การทำบุญและความเรียบร้อย : หน้า 36/116

ไม่คิดพึ่งพาอาศัยใคร ไม่รอแขก ไม่รอใคร ไม่เรียกร้อง ความสนใจ ไม่ร้องขอความเห็นใจ ท่านทำเอง แล้วท่าน สอนอุบาสกสมัยก่อนว่า ทำให้เรียบร้อยก่อน เมื่อท่าน ทุกอย่าง เรียบร้อยแล้ว พอแขกมา นั่งยิ้มรับแขกได้ ยิ้ม เหมือนไม่ได้ ทำอะไร ยิ้มสบายใจ ทำให้เข้าใจคุณยาย อยู่ที่บ้านธรรมประสิทธิ์มีความสุขอย่างนั้น ต่อมา มีคนไปทำบุญต้นเดือนมากขึ้นๆ มากจนกระทั่งเต็มชั้นบน ในวันอาทิตย์ต้นเดือนคุณยายและหลวงพ่อจะนั่งชั้นบน ส่วนชั้นล่างที่เคยใช้สอนปกติจะกลายเป็นที่วางอาหาร สำหรับบูชาข้าวพระ มีเจ้าหน้าที่นั่งบ้าง เมื่อชั้นบนเต็มแล้ว คนจะไปนั่งสนามหญ้าข้างหน้าเต็มหมด บ้านข้างๆ เต็ม ทางเดินก็เต็มหมด ทางเดินเล็กๆ ไม่ต้องเดินหรอก เพราะมีคนนั่งเรียงแถวจนกระทั่งถึงหน้าประตู ออกไปถึง นอกประตู ต้องยืนถวายข้าวพระกันอยู่นอกประตู เดือน หลังๆ จะเป็นอย่างนั้น ความดีที่คุณยายท่านท่านั้น ไม่ได้ ประกาศ ไม่ได้โฆษณา แต่คนมาแล้วประจักษ์ รับรู้ด้วยใจ เต็มใจมาร่วมบุญกับท่าน ที่ อยู่ที่บ้านธรรมประสิทธิ์จนถึงวันอาทิตย์ต้นเดือน ่ 5 เมษายน พ.ศ. ๒๕®๘ ตอนบ่ายคุณยายย้ายจากบ้าน ๓๔ | กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. ๒๕® ธรรมประสิทธิ์มาอยู่วัดพระธรรมกาย ซึ่งสมัยนั้นเรียกว่า ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม ก่อนมาท่านนั่งเข้าที่ถวายบ้าน คุณยายท่านใจเป็นบุญจริงๆ บ้านที่ท่านรวบรวมปัจจัยจาก ลูกศิษย์ลูกหา คนที่ศรัทธาท่านสร้างขึ้นมานั้น เมื่อถึงเวลา จะละจากมา ท่านทำบ้านไว้สะอาดเรียบร้อย เอาบุญอีก ชั้นหนึ่ง ถวายพระพุทธเจ้า เก็บเอาบุญละเอียดไป ส่วนบ้าน ที่เป็นของที่ปรากฏเห็นด้วยตาก็ถวายวัดปากน้ำ แล้วแต่ ทางวัดปากน้ำจะใช้ พอท่านย้ายมาอยู่ที่นี่(ศูนย์พุทธจักรฯ) หลวงพี่ มีโอกาสมาช่วยท่านที่นี่อีก ได้เห็นคุณธรรมของท่าน เพิ่มขึ้นๆ กว่าเดิม เมื่อก่อนเห็นท่านเป็นครู เป็นอาจารย์ ของอาจารย์ พอมาอยู่ที่ศูนย์พุทธจักรฯ ท่านวางตัวงดงาม อีกแบบหนึ่ง เป็นทั้งครู อาจารย์ และเป็นทั้งลูกศิษย์วัด บางทีท่านจะบอกว่า เราเด็กวัดเหมือนกันนะ คุณยายพูด แต่เราไม่กล้าดีเสมอท่านหรอกนะ ท่านจะพูดแบบให้เรา สบายใจว่า เราเหมือนกัน (อ่านต่อนใบหน้า)