ข้อความต้นฉบับในหน้า
เธดเงโปั
ก รี แม่มดที่สุดในโลก
ทุกข์ทั้งปวงไปสู่นิพพานซึ่งเป็นบรมสุข ลูกอยากหยุดอย่าง
ไหนจ้ะ? หนึ่งหรือสอง แม่ว่าหนูต้องเลือกหยุดหนึ่งอยู่แล้ว
แม่ว่าบทประพันธ์ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านมี
ความหมายเอาไว้สอนหนูให้ปักใจหยุดนิ่งด้วยวิธีง่ายๆ
เข้าใจได้ง่าย รวบรัดได้ใจความดีที่สุดเลยนะจ้ะ จะหาใคร
ที่มีใจเมตตากรุณาต่อสรรพสัตว์อย่างท่านคงยากยิ่ง ดูจาก
ปณิธานน้ำค้าง” ของท่าน ที่ได้ประพันธ์ออกมาจากใจ
ของท่านที่คิดแต่จะนิ่งท่า วิชชา เผยแผ่วิชชาธรรมกายให้
เราทั้งหลายได้รู้วิธีทําใจให้หยุดนิ่งไปสู่ความสุขภายใน ให้
ได้หลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวงที่บีบคั้นใจเรา ครบรอบ
วันคล้ายวันเกิดปีที่ ๑๕ ของหนู แม่หวังว่าหนูคงปรับการ
วางใจของหนูได้ดีขึ้นๆ นะจ้ะ สมกับเป็นน.ร.อภิญญา
คนหนึ่งในกองทัพธรรมนะจ้ะ แม่ขอฝากกลอนมอบให้เป็น
ของขวัญวันเกิดชิ้นล่าสุด (ที่อาจจะไม่ค่อยถูกใจหนู) คิด
ว่าเป็นกลอนฝึกหัดมือใหม่ แต่ก็ขอมอบให้นุ่นลูกรักของแม่
ลุ้นที่จะให้ได้เร็วๆ ทำให้ใจเราหยาบและไม่หยุดนิ่งเสียที
หรือหยุดได้ไม่สนิท หากว่าเราตัดความอยากให้เป็นความ
รู้สึกเฉยๆ วางใจเลยกับสิ่งที่เห็น ไม่ลุ้นเร่งเพ่งจ้อง
เหมือนที่ทลงงพ่อท่านเมตตาสอนพวกหนูให้วางใจเฉยๆ
เหมือนประหนึ่งว่าเราเป็นคนเจนโลกจะสุขหรือทุกข์ก็เฉยๆ
ในไม่ช้าใจก็จะถูกประคองให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายได้
ส่วนโคลงบทที่ ๒ ว่าด้วยเรื่อง “หยุด” มี เอ อย่าง
พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านได้เมตตาอธิบายให้เข้าใจว่า
หยุดที่หนึ่ง คือ การหยุดนิ่งของใจ
เมื่อหยุดนิ่งได้ถูกส่วนที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดได้
นิ่งสนิท ก็จะมีการเคลื่อนที่ของใจไปสู่ธรรมะภายใน ส่วน
หยุดที่สอง หมายถึงหยุดไม่เคลื่อนที่ เช่น รถจอดอยู่กับที่
ก็จะหยุดอยู่นิ่งๆ ไม่เคลื่อนที่เป้นอาการหยุดของหยาบทั่วๆ
ไป แต่การหยุดของใจ จะมีการเคลื่อนที่ภายในไปสู่
ธรรมะภายใน ไปสู่แสงสว่าง จนไปถึงธรรมะละเอียดๆ ยิ่งๆ
ขึ้น จนถึงพระนิพพานในที่สุด เป็นการหลุดพ้นจากความ
ยังจ่า ได้ถึงฝันคืนวันหนึ่ง
ยืนคำนึงมองไปเห็นดวงใส
ลอยลงจากนภาน่าแปลกใจ
เพ่งมองไปข้างในเห็นอะ! เด็กน้อย
อยู่ในกลางจำนรรจาว่า แม่จำ!
จะขอมาเป็นลูกแม่, แม่อ้อยคอย
โอ้เ ชะรอยฝันนั้นจริงยิ่งเอ็นจอย
ดุจได้พลอยเพ็ชรนางามจับใจ
จากเด็กน้อยแก้มยุ้ยเติบโตแล้ว
สวมแว่นแวววับหวานหน้าตาใส
สมเป็นหญิงอภิญญาเดินหน้าไป
(นุ่งสู่ใจกลางหยุดทีสุตธรรม)
จากดวงใจแม่
รักและคิดถึงลูกเสมอ
ด^
กัลยาณมิตร
มถุนายน ๒๕๔๐