การทำบุญและการสร้างองค์พระ : หน้า 86/134

ป้าก็เลยเดือนร้อน ถูกต่อว่าต่อขาน คนที่มาต่อว่านี่คงเห็นป่าเป็นหัวหน้วผี ป่าฟังค่า บอกเล่า แล้วนึกฉงนใจ ไปจริงๆ ซะแล้วให้เป็นก็จะยอมทำงานสักตั้งละนะ จะต้องไปขอร้องหัวหน้าผีตัว จริงสักหน่อย ท่านคงจะกรุณา ชื่อมหิทธิกะเนี่ยคุ้นๆ อยู่ เคยได้ยินที่ ไหนนะ.....นึกอยู่ครู่ใหญ่ จึงนึกออก สมัย ป่าพูดอย่างนี้คุณอ่านแล้วอย่าตกใจป่าหวินกำลังจะเพี้ยนอะไรขึ้นมาเล่าเนี่ย ป่าเรียนพระอภิธรรม เกี่ยวกับเรื่องภพ ไม่ใช่เพี้ยนอะไรหรอกนะคะ ป้าฟังคนต่อว่าบ่อย ๆ เข้าทั้งต่อหน้า ทั้งทางจดหมาย ภูมิต่างๆ มีชื่อนี้อยู่ในตำราจริงๆ ทางโทรศัพท์ ก็รู้สึกไม่สบายใจนัก เมื่อวันอาทิตย์ต้นเดือนเมษา นักศึกษาจาก มหิทธิกะเป็นชื่อพระราชาของเมืองเปรต มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งก็นั่งต่อว่า “ตาของหนูเป็นเศรษฐี เจ้าสัวใหญ่ มีลูกจ้างเป็นร้อยคน ไม่ใครทำบุญทา ทาน ตายลงมาเข้าฝันหนู ใส่เสื้อผ้าเก่าขาด เนื้อตัวมอมแมมซีดเซียว รองเท้าไม่ใส่ เข้ามาหาหนู พูดจับใจความไม่ใคร่ได้ ท่า ตาละห้อยเชียวค่ะ หนูตื่นขึ้นก็เข้าใจได้ ทันทีว่า คงไปเกิดในที่ไม่สบาย หนูก็ขอสตางค์จากคุณแม่ สร้างพระธรรมกาย ประจำตัว จารึกชื่อคุณตา นี่ผ่านมาตั้ง ๒-๓ อาทิตย์แล้ว ทำไมไม่มาบอกหนูว่า ได้รับบุญหรือเปล่า คุณป้าว่าคุณตาของหนู จะได้รับบุญมั้ยคะเนี่ย” ป่ากำลังรู้สึกเซ็งเรื่องนี้ ยังไม่ทันอธิบาย เด็กสาวอีกคนที่มาหาป่าคงนึก รำคาญแทน เลยชิงอธิบายว่า “แหมคุณ ทำบุญไปแล้ว บุญก็ไปทำหน้าที่ส่งผล ของเค้าเองแหละ ไปนั่งเป็นห่วงทำไมให้กังวลใจเหมือนเรากินข้าวไง กินที่ปาก ข้าวก็ไหลไปกระเพาะ ลาได้ ทำการย่อยการถ่ายของเค้าเอง คุณต้องตามไปดูมั้ย ว่าตอนนี้อาหารที่คุณกินเข้าไปแล้วนั่น มันเดินทางไปถึงไหน กำลังทำอะไรอยู่” โล่งอกไปที เจ้าหนูคนนี้เรียนจบแค่ประถมปีที่หก ตอบมักศึกษามหา วิทยาลัยยิ้มแท้งไปเลย ป่ารู้สึกขอบใจเธอจริงๆ เอาละนะคะ ใครที่ช่างถามป่า เรื่องนี้นัก ช่วยเอาค่าา ตอบเปรียบเทียบนี่ไปคิดหน่อย ผีที่อุตส่าห์มาขอส่วนบุญได้ คือผีชนิดที่อนุโมทนาบุญแล้วได้รับผลได้รับผลบุญนั่นแหละค่ะ ได้รับแน่นอนล้าน เปอร์เซนต์ พวกผีติดต่อญาติไม่ได้ต่างหาก น่าเป็นห่วง พวกนี้มักมีผู้คุมตัว ไป ไหนไม่ได้ เมื่อผีได้รับบุญแล้ว ก็มัวตื่นสมบัติ ชื่นชมอยู่ชั่วโมงสองชั่วโมงก็เป็นเวลา หลายเดือนหลายปีในเมืองมนุษย์ ผีก็ลืมขอบใจคนทำบุญไปหน่อย เย้า ทีนี้ป้ามีข่าวดีบอกคุณ ป้านะไม่รู้จักพระราชาเมืองผี ท่านหรอกนะคะ แต่เป็นเรื่องแปลก พระราชาพระองค์นั้นท่านรู้จักป่า ท่านมาปรากฏร่างเล่าให้ พวกเราคนหนึ่งฟังว่า “ไปบอกป้าหวินด้วยนะ เราชื่อมหิทธิกะ เป็นเจ้าเมืองเปรต และเมืองของ สัตว์ที่ฟันโทษจากนรกแล้ว กำลังรอไปเกิดในภพมนุษย์หรือสัตว์เดรัจฉาน ป่า หวินสร้างพระธรรมกายอุทิศส่วนกุศลให้พระยายมราชหลายองค์ รู้มั้ยตอนนี้พวก พระยายมเหล่านั้นรับส่วนบุญแล้ว พากันย้ายไปเป็นเทวดาอยู่ในสวรรค์กันเป็น แถวพวกเหล่าบริวารเมื่ออนุโมทนาบุญแล้วก็พลอยได้บุญตามๆ กันไป ต่างแห่ แหนขบวนตามกันไปอยู่ในสวรรค์ด้วยกันมีแต่เรา นั่งจับเจ่าอยู่ที่เดิม มองเห็น พวกเค้าดีใจกันแล้ว เราก็อยากได้บุญมั่ง ขอให้เธอไปบอกป้าหวินแกทีนะ ช่วย สร้างองค์พระอุทิศให้ด้วย กัลยาณมิตร do มิถุนายน ๒๔๔๐ ที่ตั้งของเมืองนี้อยู่ในโลกมนุษย์แถว ๆ เชิงภูเขาหิมาลัย ที่นั่นเป็นเมืองของ ชาวเปรต ส่วนที่อยู่ตามพื้นที่อื่นๆ ก็มี อยู่ทั่วไป เหมือนขนชาติต่างๆ ที่อาศัย ทั่วไปในโลก โดยมีประเทศของตนเป็น หลักแหล่งอยู่ที่หนึ่ง เด็กที่รับค่า สั่งมา บอกป่า ไม่เคยรู้จักชื่อนี้มาจากไหนเลย บอกชื่อถูกก็น่าแปลก ป่าฟังค่า บอกเล่าแล้ว รีบเชื่อว่า ท่า บุญไปแล้! บุญก็ไปว่า หน้าที่ส่งแลขอเค้าเอ แหละ ไปนั่งเป็นห่าทำไมให้ ก!าลใจเหมือนเรากินข้าวไป กินที่ปาก ข้าก็ไหลไป กระเพาะ ลำไส้ ทำการ ย่อยการสายของเค้าเอง คุณค้อ ตามไปดูมั้ยท ตอนนี้อาหารที่คุณกินเข้าไป แล้!นั่น มันเดินพาไปถึง ไหน กําลังทําอะไรอยู่