ความประทับใจในการเดินทางกลับ : หน้า 31/116

อีกแล้ว ไม่เชื่อลองถามเธอ คูเถิด จากสถานีรถไฟ เมืองกัลภัตตา เราเดินทางต่อ ไปสนามบินนานาชาติด้วย รถบัส แวะรับประทานอาหาร เช้าที่โรงแรมแห่งหนึ่งก่อน เมื่อถึงสนามบิน ผ่านพิธีการ ตรวจพาสปอร์ต วีซ่า เรียบ ร้อยแล้ว เรามีเวลาเดินชม สินค้าในสนามบินอีกนาน พอสมควร ที่น่าสนใจและมี หลายคนเลือกซื้อหา น่าจะเป็นหนังสือที่คำนวณดูแล้ว ราคาถูกกว่าเมืองไทย สมควรแก่การหอบหิ้ว และแล้วแอร์อินเดียก็พาคณะของเราเหินฟ้าคืน ถิ่นมาตุภูมิอย่างปลอดภัย ขณะที่เครื่องกำลังลดระดับลงสู่ ท่าอากาศยานดอนเมือง คณะของเราก็ชะเง้อชะแง้เพื่อจะ เห็นภาพธรรมกายเจดีย์ในมุมสูง แล้วก็ไม่ผิดหวังจริง ๆ ถึงแล้ว “บ้านเรา" ความประทับใจในการเดินทางครั้งนี้ ต่างคนต่าง เก็บเกี่ยวเอาไปคนละอย่างสองอย่าง หากจะเปรียบความ ประทับใจเป็นช่อดอกไม้ คงได้ช่อดอกไม้ที่งดงาม หลากสี หลายสไตล์ ด้วยไม้ดอกนานาพรรณ วิธีการเข้าช่อห่อดอก ตามแต่ความคิดคำนึงของเจ้าของซึ่งต่างก็จะเก็บช่อดอกไม้ แห่งการเดินทางนี้ไว้เป็นของที่ระลึกส่วนตัว อย่างไม่มีวัน โรยรา หวนกลับมาคิดถึงครั้งใด ดอกไม้ก็จะเบ่งบาน หอมหวนขึ้นอีกครั้งทุกคราไป บทสุดท้ายของการจาก เป็นจุดเริ่มต้นของการได้ พบเพื่อนใหม่ สิ่งใหม่ สถานที่ใหม่ แต่วันเวลาที่เคลื่อนคล้อย ไป ทำให้คนแปลกหน้ากลายเป็นคนคุ้นเคย และเมื่อถึง เวลาพรากจากคนคุ้นเคยก็กลายเป็นคนที่เล่าคำนึงถึง สถานที่ใหม่ที่เคยสร้างความตื่นตาตื่นใจ ก็กลายเป็น ความคุ้นชินและผูกพัน ถึงเวลาจากไปก็อาลัยอาวรณ์ การเดินทาง ๘ วันในชมพูทวีป กลายมาเป็น เรื่องเล่าถึง ๑๑ ตอน จากนี้ไปไม่มีอะไรบอกกล่าว ว่า คราวหน้าจะมีเรื่องราวใหม่ๆ มาเล่าขานหรือไม่ ได้แต่ หวังว่า หากมีการเดินทาง ได้รับประสบการณ์ คงมีเรื่อง เล่าขานฝากผ่านตัวอักษรถึงท่านผู้อ่านอีกครั้ง...ลาไปก่อน... สวัสดีค่ะ กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ค. เซ*®® ๒๙