็เริ่มขึ้น หลังจากฟิตซ้อมมาอย่างดีตลอดเวลาที่อยู่ในอินเดีย แต่ คราวนี้ถือเป็นรอบชิงชนะเลิศให้รู้กันไปว่าใครจะแน่กว่ากัน ระหว่างนักช้อปปีปากกล้าชาวไทยกับพ่อค้าแขกที่ครอง ตำแหน่ง “เห็นงู เห็นแขก ให้ดีแขกก่อนดีงู" ผู้เขียนชอบใจผ้าเนื้อละเอียดบางเบาอยู่ผืนหนึ่ง สีเหลืองนวล ความกว้างยาวขนาดผ้าห่มผืนย่อมๆ อยาก จะได้มาฝากคุณแม่ไว้ห่มช่วงที่อากาศเย็น หลังจากที่เดิน วนเวียนอยู่หลายรอบ จึงตัดสินใจถามราคา เจ้าของร้าน ตอบอย่างไม่ลังเลว่า “๕๐๐ รูปี” ซึ่งก็ประมาณ ๕๐๐ บาท ฝันไปเถอะ! ผู้เขียนคิดในใจ แล้วบอกเขาว่าเดี๋ยวมานะ ว่าแล้วก็เดินหาใครสักคนในคณะของเราที่จะมาช่วยต่อราคา เพราะรู้ว่าตัวเองกับพ่อค้าหนวดงามนั่น ต้องเรียกว่า มวยคนละรุ่น ในที่สุดก็ได้คุณชุลีพร ช่วงรังษี มาช่วยต่อราคาให้ เธอมีทักษะการต่อรองราคาที่ไม่เป็นรองใคร แถมภาษา อังกฤษเธอก็แข็งแรงมากด้วย ระหว่างการต่อรอง พ่อค้า หนวดงามมักจะทำท่ายักคอยักไหล่อยู่หลายครั้ง ราวกับว่า “นายต่ออย่างนี้ ท่านก็ขาดทุนนะสิจ๊ะ นาย” ต่อไปต่อมาก็ มาตกลงกันที่ราคา ๓๘๐ รูป ราคานี้ได้มาถึง ๒ ผืน เป็น ราคาที่น่าพอใจมาก สำหรับผู้เขียนคิดว่า ยกนี้ฝ่ายไทย ชนะขาด คุณชุลีพรยังช่วยต่อราคาให้ใครต่อใครอีกหลายคน ได้ราคาเป็นที่น่าพอใจสำหรับผู้ซื้อยิ่งนัก ส่วนผู้ขายหน้าตา ไม่ค่อยสบายเท่าไร แต่ใช่ว่าฝ่ายเราจะทำคะแนนน่าฝ่าย เดียว มีการเพลี่ยงพล้ำบ้างเหมือนกัน เรื่องมีอยู่ว่า หนึ่ง ในคณะของเรา หลังจากเลือกซื้อของที่ระลึกจนพอใจแล้ว ก็นั่งริกซอว์(สามล้อ) กลับไปยังวัดไทยพุทธคยา เมื่อไปถึง ก็หยิบแบงก์ที่ได้รับทอนมาจากตลาดจ่ายเป็นค่าโดยสาร สารถีส่ายหน้าไม่ยอมรับ บอกว่าเป็นเงินรูปีเนปาล ที่มีราคา น้อยกว่ารูบีของอินเดียเกือบเท่าตัว นั่นไง! โดนเข้าแล้ว ใครจะไปรู้ ก็รูปีอินเดียกับรูปีเนปาลคล้ายกันยังกับแพะ กับแกะ เรื่องอย่างนี้ใครจะยอมง่ายๆ เธอสั่งให้สารถี เลี้ยวริกซอว์กลับไปตลาดทันทีตรงดิ่งไปหาพ่อค้าคนสุดท้าย ที่กล้าล้วงคองูเห่า ทันทีที่พ่อค้าเห็นหน้าเธออีกครั้งพร้อม หลักฐานในมือ เขาได้แต่ยิ้มแห้งๆ แล้วยอมเปลี่ยนเงินให้ แต่โดยดี เธอกลับไปด้วยความสบายใจ แต่ผู้เขียนไม่แน่ใจว่า ค่าเงินที่เกือบจะโดนโกงกับราคาค่าโดยสาร เที่ยว ๓ อย่างไหนจะมากกว่ากัน ถึงอย่างหลังจะมากกว่าก็ยอม กันยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. เธ^@ ๒๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More