ปัญหาชีวิตและความรัก : หน้า 119/134

พร้อมกันนั้นผู้ “พี่คงมีเรื่องไม่สบายใจ ผมพอ ร้องเตือนก็เอื้อม จะช่วยอะไรได้ไหมครับ” มือมาดึงรั้งเขาไว้ให้รอดจากการถูกรถ ขณะนี้คนพูดก้าวมาเคียงข้าง เฉียวชนได้อย่างหวุดหวิด เขาแล้ว แต่เขาก็ยังเฉยไม่พูดไม่จา ขณะเดียวกันเสียงร้องวี้ดว้าย ด้วยทีท่าเหมือนไม,รับรู้สิ่งใด ของหลายคนรอบข้างก็ดังขึ้น “ปัญหาของพี่ขณะนี้...เรื่องแฟน “เสียวไล้คิดว่าโดนเข้าแล้ว” หรือเรื่องเงินครับ” หนุ่มวัยรุ่นคนหนึ่งพูดเสียงดัง “ทั้งสองเรื่อง” เสียงตอบห้วน “อ้าว... เขาช่วยชีวิตไว้ทำไมจึง “อะโห หนักหนาทั้งสองเรื่อง เฉย พูดขอบคุณเขาสักค่าสิ” หญิงแก่ อย่างนี้สมควรตายที่สุด ขอโทษที่ขัด ฟันยื่นตำหนิไม่เกรงใจ สายตาหลายคู่มองจ้องมาที่เขา “ขอบคุณ” พูดแล้วก็เดินขยับ ออกมาจากตรงนั้นซึ่งเป็นขอบถนน ตรงทางมาลาย เดี๋ยวนี้ทางม้าลายกลายเป็นที่ ขวาง พี่เดินเลยเสาไฟฟ้าไปอีกแยกนะ ริมถนนตรงนั้น เมื่อเดือนที่แล้วรถ เลี้ยวโค้งออกมาจากซอยขนคนยืนรอ ข้ามถนนอัดกับเสาไฟ ผมเห็นกับตาเลย สยดสยองจริงๆ ” เลี่ยงภัยประจำของคนข้ามถนนไปเลีย เกิดอยากรู้ขึ้นมาบ้าง แลว เขามุ่งเดินไปข้างหน้าอย่างไร้ “ผู้ชายหรือผู้หญิง” ถามเพราะ “ผู้ชายครับ อายุคงพอๆ กับพี่นี่ แหละ วิญญาณคงเฝ้าถนนอยู่ยังไม่ไป "ตาหนูเอ้ย กลับไม่บ้านคราวนี้ อย่าลืมกรายขอยคุณต่อ ลัยแม่ยะ ขอยคุณที่ขา แสดงใยยของการครองแอน^^ เราด ชีวิตคู่นั้นแม้สามีภรรยา ไม่ทะเลาะเยาะแว้งกัน ก็ใช่ว่าชีวิตจะมีแต่สุข เพราะคนเราเกิดมาแล้วย่อมหนี ไม่ล้นเรื่องแก่ เจ็ย ตาย จุดหมาย ไม่ใช่เพื่อการเลี่ยงหลบผู้คน ไหนจนกว่าจะมีผีตนใหม่มาเฝ้าแทน เนื่องจากสมองของเขาในยามนี้ ไม่ ไม่แน่นะ บางทีเขาอาจจะยืนกวักมือ ว่างเปล่าพอที่จะเก็บรับความรู้สึกใดๆ เรียกพี่อยู่ก็ได้ พี่รีบๆ เดินไปสิ” ของใคร มาเบียดแทรกในอารมณ์ที่จม ลึกเพราะทุกข์ใจเอาไว้ได้ “พี่ พี่ครับ ขอโทษที่รบกวน ผู้ร้องเรียกอยู่ด้านหลัง เขาหัน “เอ้ย ไม่เอา ผมไม่ยอมเป็นผี เฝ้าถนนเด็ดขาด เมื่อกี้ผมไม่คิดจะฆ่า ตัวตายหรอก มันกลุ้มใจมากก็เลย เผลอลืมระวังตัวไป ขอบคุณที่ช่วยดึง กลับไปมอง เจ้าของเสียงเรียกคือผู้ที่ ช่วยฉุดรั้งเขาเมื่อครู่นี้เอง ผมไว้ กล่าวขอบคุณค่อยมีสติขึ้น รับรู้แล้วก็เลยต้นกลับ มุ่งเดิน มาหน่อย หน้าต่อไป “พี่ทะเลาะกับแฟนหรือครับ” .กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๔๐