การทำอาหารจากเต่า : หน้า 69/116

อาหารมือพิเศษ “วันนี้ข้าจะได้กินพลาเต่าให้หนำใจ, พี่อ๊อด ผู้มี เรือนร่างอ้วนตุ๊ต๊ะ ลูกสาวคนโตของป่าเพื่อน แสดง อาการดีใจอย่างยิ่ง “เต่าตัวใหญ่ขนาดนี้ แบ่งไปทำต้มแซบบ้างก็ดีนะ" พอพลบคา ของป้า เริ่มทยอยมารวมตัวกัน ลูกๆ บางคนเตรียมเหล้าขาวที่ดองเองมาไหใหญ่ ขณะเดียวกัน พี่อ๊อดเริ่มติดไฟในเตา เตรียมกระทะใบใหญ่ แมวเป็นเด็กจึงยืนดูอยู่ห่างๆ เห็นพี่ๆ ลูกของป้าๆ มากันหลายคน เรียกว่าเป็นการรวมญาติเลยทีเดียว พอ ไฟในเตาเริ่มแดง พี่อ๊อดจัดการยกกระทะใบใหญ่เท่าอ่าง ซักผ้าขึ้นวางบนเตาไฟที่ร้อนระอุ สักครู่ใหญ่พอน้ำใน กระทะเริ่มเดือด แมวก็เห็นพี่อ๊อดเอาไม้กระดานแผ่นหนึ่ง กว้างประมาณหนึ่งคืบวางพาดลงบนระหว่างปากกระทะทั้ง สองข้างคล้ายสะพาน เพื่อให้เต่าเดินไปบนแผ่นกระดานนั้น โดยอ้างว่าเขาไม่ได้ลงมือฆ่า แต่เต่ามันเดินตกไปตายเอง แมวมองดูด้วยความตื่นเต้น ไม่รู้ว่าผู้ใหญ่เขากำลังจะทำ อะไรต่อ เสร็จแล้วพี่อ๊อดบอกให้พี่จีน ลูกชายของป่าอีกคน ยกกังที่ขังเต่าออกมา ทันทีที่แมวเห็นเต่าตัวนั้นแมวคิดว่า “โอ้โอ... เต่าตัวเบ้อเร่อ มันคงเป็นเต่าอายุมากแล้ว เห็นคุณครูบอกว่าเค้าเป็นสัตว์ที่มีอายุยืน บางตัวอายุยืนถึง ๓๐๐ ปีแน่ะ แล้วตัวนี้มันคงเป็นแม่เต่าที่มีอายุเยอะแน่ๆ สงสารมันจัง..!!” แมวเห็นพี่จุนอุ้มตัวเต่าขนาดเท่าหม้อแกงใบกลาง กระดองของมันแข็งและดำ เดินตรงไปยังกระทะที่น้ำเริ่ม เดือดพล่าน แมวมองดูด้วยความตะลึง ทำไมเขาใจร้ายจัง...!! พี่จนจัดแจงวางตัวเต่าลงบนแผ่นไม้กระดาน แล้วบังคับให้ เต่าเดินไปบนแผ่นไม้นั้น พอเต่าเดินไปได้สักหน่อย ไอร้อน ของน้ำที่ขึ้นมากระทบทำให้มันต้องรีบเดินไปข้างหน้า เพื่อให้พ้นจากความร้อนโดยเร็ว แต่อนิจจา...!! ยิ่งคลานไป ช้างหน้า เต่ากลับยิ่งร้อนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมันทน ไม่ไหว พลัดตกไปในกระทะ เนื่องจากเต่าตัวนี้ตัวใหญ่มาก น้ำร้อนไม่สามารถทำให้ตายได้ในทันที!! มันจึงพยายาม ตะเกียกตะกายคลานหนีขึ้นมาให้พ้นจากน้ำร้อนก้นกระทะ มาเกาะที่ปากกระทะ แต่พี่อ๊อดไม่รอช้าคว้าตัวเต่ามาวางไว้ บนราวไม้เหมือนเดิม “ช้าว่าปล่อยมันเถอะ มันเป็นเต่าใหญ่ สงสารมัน" เสียงคนที่ทนเห็นเต่าถูกทรมานไม่ไหวพูดเดือน “ปล่อยทำไมของอร่อย หากินยาก ใครไม่ได้กิน เสียชาติเกิด” พี่อ๊อดรีบค้านทันที พี่จีนเอาไม้มากระทั่งกัน กัลยาณปีคร ตุลาคม พ.ศ. ๒๕00ปี ๖๓