ความสำคัญของภาษาไทย : หน้า 71/120

“เราได้เกิดมาเป็นคนไทย ก็ควร จะอ่านภาษาไทยให้ชัด แม้ บางครั้งต้องอ่านตามความนิยม แต่จะต้องพยายามใช้อักขรวิธี พวกเสียงสระ พยัญชนะ วรรณ ยุกต์ให้ถูกต้องไว้เพื่อเป็นแบบ ธันวาคม ๒๕๓๐ อย่าง” ของวัดพระธรรมกาย หรือพวกสารคดีรายการ เฉลิมพระเกียรติต่าง ๆ ทางโทรทัศน์หลาย ๆ เรื่อง ฯลฯ นี่เขียนบทมาดี มีหลักวิชาการ มี จุดประสงค์คล้องจองกัน ก็เป็นหน้าที่ของผู้ บรรยายว่าจะอ่าน จะถ่ายทอดไปสู่ผู้ฟังอย่างไร จึงจะให้ได้ความสมบูรณ์งดงามที่สุด ภาษา ไทยเรานั้นในการที่จะพูดให้ได้ดี เราก็ ต้องมีลีลาจังหวะที่เหมาะสม ให้เขาเกิด ความสนใจและยินดีรับฟัง เกิดความรู้ สึกยอมรับว่า ได้ประโยชน์จากการฟัง จริง ๆ ในการบรรยายก็เหมือนกับการ อ่าน การพูดทั่ว ๆ ไป คือต้องมีความชัด เจน ถูกต้อง นุ่มนวล เน้นคำที่ควรเน้น ผ่อนคำที่ควรผ่อน รู้จักทอดจังหวะให้น่า ฟัง...เราจะไม่ทำตัวของเราเหมือน ผู้สอน แต่เราทำตัวเป็นผู้บรรยาย คือ เรา เป็นเพียงผู้บรรยายหรือผู้อ่านให้ฟัง” นี่คือ กัลยาณมิตรบำรุง เกาไชยนันท์ ผู้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างเอกราชของชาติ และเอกราชของภาษา ด้วยการให้คุณค่าแก่ ภาษาไทย ด้วยการพิถีพิถันระมัดระวังในการ ใช้ภาษาให้ถูกต้อง เหมาะสมและไพเราะ งดงาม ในขณะที่คนไทยอีกหลาย ๆ คนขาด ความรัก ความภูมิใจในภาษาของตน ด้วย เห็นว่า เป็นสิ่งที่มีอยู่แล้ว ไม่ต้องไปสู้รบยื้อยุด มาจากไหน บรรพบุรุษสร้างให้ กาลเวลา พัฒนาให้ จึงแลไม่เห็นค่า ไม่ค่อยใส่ใจ ไม่ ถนอม ไม่ทะนุบำรุง ยิ่งภาษาไทยมีความ สำคัญน้อยเท่าไรในสายตาผู้ใช้ภาษา เจ้าของ ภาษาเอง ชาติไทยเราก็จะขาดเอกลักษณ์ ขาดความภูมิใจมากขึ้นเท่านั้น อันที่จริงแล้ว ภาษาเป็นเครื่องสะท้อน ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้ใช้ภาษา เป็นทั้งส่วน ประกอบของความเป็นไทย และเป็นเครื่องมือ ในการรักษา-พัฒนาองค์ประกอบอื่น ๆ ใน สังคม ตลอดระยะเวลา ๓๐ ปีที่ผ่านมา ด้วย วัย ๕๕ ปี ในวันนี้ของกัลยาณมิตรบำรุง เกาไชยนันท์ ชีวิตและงานของท่านได้ยืน อยู่บนความเหมาะสมมั่นคงในหลักการที่จะใช้ ภาษาไทยให้เกิดคุณประโยชน์ต่อชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ให้มากที่สุด ดีที่สุด เท่าที่จะสามารถ กระทำได้ นับได้ว่าเป็นชีวิตที่น่าปีติภูมิใจสมกับ กุศลกรรมโดยแท้ ธรรมทานจากน้ำเสียงที่ ๖๙ Kalyanamitra.org