การเติบโตและการรักษาธรรมะ : หน้า 100/134

ทํากคา.. ลอ รัแแม่มเท สุลไพโ ให้มโน-ปณิธานนี้อยู่ในใจตลอดไปคือนั่นขอบเผลอลืมนะคะ ต้องคอยตอกย้ำบ่อยๆ อ้อ! ลืมเล่าอีกแล้วว่า วันที่ ๑๖ เม.ย. หลวงพ่อท่านแต่งกลอนมอบให้นุ่น เนื่องในวาระวัน คล้ายวันเกิดวันที่ ๒๓ เม.ย. เป็นกลอนแปด เขียนไว้ว่า จากยกมือชูสี่นิ้วลิ่วลอยคับ พคันกลายกลับเป็นสิบห้าน่าฉงน 12 พ่อก็ยังเห็นหนูเป็นเด็กชั้นชน ยังไม่พ้นวันทารกเมื่อวันวาร ครบสิบห้าให้แกร่งกล้ากว่าเพชรแก้ว พราวพร่างแพร้วลมเป็นยอดทหาร ทรงอภิญญาวิชชาเชี่ยวชาญปราบมาร ขอพระนิพพานมาช่วยอำนวยพร สุนทรพ่อ ๒๓ เม.ย. 20 นุ่นอ่านแล้วรู้สึกหลายอย่าง เล่าถึงความรู้สึกไหน ก่อนดีหนอ อย่างแรกเลย หุ่นดีใจที่หลวงพ่อเมตตาแต่ง กลอนให้ แต่ความรู้สึกต่อมาคือ ใจหายอย่างบอกไม่ถูกที่ เวลาผ่านไปเร็วมาก ตั้งแต่ตอน 5 ขวบ ที่มาเจอหลวงพ่อ จนถึงตอนนี้ ล้าวันนี้ก็อายุ ๑๕ ปี แล้ว นุ่นว่าได้ว่า เคยมี คนพูดกับนุ่นตอนตัวยังเล็กๆ อยู่ว่า ลาหยุดโตไว้แค่นี้ก็ดี นะ ตอนนั้นนุ่นยังคิดว่า เราก็ยังไม่โตไปกว่านี้อยู่นี่ ม่าน มานาน นั่นยังจำได้ แต่ว่า ไม่ได้ว่าพูดกับใครเท่านั้นเอง เลยนึกไปถึงโอวาทหลวงพ่อที่บอกไว้ว่า “ให้รักษาธรรมะที่ ดีในตอนนี้ไว้ อย่าให้ลดถอยลง อย่างน้อยก็ให้รักษาที่มั่น ไว้ เพราะกังขารเราเลื่อมลงไปทุกวันๆ ” แต่นั่นก็ยังดีใจ ด้วยที่ได้รับกลอน วันที่ ๑๗ เม.ย. พวกนั้นก็เดินทางลง จากดอยมาวัดมานั่งสมาธิต่อในหมู่บ้านปฏิบัติธรรม แล้วก็ ท่าหนังสือวันเวลาที่มีค่าให้เสร็จ วันที่ ๒๑ เม.ย. เป็นวัน คล้ายวันเกิดของที่ปี และเป็นวันพระด้วย แต่ว่าวันนี้เรา ไม่นั่งเนสัชชิกังคัง โดยเลื่อนไปเป็นวันพรุ่งนี้ คือวันที่ ๒๒ เม.ย. แต่ถึงอย่างไรก็ตาม วันที่ ๒๑ นั่นก็นั่งสมาธิถึง ทุ่มกว่า เมื่อถึงวันที่ ๒๒ เป็นวันคล้ายวันเกิดพระเดชพระ คุณหลวงพ่อ เวลา 4 โมงครึ่ง น.ร.