โครงการอบรมธรรมทายาท : หน้า 37/134

เป็นกิจกรรมหนึ่งที่วัดพระธรรมกายได้ให้ความสำคัญเหมือน เช่นทุกปี และจะคงเป็นกิจกรรมหลักตลอดไป เพราะนับ ตั้งแต่สร้างวัดมาตลอด ๒๗ ปี โครงการอบรมธรรมทายาท ได้สร้างวัยรุ่นกว่าแสนคนได้กลับสู่สังคม รับใช้และสร้างสรรค์ สังคมต่อเนื่องมิได้ขาด บทสัมภาษณ์ต่อไปนี้เป็นส่วนหนึ่ง ของตัวแทนวัยรุ่นที่ได้เข้ามาสัมผัสกิจกรรมสร้างความดีและ ต้องการสื่อความรู้สึกไปยังเพื่อนวัยรุ่นในสังคม วัยรุ่นชายในเพศสมณะ “พระธรรมทายาท” กาวเลือกหนทางในการดำ เนินชีวิต สิ่งสำคัญสำหรับเป็นเครื่อง ตัดสินใจนั้นคือ จุดหมายปลายทาง ของชีวิตที่จะไปให้ถึง เพราะสิ่งนี้ จะเป็นเครื่องกำหนดทิศที่จะไปและ กำหนดทางที่จะเดิน รวมไปถึงวิธีการ ที่จะใช้ในการเดินทาง เพื่อไปให้ถึง จุดหมายปลายทางได้อย่างรวดเร็ว เมื่อชีวิตได้เดินทางมาถึงทางแยกทาง ร่วม ชีวิตควรจะเดินต่อไปอย่างไร ชีวิตของ พระธรรมทายาทวีระชัย อิทฺธิฌาโณ พอจะให้ข้อคิดได้บ้าง “เพิ่งจบการศึกษาจากคณะ "ก็มีกันอยู่สองคนพี่น้อง สนิทกันมาก ชอบอ่าน เรียกได้ว่าเป็นหนอนหนังสือ ส่วนมากอ่านพวก หนังสือ ปรัชญา เมื่อก่อนเราทั้งสองคนมีความเชื่อเรื่องนรกสวรรค์ ว่า สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ เชื่อปรัชญาถือปฏิบัติเลย ว่า วิธีป้องกันการประทุษร้ายที่ดีที่สุดก็คือ การประทุษร้าย เขาก่อน ให้เขารู้ว่าถ้าเขาประทุษร้ายเรา เราสามารถประ ทุษร้ายเขาได้ เพราะฉะนั้นเวลายุงบินมา เราก็จัดการก่อน ที่หอพักยุงเยอะมาก ประทุษร้ายมันก่อน ก่อนที่มันจะประ ทุษร้ายเรา แต่พอปี พ.ศ.๒๕๓๘ พี่ชายบวชเสร็จแล้วลาสิก พระวีระชัย อึทฺธีผาโณ, วิศวกรรมศาสตรี' สถาบันเทคโนโตยี พระจอมเกล้า เจ้าคุณทหาร ลาด กระบัง รู้ว่าจบแน่ก็สมัครงานทั้งไว้ ๑๔ บริษัท มีบาง บริษัทเรียกตัวมา ก็พอดีได้ทราบข่าวการบวชภาคฤดูร้อน ในใจก็คิดว่าถ้าเราไม่ได้บวชครั้งนี้ โอกาส ที่จะได้บวชอีกก็ คงยากมาก เพราะภาระการงานคงจะมาก แล้วอีกนาน เท่าไหร่เราจะมีโอกาสบวช เพราะฉะนั้นขอบวช ก่อน ขอ สร้างบุญบารมีจากการบวชครั้งนี้ให้ตัวเอง และทดแทน พระคุณแม่พ่อ ให้ท่านได้บุญจากการบวชของเราก่อน” “กัลยาณมิตรเป็นสิ่งสำคัญมากในการชักนำเราให้มา สู่เส้นทางที่ดีที่ประเสริฐ ก็ได้กัลยาณมิตรคนแรกคือ พระพี่ ชาย ซึ่งได้มาอบรมธรรมทายาทและบรรพชาอุปสมบทหมู่ ในรุ่นที่ ๒๓ ปัจจุบันที่อาตมาบวชเป็นรุ่นที่ ๒๕ พี่ชายเมื่อ บวชเสร็จแล้วไปแล้วก็ได้ชักชวนให้มาวัดทุกวันอาทิตย์ ก็มา ด้วยกัน มาปฏิบัติธรรม” ขาแล้ว เราได้พูดคุยกัน พี่ชายก็ บอกว่า นี่นะ สวรรค์ไม่ได้อยู่ในอก นรกไม่ได้อยู่ในใจนะ แต่ว่ามีจริง นะ เพราะฉะนั้นแล้วอย่าประมาท มดสักตัว ยุงสักตัวอย่าไปฆ่าเชียว ไม่คุ้มกับผลกรรมที่จะได้รับ เราก็เริ่ม คิด จากครั้งหนึ่งคนที่เคยคิดว่า สิ่ง เหล่านี้ไม่มี เป็นเพียงการอุปมาขึ้น มาเท่านั้น ทำไมเขาถึงเปลี่ยนแปลง ไปได้ ก็อยากมาศึกษาบ้าง” “เริ่มมาวัดครั้งแรก เมื่องาน มาฆบูชา ๒๕๓๘ และก็เช้าวัดมา เรื่อยๆ เพราะรู้สึกว่าดี ตอนแรก วันอาทิตย์ต้นเดือนก็มาบ้างไม่มาบ้าง ก็ได้พี่ชายอีกนะแหละเป็นกัลยาณ มิตรชักชวนให้มา ก็มาเป็นประจำ พี่ชายจะชวนตลอดก็ไม่ เคยขัด มาก็มา” “ระหว่างเป็นนักศึกษา ก็ทำกิจกรรมมากเหมือนกัน เป็นนักกีฬาของมหาวิทยาลัย เป็นประธานชมรมทัศนศึกษา เกี่ยวกับการศึกษา ก็ได้ร่วมกิจกรรมของชมรมพุทธฯ บ้าง เวลาเขามีงานอะไร ก็ไปช่วย ไปนั่งสมาธิบ้างตอนเย็น) ถ้า ว่าง ได้มีโอกาสศึกษาจากสื่อต่างๆ ของทางวัดก็เกิดความ ประทับใจ รู้สึกดีไม่ว่าจะเป็นวารสารกัลยาณมิตร หนังสือ จากความทรงจำของป่าหวิน (อุบาสิกาถวิล วัติรางกูล) จน สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าจะบวช เมื่อจบการศึกษาขอบวชก่อนที่ จะไปทำงาน” “บวชแล้วได้อะไร การบวชธรรมทายาทได้เยอะมาก เข้ามาอบรมครั้งนี้ได้สกตัวเอง ท้าให้เกิดคุณธรรมภายในอยู่ กัลยาณมิตร ๓๓ มิถุนายน ๒๕๔๐