การศึกษาน้ำและผลึกน้ำ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 10 หน้า 38
หน้าที่ 38 / 116

สรุปเนื้อหา

ภาษ'แฟงน้ำ มีนักวิชาการชาวญี่ปุ่นกลุ่มหนึ่ง โดย นาย มาซารุ อิโมโต พยายามที่จะศึกษาเรื่องน้ำ โดยได้แรง บันดาลใจมาจากการที่เขาได้พบกับนักชีวเคมีชาวอเมริกัน ดร.โลเรนเซน ผู้ทำงานวิจัยเกี่ยวกับการถ่ายทอดพลัง แม่เหล็กจากสารต่างๆ ลงไปในน้ำ ทำให้น้ำที่ได้มี พลังงานเฉพาะ และที่สำคัญคือ ช่วยรักษาโรคได้ เครื่องมือที่ ดร.โลเรนเซน ใช้ เป็นเครื่องมือถ่ายทอด พลังงานแม่เหล็ก (เฟลgn61006500a006 /67261) ซึ่งใช้กันทั่วไปในกลุ่มแพทย์ด้าน 1-1060/ally (เป็นการ แพทย์ดั้งเดิมของชาวเยอรมัน) มาซารุ เกิดแรงบันดาลใจว่า น้ำธรรมดาๆ จะ สามารถถ่ายทอดพลังงานเข้าไปสู่ตัวมันได้จริงหรือ? ถ้า มาชารุ อิโมโต ผู้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับสาสน์จากน้ำ เป็นเช่นนั้นจริง แล้วจะสามารถอ่านข้อมูลที่น้ำบันทึกไว้ ได้อย่างไร จากการทำงานศึกษาวิจัย

หัวข้อประเด็น

- การศึกษาน้ำและผลึกน้ำ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๓๖ ภาษ'แฟงน้ำ มีนักวิชาการชาวญี่ปุ่นกลุ่มหนึ่ง โดย นาย มาซารุ อิโมโต พยายามที่จะศึกษาเรื่องน้ำ โดยได้แรง บันดาลใจมาจากการที่เขาได้พบกับนักชีวเคมีชาวอเมริกัน ดร.โลเรนเซน ผู้ทำงานวิจัยเกี่ยวกับการถ่ายทอดพลัง แม่เหล็กจากสารต่างๆ ลงไปในน้ำ ทำให้น้ำที่ได้มี พลังงานเฉพาะ และที่สำคัญคือ ช่วยรักษาโรคได้ เครื่องมือที่ ดร.โลเรนเซน ใช้ เป็นเครื่องมือถ่ายทอด พลังงานแม่เหล็ก (เฟลgn61006500a006 /67261) ซึ่งใช้กันทั่วไปในกลุ่มแพทย์ด้าน 1-1060/ally (เป็นการ แพทย์ดั้งเดิมของชาวเยอรมัน) มาซารุ เกิดแรงบันดาลใจว่า น้ำธรรมดาๆ จะ สามารถถ่ายทอดพลังงานเข้าไปสู่ตัวมันได้จริงหรือ? ถ้า มาชารุ อิโมโต ผู้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับสาสน์จากน้ำ เป็นเช่นนั้นจริง แล้วจะสามารถอ่านข้อมูลที่น้ำบันทึกไว้ ได้อย่างไร จากการทำงานศึกษาวิจัยอย่างหนัก เขาใช้เวลา ไปกับการเก็บตัวอย่างน้ำในที่ต่างๆ ทั่วโลก และสร้าง ห้องเย็นที่มีอุณหภูมิ -๕ องศาเซลเซียส ซึ่งในอุณหภูมิ ขนาดนี้ คนจะสามารถเช้าไปทำงานในห้องนั้นได้อย่างมาก ไม่เกินคราวละ ๓๐ นาทีเท่านั้น เขาศึกษาผลึกของน้ำ และพยายามถ่ายภาพผลึกน้ำต่าง ๆ เพื่ออ่านข้อมูลที่ บันทึกไว้ หลังจากการลองผิดลองถูกมานับครั้งไม่ถ้วน ด้วยการนำกล้องถ่ายรูปติดเข้ากับกล้องจุลทรรศน์ เข้าไป ถ่ายผลึกของน้ำในตู้แช่แข็งขนาดใหญ่ เป็นเวลานานร่วม ๒ เดือน และใช้ฟิล์มไปหลายพันม้วน ในที่สุดเขาก็สามารถ ถ่ายภาพผลึกของน้ำภาพแรกได้สำเร็จ พัชชาณปลว ตุลาคม พ.ศ. พ ภายในห้องทดลองของมาซารุ หลังจากนั้น เขาได้ศึกษาและเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นเวลาประมาณ 4 ปีครึ่ง ก็ได้ภาพของผลึกน้ำ ประมาณหนึ่งหมื่นภาพ พร้อมๆ กับการค้นพบอันน่า มหัศจรรย์เหลือเชื่อ มาซารุพบว่า น้ำจากที่ต่างๆ มีผลึกที่ ไม่เหมือนกัน น้ำจากธรรมชาติมีผลึกที่สวยงาม ในขณะที่ น้ำที่มีการปนเปื้อนสารเคมีและสิ่งสกปรกต่างๆ จะมีผลึก ที่น่าเกลียดน่ากลัว มาซารุเก็บตัวอย่างน้ำจากที่ต่างๆ และ น่า มาศึกษาโดยหยดตัวอย่างน้ำลงบนจานแก้ว แล้วนำ ไปแช่แข็งในห้องทดลองที่มีอุณหภูมิ -๕ องศาเซลเซียส จากนั้นน่า ผลึกน้ำมาถ่ายภาพเก็บข้อมูลไว้ เขาจะทำเช่นนี้ ซ้ำๆ กันในแต่ละตัวอย่างจำนวน ๑๐๐ ครั้ง เพื่อให้แน่ใจ ว่า สิ่งที่เขาค้นพบ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เขาศึกษาน้ำจากน้ำประปาที่ต่างๆ และตาม เมืองใหญ่ๆ ทั่วโลก น้ำในลำธาร น้ำจากน้ำพุธรรมชาติ น้ำในแม่น้ำลำคลอง น้ำในทะเลสาบ จนถึงน้ำแข็งขั้วโลก วันหนึ่ง มาซารุเกิดสงสัยว่า น้ำฟังดนตรีได้หรือ ไม่ สิ่งที่เขาพบจากการทดลองคือคำตอบที่น่าอัศจรรย์ใจ ปฏิกิริยาของน้ำ ต่อดนตรีหรือเพลงต่างๆ รวมทั้งเสียง สวดมนต์ด้วย ทำให้น้ำเกิดผลึกที่แตกต่างกัน มาซารุพบว่า
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More