ลักษณะการถูกทรมานในนรก : หน้า 45/116

นรกชุมที่ ๔ คือโรรุวนรกที่ได้ชื่ออย่างนี้ก็เพราะว่า เต็มไปด้วยเสียงร้องระงม ครวญครางอย่างน่าเวทนา ศีรษะ มือ เท้าของสัตว์นรก จมลงไปในดอกบัวเหล็ก นอนควา หน้าเปลวไฟก็เผาไหม้ดอกบัวเหล็กพร้อมกับสัตว์นรก จะ ตายก็ไม่ตาย ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่อย่างนั้นจนหมด ๔,๐๐๐ ปีนรก เพราะในอดีต ชอบน่าสัตว์มาทรมาน หรือเคยเป็น อย่างน่าเวทนา เพราะถูกหลาวเหล็กที่ร้อนโชติช่วงด้วย เปลวไฟ เสียบแทงสัตว์ทั้งหลายไว้ แล้วยังมีสุนัขนรกตัวใหญ่ เท่าช้างสารรุมทิ้งจนเหลือแต่กระดูกชดใช้กรรมอยู่อย่างนี้ถึง ๑๖,๐๐๐ ปีนรก ชุมที่ ๗ คือมหาตาปนรก เป็นชุมที่สัตว์นรกได้รับ ความเร่าร้อนเหลือประมาณด้วยการถูกบังคับ ให้ขึ้นไป ตุลาการผู้พิพากษาที่ตัดสินคดีความโดยขาดความยุติธรรม บนภูเขาเหล็กที่ร้อนลุกเป็นไฟ แล้วจะถูกลมกรดที่ หรือเป็นเพราะไปสักขโมยสมบัติของพระศาสนา ชุมที่ ๔ คือมหาโรรุวนรก ก็คล้ายๆ กับนรกชุมที่ ๔ นั้นแหละ แต่มีเสียงร้องครวญครางมากกว่า ได้รับ ทุกข์ทรมานมากกว่า สัตว์ในชุมนี้ต้องเข้าไปยืนในดอกบัว เหล็กที่คมกริบ มิหนำซ้ำยังร้อนแรงด้วยไฟนรกอีกด้วย เผาไหม้สัตว์ตั้งแต่เท้าจนถึงศีรษะ เปลวไฟเข้าไปในทวารทั้ง ๔ จะตายก็ไม่ตาย ได้รับทุกข์ทรมานอยู่อย่างนั้นนานถึง 4,000 ปีนรก เพราะกรรมในอดีตได้ตัดศีรษะสัตว์และ มนุษย์เอาไว้มาก ทำโจรกรรมด้วยความอาฆาต พยาบาท ปล้นสมบัติในพระศาสนา ปล้นทรัพย์สินของผู้มีพระคุณ พ่อแม่ครูบาอาจารย์และผู้ทรงศีลทั้งหลาย ชุมที่ 5 ตาปนรก สัตว์นรกจะได้รับความเร่าร้อน ร้อนแรงพัดกระหน่ำสัตว์ให้ตกลงมาข้างล่าง ซึ่งมี ขวากหนามเหล็กที่ร้อนแดงด้วยไฟนรก ปักเรียงรายอยู่ เสียบทะลุร่างกาย ดูแล้วน่าหวาดเสียว สยดสยอง ต้องทน ทรมานอย่างนี้ถึงครึ่งอันตรกัป ก็คือการนับอายุจากที่ มนุษย์อายุยืนเป็นอสงไขยถอยลงมาถึงอายุ ๑๐ ปี แล้วขึ้นไป ถึงอสงไขย เป็น ๑ อันตรกัป ฉะนั้นครึ่งอันตรกัป ก็ถือว่า ยาวนานมาก ชุมสุดท้าย คืออเวจีมหานรก เป็นนรกที่สัตว์ถูก ทวิมานโดยไม่มีการหยุดพักเลย อยู่ลึกที่สุดและเสวย วิบากกรรมยาวนานที่สุดถึง 9 อันตรกัป กรรมที่ทำให้เกิด ในขุมนี้ เพราะทำอนันตริยกรรมเอาไว้ ตั้งแต่ฆ่าบิดามารดา ฆ่าพระอรหันต์ ทำร้ายพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจนห้อ ด '4ขาณมดา ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕ | ๔๓