อภิญญาก็เข้าไปใน อาคารภาวนา เพื่อบูชาธรรมหลวงพ่อ พิธีเริ่มประมาณ ๙ โมงเข้า เราก็ถวายหนังสือวันเวลาที่มีค่า อ่านกลอนบูชา * ธรรม นั่นได้ออกไปอ่านด้วย ส่วนสามเณรอภิญญาก็ถวาย 61(กป07 Oomและถวายเรือคล้ายๆ เรือสำเภา แล้วก็ม คนนั่งอยู่ มีหลวงพ่อ รู้สึกจะใช้ดินน่า มันปั้น แล้วก็มีส่วน ประกอบอีกเยอะมาก เอาเป็นว่าคู่สวยและมีความหมาย อยู่ในตัวแล้วกันนะคะ เสร็จแล้ว หลวงพ่อท่านให้โอวาทว่า ให้ลูกๆ ตั้งใจนั่งธรรมะ ให้เหลือแค่ธรรมะ ปลดปล่อย ความกังวลเรื่องอื่นเสีย สำหรับหลวงพ่อเองท่านก็อยากจะ ทำวิชชาอยู่อย่างเดียว ทุกอณูวินาที มีแต่เรื่องอยากจะทำ วิชชา ไม่ได้สนใจเรื่องอื่น ชุดนี้เป็นเด็กชุดสุดท้ายที่หลวง พอฝากความหวังไว้ เพราะหลวงพ่ออายุมากแล้ว ไม่มี เวลาที่จะฟักเด็กอีกแล้ว องค์กรเด้าเปิดโอกาสให้เรา เรา ต้องปฏิบัติธรรมให้เต็มที่ เมื่อเราธรรมะละเอียด คนใน องค์กรจะได้มีกำลังใจ และใจเขาจะได้ละเอียด สักวันหนึ่ง เค้าจะได้มีโอกาสหลับตาว่า วิชชากับเราด้วย แล้วท่านก็ พูดในเรื่องความสามัคคี ความเคารพเชื่อปังลดทิฏฐิมานะลง แด ๓ ให้จิตใจสะอาดเกลี้ยงเกลาและให้ใจติดกับธรรมะตลอดเวลา ท่านถามว่าทั้งหมดที่พูดมานี่ว่า ได้มั้ยจ๊ะ สามเณรกับ น.ร.อภิญญาก็ตอบว่า ท่า ได้ทุกคน จากนั้น ช่วงบ่ายมีพิธี รับแก้วบรมจักร นั่นได้ออกไปรับด้วย ช่วงค่ำนั่งสมาธิตั้ง ทุ่มจนถึง 5 โมงเช้าของวันที่ ๒๓ เม.ย. วันเกิด ของนุ่นอายุครบ ๑๕ ปี วันนั้นสนุกกันมาก นั่นได้เข้าไป ถวายปัจจัยบูชาธรรมหลวงพ่อ ได้ตั้งใจว่าจะนั่งสมาธิถึง เที่ยงคืนหมดวันที่ ๒๓ พอดี และได้ชวนคนอื่นให้นั่งกับ นุ่นด้วย มีมานั่งกับนุ่นประมาณ ๑๐ กว่าคน ดีใจและซึ้ง ใจมากค่ะ เป็นวันเกิดที่ดีที่สุดในรอบ ๑๕ ปีเลยค่ะ แล้ว ก็ได้ของขวัญกับ 601-01 เยอะมาก มีการทำ รูปโว156 ให้ นุ่นตื่นเต้นประหลาดใจหลายอย่าง พี่ๆ บางคนแต่งกลอน และฉันท์เขียนลงมาใน 00 -สรุปได้ว่า วันเกิดนั้นปีนี้ LED เวหมากค่ะ คุณแม่อ่านแล้วคงจะดีใจที่เห็นนั่นมีความสุข ฉบับนี้นุ่นเขียนมายาวมากใช่ไหมคะ ชดเชยที่เขียนช้าไป หลายวันค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะคุณแม่ กัลยาณมิตร 7 มิถุนายน ๒๕๕๐ ด้วยความเคารพรัก ลูกนุ่น