นิทานเรื่องราชสีห์และสุนัขจิ้งจอก วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 12 หน้า 49
หน้าที่ 49 / 120

สรุปเนื้อหา

หลาน ๆ จำมงคลชีวิตหรือมงคล ๓๘ ประการได้ ใช่ไหมคะ เริ่มมงคลแรกก็ว่า “อเสวนา จ พาลานัง แปลว่า การไม่คบคนพาล เป็นมงคลอันอุดม ข้อแรกก็ทรงห้าม “คบคนพาล” เสียแล้ว ก็เพราะว่า ถ้าเราไม่คบคนพาล ก็เท่ากับเราปิดทางของความ ชั่วได้ แม้ว่าเราจะยังไม่ได้ทำความดีอะไรเลยก็ตาม แต่หากว่าถึงแม้เราจะเป็นใหญ่เป็นโต มีอำนาจ วาสนา มีบารมี เป็นที่เคารพยำเกรงของคนทั่วไป แล้วเราก็มาคบเพื่อนเลว ๆ อย่างนี้ ไม่ช้าความ หายนะย่อมมาสู่ตัวเราเป็นแน่แท้ เหมือนดังที่พญา ราชสีห์ไปคบกับสุนัขจิ้งจอก จากนิทานชาดกเรื่อง “มโนชชาดก” ที่น้าอี๊ดกำลังจะนำมาเล่าให้หลาน ๆ ฟังนี่แหละค่ะ นิทานเรื่องนี้เกิดขึ้นในอดีตกาล สมัยพระเจ้า พรหมทัตครองกรุงพาราณสี ในครั้งนั้น ราชสีห์ หนุ่มตัวหนึ่ง ชื่อว่า "มโนชะ” อาศัยอยู่ในถ้ำากับพ่อ แม่ น้องสาวและเม

หัวข้อประเด็น

- นิทานเรื่องราชสีห์และสุนัขจิ้งจอก

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ราชสีห์กินเนื้อม้า เล่านิทานให้หลานฟัง อด um นิทานเรื่องนี้ เป็นเรื่องของการคบเพื่อนค่ะ หลาน ๆ จำมงคลชีวิตหรือมงคล ๓๘ ประการได้ ใช่ไหมคะ เริ่มมงคลแรกก็ว่า “อเสวนา จ พาลานัง แปลว่า การไม่คบคนพาล เป็นมงคลอันอุดม ข้อแรกก็ทรงห้าม “คบคนพาล” เสียแล้ว ก็เพราะว่า ถ้าเราไม่คบคนพาล ก็เท่ากับเราปิดทางของความ ชั่วได้ แม้ว่าเราจะยังไม่ได้ทำความดีอะไรเลยก็ตาม แต่หากว่าถึงแม้เราจะเป็นใหญ่เป็นโต มีอำนาจ วาสนา มีบารมี เป็นที่เคารพยำเกรงของคนทั่วไป แล้วเราก็มาคบเพื่อนเลว ๆ อย่างนี้ ไม่ช้าความ หายนะย่อมมาสู่ตัวเราเป็นแน่แท้ เหมือนดังที่พญา ราชสีห์ไปคบกับสุนัขจิ้งจอก จากนิทานชาดกเรื่อง “มโนชชาดก” ที่น้าอี๊ดกำลังจะนำมาเล่าให้หลาน ๆ ฟังนี่แหละค่ะ นิทานเรื่องนี้เกิดขึ้นในอดีตกาล สมัยพระเจ้า พรหมทัตครองกรุงพาราณสี ในครั้งนั้น ราชสีห์ หนุ่มตัวหนึ่ง ชื่อว่า "มโนชะ” อาศัยอยู่ในถ้ำากับพ่อ แม่ น้องสาวและเมียของตน ราชสีห์มโนชะมีร่างกายแข็งแรง ล่ำสัน มีความ ขยันขันแข็ง รักครอบครัว ทุกครั้งที่มันจับสัตว์ได้ มันจะนำสัตว์นั้นกลับมาที่ถ้ำเพื่อแบ่งให้พ่อแม่ น้องสาว และเมียกินด้วย วันหนึ่ง มโนชะ เดินไปซุ่มจับสัตว์กินตามปกติ ขณะนั้นเอง สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งชื่อ “คิริยะ” เดินอยู่ ในบริเวณนั้นพอดี มันจะหนีก็หนีไม่ทัน จึงแข็งใจทำ ที่เดินเข้าไปหาราชสีห์ แล้วกล่าวว่า “ข้าแต่ท่านพญาราชสีห์ ข้าพเจ้ามาดักรอท่าน นานแล้ว เพื่อจะขอติดตามรับใช้ท่าน” “อะไรกัน! เจ้าน่ะหรือจะมารับใช้ข้า เจ้าจะช่วย อะไรข้าได้” “ได้สิท่าน ถึงข้าพเจ้าจะมีเขี้ยวเล็บน้อย แต่ความรู้ที่ข้าพเจ้าพอจะมีอยู่บ้าง อาจจะเป็น ประโยชน์แก่ท่านก็ได้นะ” “ข้าก็เคยได้ยินมาว่า สุนัขจิ้งจอกเป็นสัตว์ ที่ฉลาด เอาละ....ดีเหมือนกัน ข้าจะให้เจ้าเป็นเพื่อน กับข้า” ธันวาคม ๒๕๓๐ Kalyanamitra.org ๔๗
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More