การเล่าเรื่องเจดีย์ : หน้า 47/116

เล่าเรื่องเจดีย์ : เกษมสุข ภมรสถิตย์ สี่สถานที่สําคัญ เพื่อความทรงจำไม่จางหาย โดยปกติเมื่อจะลงมือเขียนบทความเล่าเรื่องเจดีย์ ผู้เขียนจะต้องย้อนเปิดดูแฟ้มเติมว่า ฉบับที่แล้วเขียนไปถึง ไหนเขียนว่าอย่างไร แต่สำหรับฉบับนี้เมื่อกองบรรณาธิการ นัดวันรับต้นฉบับมา ก็นึกได้เลยว่าจะเขียนอะไร ตัดสินใจ ไม่ย้อนดูแฟ้มเดิมว่าจบลงที่ตรงไหนทั้งนี้เพราะใจตั้งอยู่แล้ว ว่าจะเขียนสิ่งใดให้กับท่านผู้อ่านซึ่งจริงๆ ยังไม่ทันใจด้วยซ้ำ เพราะกว่าหนังสือจะถึงมือท่านผู้อ่าน เวลาก็ผ่านไปแล้ว เกือบเดือนหรือมากกว่านั้น ทั้งนี้เป็นเพราะกระบวนการ พิมพ์ที่ใช้เวลา ทําให้ได้ข้อสรุปว่า ถึงเทคโนโลยีจะก้าวหน้า สักเพียงไหน ก็ไม่มีวันสู้ความเร็วของใจได้เลย “ใจ” ที่โดยปกติรวดเร็วว่องไวยิ่งกว่าการ เคลื่อนไหวของสิ่งที่เคลื่อนที่ได้เร็วที่สุดในโลก ไม่ว่าจะเป็น ใจของใคร โดยเฉพาะใจที่ถูกกให้มีประสิทธิภาพ ให้คิด ให้นึก ให้ปรารถนาแต่สิ่งที่ดี สิ่งที่เป็นสิริมงคล ดังนั้นถึง วิทยาการจะก้าวหน้าสักเพียงไร ก็มิอาจให้ความหมาย หรือมีความหมายต่อมวลมนุษย์ได้เทียบเท่าบุคคลผู้ สามารถถ่ายทอดสั่งสอนวิธีการที่ท่าให้ “ใจ” มีประสิทธิภาพ เต็มไปด้วยความสงบและก่อให้เกิดความสุขได้เลย เพราะวิทยาการทั้งหลายท่าได้เต็มที่เพียงเพื่อให้ โลกหรือสังคมมนุษย์สนุกสนานสะดวกสบาย แต่ “ใจที่ใก ดีแล้ว” สามารถทําให้โลกถูกหล่อเลี้ยงให้ชุ่มชื่นด้วย กระแสแห่งความสุข ปลอดภัย และเอาชนะไ ความชั่วร้ายที่ซ่อนอยู่ในตัวเอง นะได้แม้กระทั่ง วิธีการที่ทำให้ใจสะอาด สงบ สดใส มีกำลังสร้าง คุณงามความดีนั้นคือ “การฝึกสมาธิเพื่อเข้าถึงพระธรรม กาย" ค่าสั่งสอนที่เป็นทั้งหมดของพระพุทธศาสนาที่ตั้งมั่น กลอาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. เธ^ | ๕๕