ข้อความต้นฉบับในหน้า
ร่วมอนุโมทนาบุญกันใหญ่ เรารวมใจเป็นหนึ่ง อะไรก็กัน
เราไม่อยู่ จันทบุรีรวมใจกัน ปิดอย่างรวดเร็วและล้น
ทะลักอย่างมากมาย มีหลายคนบ่นเสียดายว่าศักยภาพ
ของเราสามารถไปได้มากกว่านั้นเราน่าจะรับผ้าไตรกฐินได้
มากกว่านี้...เสียดาย!! เราจะได้บุญมากกว่านี้ พี่จึงบอก
เขาไปว่า เราอย่าไปคิดตรงนั้นเลยนะ ให้คิดว่ากฐินของ
คุณยายอาจารย์ ๑,๐๐๐ กองนี้ เราสามารถร่วมบุญกับใคร
อีกก็ได้เยอะแยะ อยู่ที่เราตั้งใจจะเอาบุญนี้ขนาดไหน เท่า
นี้แหละทุกคนใจเปิดนึกถึงบุคคลอันเป็นที่รักอีกหลายคนที่
ยังไม่ทราบข่าวบุญนี้ ให้เขาได้มีโอกาสทำบุญเหมือนตัวเอง
ดังนั้น จันทบุรีจึงเป็นกองที่ล้นแล้วล้นอีก
สามารถที่จะไปเทให้ใครก็ได้ข้ามจังหวัดไปเลย ไม่มีอะไร
มาขวางกั้น ทั่วทั้งภาคเราช่วยกันหมดและบุญก็หล่อเลี้ยง
ใจให้มีความสุขมาก ดีใจที่ได้ช่วยเหลือหมู่คณะค่ะ
ปิดข้ามภาค กัลยาณมิตรวิมล ชัยวรนิจ
ศรีราชา... เราเป็นอำเภอเล็กแต่ใจใหญ่รับมา ๒
กองคะ เจ้าภาพเดี่ยวหนึ่งกอง รวมหนึ่งกอง เจ้าภาพเดี่ยว
ช่วงเริ่มต้นสบาย วันรับผ้าไตรทำบุญก้อนแรกไป ๒ แสนห้า
แต่กองรวมนี้เป็นอะไรที่สุด ๆ เราเทกันแบบทุกคนสุดชีวิต
พอดีมีคุณป้ารื่นอายุหกสิบกว่า เป็นต้นบุญ ๓ หมนบาท
ตัวมลเองก็มีอยู่ ๓ พันบาท มลจึงตัดสินใจรับกองรวม
พอรับก็โทรศัพท์ตามเจ้าของบุญ ลูกหลานหลวงปู่ คุณยาย
พอถึงวันรับผ้าไตร นับปัจจัยกันหัวหมุนเลย แต่เราก็ทำ
สำเร็จ ทุ่มบูชาครูกันเต็มที่ ในวันที่ ๑๒ สิงหาคม ศรีราชา
เราตกลงกันว่าจะปิด ทางชลบุรี จันทบุรีก็จะปิด เราก็มี
ใจตรงกัน ปิดเป็นปิด ศรีราชาทำไปแล้ว 4 แสนบาท ขาดอีก
5 แสน ทุกคนอยากได้บุญพิเศษจึงทำผังสำเร็จให้เกิด
ปิดให้ได้ตามที่ตั้งใจ อย่างเช่นคุณสุรัตน์มีอาชีพรับจ้างจัด
สวน เขาใจเปิดบอกผมทำหนึ่งแสน แต่เงินจะได้สิ้นเดือน
หน้าโน้น พอบอกว่าเราจะปิดภายในวันที่ ๑๒ สิงหาคมนี้
เพื่อจะได้เป็นต้นบุญให้กองอื่นๆ ฟังแล้วเขาเกิดกำลังใจ
รุ่งเช้ารีบโทรมาบอก ผมมีครบหนึ่งแสนทำได้แล้ว เราก็
แปลกใจถามว่า ได้เงินมาจากไหน เขาบอกว่าพอตในตัว
๒
ผมมีอยู่ ๒ หมื่น ภรรยาผมเปียแชร์ได้อีก 5 หมื่น ผมไป
ขอเบิกค่าจัดสวนล่วงหน้าอีก ๒ หมื่นบาท ครบแสนพอดี
....เรารวมใจกันดีมาก ภายใน ๑ วัน ล้นมาที่ ๑ ล้าน ๑
แสน ทีนี้เราก็หันมามองที่กองเดี่ยว เราต้องไปเป็นทีม
บอกศรีราชาเราจะปิด ๒ กองพร้อมกัน ดังนั้นหนึ่งแสนที่
เกินมาก็ยกให้กองเดี่ยว พี่นิ่มเจ้าของกองเดี่ยวก็มีกำลังใจ
ที่เราช่วยกัน เกิดใจเปิดน่าทองที่มีอยู่ซึ่งเก็บไว้ไม่ได้ใช้
น่าไปขายมาปิดกอง แต่ก็คิดอยู่นานเพราะเป็นสร้อยทอง
ที่รัก ในที่สุดก็ชนะใจตัวเองได้เพราะรักบุญมากกว่า
ปรากฏว่าใกล้ถึงวันที่ ๑๒ แค่วันเดียว กองเดี่ยวขาดแค่ ๓
หมื่น ขาดอีกนิดเดียวเราชิตัง เม ได้แน่ บอกทุกคน
สบายใจได้ ปรากฏว่าพอวันอาทิตย์ พี่นิ่มไม่ได้ถือมาแค่
หมื่นบาท แต่ถือมาถึง 5 หมื่นบาท ล้นอีกตามเคย พอปิด
ของเราได้สำเร็จ ศรีราชาเราก็ช่วยหมู่คณะปิดทั้งภาคต่อไป
๓
และที่ประทับใจ ซื้อใจข้ามภาค ลืมกันไม่ลง
คงจะเป็นกองของพี่จันทร์เพ็ญ เราไปช่วยกันปิดเพราะพี่เขา
๕๘ | กัลยาณมิตร ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