มหานรกและกรรม : หน้า 46/116

พระโลหิต และก็ทำลายสงฆ์ให้แตกกัน นอกจากนี้ยังมีโลกันตนรก ซึ่งเป็นอีกภพหนึ่งที่ พิเศษสำหรับผู้ที่ท่า กรรมชั่วมากเป็นพิเศษ เช่นเป็นนิยต มิจฉาทิฏฐิ จะไปอยู่สุดขอบปากจักรวาลโน่น ตรงนั้นจะมี ความมืดมนอนธการ ไม่มีแสงเดือนแสงดาวให้เห็น มืดสนิท และเย็นยะเยือก โลกันตนรก ก็คือนรกที่อยู่สุดโลกสุด จักรวาล จะเห็นแสงสว่างทีก็ต่อเมื่อมีพระพุทธเจ้ามาเสด็จ อุบัติขึ้นในโลก แสงสว่างแห่งพุทธธรรมจะโชติช่วงไปทั่ว หมื่นโลกธาตุ ส่องสว่างไปถึงโลกันตนรก ถ้าร้อนที่สุด ไม่มีที่ไหนเป็นอเวจีมหานรก แต่ ถ้าเย็นที่สุดก็คือโลกันตนรกนี่แหละ แล้วสัตว์นรกในขุมนี้ มีรูปร่างใหญ่โตมาก เล็บมือเล็บเท้ายาวเพื่อย ต้องใช้เล็บ มือเท้าเกาะอยู่ที่ขอบจักรวาล ห้อยโหนตัวไปมาเหมือน ค้างคาวห้อยหัวอยู่ตามกิ่งไม้ ห้อยโหนไปก็บ่นเพ้อรำพึง รำพันกับตัวเองว่า “ทำไมเราถึงมาทนทุกข์ทรมานอยู่ที่นี่คน เดียวหนอ" เพราะมืดสนิทจนไม่เห็นสัตว์นรกที่อยู่ใกล้ๆ พอ มือคว้าไปถูกเพื่อนซึ่งเป็นสัตว์นรกด้วยกัน ก็สำคัญว่าเป็น อาหาร ต่างคนต่างกัดกินเลือดกินเนื้อกัน จนพลัดตกลง ไปข้างล่างที่เป็นทะเลน้ำกรด ร่างกายจะถูกน้ำกรดกัดจนเปอยแหลกเหลวไป ทันที พอสิ้นใจตายก็กลับมาเกิดเป็นสัตว์นรกอีก แล้วรีบ ตะเกียกตะกายปีนป่ายขึ้นไปเกาะขอบจักรวาลตามเดิม ทนทรมานอยู่อย่างนี้ จนกว่าจะครบชั่วหนึ่งพุทธันดร ที่ เป็นเช่นนี้เพราะว่าทำกรรมบาปหยาบช้า มีความเห็นผิด อกตัญญูต่อบิดามารดา เป็นผู้มีดวงใจมืดบอด ใครทำ คุณ ด้วยก็มองไม่เห็น แถมยังทำ ร้ายผู้ทรงศีล ด้วยอำนาจกรรมนี้ ท่า ให้มาอยู่ในสถานที่อันมืดมิดอย่างนี้ ฉบับนี้ ผู้เขียนคงขอจบเรื่องมหานรกทั้ง 4 ดินแดนสำหรับคนบาปซึ่งเป็นภาคทฤษฎีเอาไว้เพียงเท่านี้ ก่อน การจะศึกษาเรื่องนรกสวรรค์ได้อย่างละเอียด และมี ความเชื่อมั่นร้อยเปอร์เซ็นต์ ต้องอาศัยการทำ ใจให้หยุดนิ่ง เหมือนอย่างหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ หรือคุณยาย อาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้เป็นครูอาจารย์ ของพวกเราทั้งหลาย คุณยายท่านพูดเสมอว่า “นรกมีจริง เพราะยายลงไปช่วยพ่อขึ้นจากนรกมาแล้ว เปลวเพลิงใน นรกสูงกว่า ตาลหลายเท่านัก" ขณะนี้เรามีครูดีที่สามารถชี้ทางที่จะทํา ให้ได้ ศึกษาเรื่องราวความลี้สับของโลกและจักรวาลแล้ว เหลือแต่ นักเรียนคือพวกเราต้องหมั่นนั่งสมาธิเจริญภาวนาท่า ตาม อย่างครู แล้วเราจะได้ตระหนักว่า ชีวิตในโลกนี้แสนสั้น แต่ชีวิตหลังความตายช่างยาวนานยิ่งนัก จึงไม่ควร ประมาทในชีวิต แม้ยังปฏิบัติไม่เห็นสิ่งเหล่านี้ ถ้าเราเชื่อ เอาไว้ก็ไม่ใช่เป็นเรื่องที่น่าเสียหายแต่อย่างไร เพราะความ เชื่อใดที่ตั้งอยู่บนสัมมาทิฏฐิและอยู่บนพื้นฐานของความ ถูกต้องดีงาม พลังแห่งศรัทธานั้นจะส่งผลให้เราอยาก งดเว้นจากบาปอกุศล ทำแต่สิ่งที่เป็นบุญกุศล ผลแห่งความ เชื่อนั้น จะทำให้เราไม่ต้องพลัดตกไปทนทุกข์ทรมานใน มหานรกทั้ง 4 ขุม ที่น่าสะพรึงกลัว มีแต่จะเวียนวนอยู่ ในสุคติภูมิอย่างเดียวเท่านั้น ธโธโ กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. (ธ*®*