ประเพณีทำบุญและการให้ทานในไทย : หน้า 87/116

ชนชาติไทย และเมื่อพระมหากษัตริย์ไทย รับเอา พระพุทธศาสนามาเป็นศาสนาประจำชาติแล้ว ยังทรงน่า มหาชนบำเพ็ญกุศล สละพระราชทรัพย์สร้างมหาทานอยู่ เป็นเนืองนิจ คนไทยทุกระดับชั้นมีนิสัยชอบทำทานสร้าง มหากุศลในวโรกาสสำคัญต่างๆ จนกลายประเพณีที่ดีงา ประจำชาติ อาทิ ประเพณีทำบุญตักบาตรวันขึ้นปีใหม่ ประเพณีทำบุญเลี้ยงภัตตาหารตลอดพรรษาเพื่อให้พระภิกษุ สามเณรได้ปฏิบัติสมณธรรมเต็มที่ ประเพณีทอดกฐิน ผ้าป่าสามัคคี เพื่อสร้างโบสถ์มหาวิหาร ประเพณีทำบุญขึ้น บ้านใหม่ ประเพณีท่าบุญคล้ายวันเกิดของตัวเอง ครบรอบ วันตายของบรรพบุรุษ เรียกว่าตั้งแต่เกิดจนกระทั่งวันตาย คนไทยทำทานสร้างบุญกุศลมิได้ว่างเว้น เมื่อถึงคราวที่จะ ทุ่มเทสร้างมหาทานบารมี คนไทยนับตั้งแต่เจ้าฟ้าพระ พอที่จะส่งไปเลี้ยงพลเมืองโลกในรูปของสินค้าส่งออก น่า เงินตราเข้าประเทศ ไม่ตากว่าปีละ ๔๐๐,๐๐๐ ล้านบาท ถือว่าเป็นแหล่งอาหารโลกเลยทีเดียว พืชพรรณธัญญาหารเหล่านี้ เกิดด้วยอำนาจบุญ ของคนไทยที่ชอบบริจาคทาน พืชผักผลไม้ไทยมีรสโอชา จากการศึกษาค้นคว้าวิจัยพบว่า ประเทศไทยมีพืชผัก สมุนไพรมากที่สุดในโลก เพราะฉะนั้นเมื่อกินเข้าไปแล้ว ทำให้ร่างกายสดใสแข็งแรง มีจิตใจอิ่มเอิบ ยินดีในการให้ ถึงแม้เศรษฐกิจโลก เกิดวิกฤตตกต่ำสักเพียงไหน แต่ เมืองไทยไม่เคยขาดแคลนอาหารบริโภคเลย และด้วยอานุภาพการให้ทานของคนไทยนับตั้งแต่ เจ้าฟ้าพระมหากษัตริย์และประชาชนต่างยินดีในการให้ทาน จึงส่งผลให้เมืองไทยไม่เคยเป็นเมืองขึ้นของใคร ถึงแม้ มหากษัตริย์และประชาชนต่างร่วมแรงร่วมใจทำกันทั้งบ้าน ชาติมหาอำนาจ พยายามยึดครองประเทศไทย แต่ก็ไม่ ทั้งเมือง เช่นเมื่อถึงเทศกาลทอดกฐินสามัคคี เรียกว่าไม่มี เคยสำเร็จ เพราะคนไทยส่วนใหญ่รักการให้ ไม่เคยคิด คนไทยคนไหนเลยที่นับถือพระพุทธศาสนา แล้วจะไม่ร่วม บริจาคเงินร่วมทอดกฐินสามัคคี เพราะคนไทยมีจิตยินดีในการให้ สละทรัพย์เพื่อ บริจาคทาน ประกอบบุญกุศลเป็นเนืองนิจ ด้วยเหตุนี้เอง จึงส่งผลให้เมืองไทย มีข้าวปลาอาหาร พืชพรรณธัญญาหาร อุดมสมบูรณ์ดังคำกล่าวที่ว่า “เมืองไทยเรานี้แสนดีหนักหนา ในน้ำมีปลาในนา มีข้าว..." ผลผลิตทางด้านการเกษตรของประเทศไทย มี มากมายมหาศาล นอกจากเพียงพอสำหรับการบริโภค ภายในประเทศแล้ว ยังเหลือมากพอที่จะลงไปช่วยเหลือ เจือจุนประเทศที่ยากไร้ขาดแคลนอาหาร ยังเหลือมาก เบียดเบียนชนชาติอิ่นที่หนีร้อนมาพึ่งเย็น ยินดีให้ที่พักพิง อย่างไม่รังเกียจเชื้อชาติศาสนา มหากฐินทาน ยอดแห่งกาลทานในพระพุทธศาสนา การทอดกฐิน เป็นประเพณีทำบุญกุศลที่สืบเนื่อง มาแต่ครั้งพุทธกาล ครั้งหนึ่งมีพระภิกษุชาวเมืองปาไฐยรัฐ จำนวน ๓๐ รูป ตั้งใจพากันเดินทางไปเสาพระสัมมาสัม พุทธเจ้า ณ วัดเชตวันมหาวิหาร แต่ไปไม่ทันวันเข้าพรรษา จึงพักจำพรรษาที่เมืองสาเกตุ ครั้นออกพรรษาแล้ว ก็รีบเดินทางไปเสา พระพุทธองค์ ต้องกรำแดดกรำฝนไปตลอดทาง ผ้าสบง กัลยาณป้ค? ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕๕๕