การเจริญสมาธิภาวนาและการสร้างบารมี : หน้า 91/116

เจริญสมาธิภาวนากันอย่างเต็มที่ มีผู้เข้าถึงพระธรรมกาย ภายในตัวมากมาย ยิ่งเรียนรู้ศึกษา ยิ่งพบความมหัศจรรย์ ของพระพุทธศาสนา ยิ่งซาบซึ้งในพระมหากรุณาของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงเพียรพยายามสั่งสมบารมีกว่า ๒๐ อสงไขยกับแสนมหากัป เพื่อจะได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาฯ สัมพุทธเจ้า โปรดสัตว์รื้อขนสัตวโลก ให้หลุดพ้นจากภัย วัฏสงสาร เข้าสู่อายตนนิพพานให้ได้มากที่สุด แม้เราจะมาทันที่พระธรรมคำสอนในพระพุทธ ศาสนายังคงอยู่ หากไม่มีผู้รู้แจ้งอย่างหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ น่าพระธรรมคำสั่งสอนมาเทศน์ขยายความให้ เราเข้าใจอย่างถ่องแท้ จนเกิดสัมมาทิฏฐิขึ้นมาในใจอย่าง เหนียวแน่นมั่นคงเราก็คงยังเป็นชาวพุทธเพียงแต่ชื่อ ทำบุญ ตามประเพณีเป็นครั้งคราว ปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างไร้ คุณค่าใช้ชีวิตหมกมุ่นจมอยู่กับ อบายมุขสิ่งเลวร้ายทั้งหลาย บำเพ็ญเพียรเจริญสมาธิภาวนา นี่คือคำตอบว่า ทำไมเหล่าศิษยานุศิษย์ จึงได้ซาบซึ้งใน พระคุณของท่านยิ่งนัก พระคุณอันยิ่งใหญ่อีกประการหนึ่งก็คือ ถ้าไม่มี หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ก็ไม่มีคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้สืบทอดวิชชาธรรมกาย ผู้ซึ่งท่านยกย่องว่า หนึ่งไม่มีสอง และถ้าไม่มีคุณยายก็ ไม่มีวัดพระธรรมกาย ที่เปรียบเสมือนมหาวิทยาลัยสอน ศีลธรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลกแหล่งสร้างพระแท้ให้แก่พระพุทธ คาสนา แหล่งฝึกอบรมคนดี ให้แก่สังคมประเทศชาติ สิ่ง สำคัญที่สุด คงไม่มีพระราชภาวนาวิสุทธิ์หรือหลวงพ่อ ธัมมชโย ผู้เป็นที่พึ่งทั้งชีวิตจิตใจของเหล่าสาธุชน กัลยาณมิตรวัดพระธรรมกาย หลวงพ่อธัมมชโยผู้นำ สาธุชนทุ่มเทชีวิตสร้างบารมี กันตลอดวันตลอดคืนไม่มี ว่างเว้น อย่างที่ไม่เคยมีบันทึก ไว้ในประวัติศาสตร์ชาติไทยมา โดยเราไม่รู้ตัว หรือแม้เราจะ อย่างยิ่งยวดตลอดชีวิต หาก เอาใจไปไว้ผิดที่ ทำผิดวิธี เอาใจไปไว้นอกตัว เราก็ไม่มี วันพบต้นทางพระนิพพานได้ ในชาตินี้ ทุ่มเททำความดีเต็มที่ แต่ไม่ถูกเนื้อนาบุญ ก็ได้ผลบุญ ไม่เต็มที่ เหมือนเอาขวดปากแคบรองรับน้ำฝนที่ตกลงมา เต็มท้องฟ้า ด้วยมหากรุณาของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ทำให้เรารู้จักศูนย์กลางกาย รู้จักต้นทางพระนิพพาน พลิกใจเราให้หันมาทุ่มเทสร้างบารมีเต็มที่ ท่านสอนให้เรา สร้างบารมีทั้ง ๑๐ ทัศ ไปพร้อมๆ กัน ได้ทำบุญถูกเนื้อนา บุญ ถูกหักขิไณยบุคคล สร้างบุญบารมีกันทั้งวันและคืน ไม่มีว่างเว้น แม้ยังไม่บรรลุมรรคผลนิพพานในชาตินี้ แต่ เราสามารถดัดภพตัดชาติที่ต้องเวียนว่ายตายเกิดได้ นับ เป็นอสงไขยชาติ ย่นระยะเวลาเดินทางข้ามวัฏสงสาร สู่ สงมหานฤพาน ทำให้เรามีความปีติปราโมทย์,ใจอย่าง ก่อนเลยว่า มียุคใดสมัยใดที่ พระภิกษุสามเณรเรือนแสน พุทธศาสนิกชนเรือนล้าน ได้ พร้อมใจกันมาประพฤติธรรม เจริญสมาธิภาวนา สร้างความ เป็นปึกแผ่นมั่นคงให้เกิดขึ้น แก่พระพุทธศาสนา มุ่งมั่น สร้างสันติสุขให้แก่โลกโดยไม่ ท้อถอย เหมือนเหตุการณ์มหัศจรรย์มีเกิดขึ้นที่วัดพระ ธรรมกายวันนี้ คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง เป็นเพียงลูกชาวนาผู้มีอันจะกิน ไม่เคยศึกษาเล่าเรียนใน โรงเรียนกุลสตรีชั้นสูง แต่คุณยายเป็นผู้รักความสะอาดมี ระเบียบวินัยมากที่สุด เพราะบุญในตัวของคุณยายสั่งสม ข้ามภพข้ามชาติมาอย่างดียิ่ง ทำให้คุณยายสอนตัวเองได้ เป็นต้นแบบที่ดีให้ผู้อื่นประพฤติปฏิบัติตามได้ ท่านจึงมี ลูกศิษย์เคารพกราบไหว้อยู่บ้านทั่วเมือง ศิษย์ของท่าน ส่วนใหญ่เป็นกำลังสำคัญของพระพุทธศาสนาในเวลาต่อมา คุณยายเป็นเนื้อนาบุญบริสุทธิ์ล้วนๆ ด้วยธรรมะ ท่วมท้นราวกับว่าจะได้ไปสู่ที่สุดแห่งธรรมในวันนี้หรือพรุ่งนี้ ท่านไม่รู้หนังสืออ่านหนังสือไม่ออก แต่เมื่อท่านหลับตาลง าย แโร ดลาคม พ.ศ. ๒๕๕๘๙